Άγιος Βαλεντίνος, ένας Ορθόδοξος Άγιος (+269) – 14 Φεβρουαρίου, 19 Ιανουαρίου & 5 Ιουλίου ╰⊰¸¸.•¨* Στα Ελληνικά Συναξάρια αναφέρεται & στις 19 Ιανουαρίου – Ανακηρύχθηκε επίσημα Άγιος το 496 από τον Άγιο Γελάσιο Πάπα Ρώμης

http://orthodoxsaintvalentine.wordpress.com

http://romancatholicsmetorthodoxy.wordpress.com

http://synaxarion-hagiology.blogspot.com

SYNAXARION-HAGIOLOGY

ROMAN CATHOLICS MET ORTHODOXY

ORTHODOX SAINT VALENTINE

800x0_147836199450e3f032.jpg

Άγιος Βαλεντίνος, ένας Ορθόδοξος Άγιος (+269)

Επιμέλεια κειμένου

Άβελ-Αναστάσιος Γκιουζέλης

http://gkiouzelis.wordpress.com

ORTHODOX HEART SITES

4-russian-orthodox-ceremony

http://orthodoxsaintvalentine.wordpresss.com

Άγιος Βαλεντίνος της Ρώμης, ένας Ορθόδοξος Άγιος

(14 Φεβρουαρίου, 19 Ιανουαρίου & 5 Ιουλίου, +269)

Η λεγόμενη “γιορτή των ερωτευμένων” έχει θεσπιστεί από κοσμικούς ανθρώπους και προσβάλει τον Άγιο. Δεν παύει όμως ο Άγιος να είναι προστάτης όσων θέλουν να παντρευτούν με Ορθόδοξο Γάμο. Όταν ο Ἀγιος ήταν εν ζωή, ο αυτοκράτορας είχε απαγορέψει να παντρεύονται οι στρατιώτες και όσοι δεν είχαν παει στρατό και έτσι οι Χριστιανοί νέοι είχαν πρόβλημα. Αλλά ο Άγιος Βαλεντίνος τους πάντρευε κρυφά και έτσι τον συνέλλαβαν και μαρτύρησε.

Ο Άγιος Βαλεντίνος στα συναξάρια της Ελλάδας και της Ανατολής μνημονεύεται μαζί με τους συμμάρτυρές του στις 19 Ιανουαρίου και στις 5 Ιουλίου! Οι συμμάρτυρές του είναι ο Αγιος Μάριος ο Πέρσης, η σύζυγός του Μάρθα, οι υιοί τους Αββακούμ και Αυδιφάξ και οι μάρτυρες Κρισπίνος και Αστέριος.

Μαρτύρησαν όλοι μαζί το 269 μαζί με τον Αγιο Ιερομάρτυρα Βαλεντίνο ο οποίος είναι Ορθόδοξος Άγιος επειδή μαρτύρησε πριν το σχισμα των Ρωμαιοκαθολικών το οποίο έγινε το 1054.

c37671-1392042077

Η ζωή του Αγίου Βαλεντίνου

Ημέρες εορτής:

14 Φεβρουαρίου, 19 Ιανουαρίου & 5 Ιουλίου (+269)

╰⊰¸¸.•¨*

Ο Ἀγιος Βαλεντίνος είναι ένας Ορθόδοξος Άγιος διότι μαρτύρησε το 269

πρίν το σχίσμα των Ρωμαιοκαθολικών (1054)

Τα αρχαία Μαρτυρολόγια της Εκκλησίας της Ρώμης σημειώνουν τη 14η Φεβρουαρίου ως ημέρα μνήμης του «μάρτυρος Βαλεντίνου, πρεσβυτέρου Ρώμης» (Valentinus = σθεναρός στα λατινικά). Δυστυχώς τα ιστορικά στοιχεία που έχουμε για τον άγιο είναι ελλιπή.

Το Μαρτύριο του Αγίου Βαλεντίνου στη Ρώμη

Ο Άγιος Βαλεντίνος έζησε στη Ρώμη τον 3ο αιώνα και ήταν ιερέας ο οποίος μάζι με τον Άγιο Μάριο και την οικογένεια του Αγίου Μαρίου και άλλους Χριστιανούς βοηθούσαν τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια των διωγμών από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο Β’ το Γότθο. Η μεγάλη αρετή και η κατηχητική δράση του αγίου είχαν γίνει γνωστές· έτσι συνελήφθηκε και παρουσιάστηκε ενώπιον του αυτοκρατορικού δικαστηρίου…

«Γιατί, Βαλεντίνε, θέλεις να είσαι ο φίλος των εχθρών μας και απορρίπτεις τη φιλία μας;», ρώτησε ο αυτοκράτορας. Τότε ο άγιος απάντησε, «Άρχοντα μου, αν ήξερες το δώρο του Θεού, θα ήσουν ευτυχής και μαζί σου η αυτοκρατορία σου, θα απορρίπτατε τη λατρεία των ειδώλων και θα λατρεύατε τον αληθινό Θεό και τον Υιό του Ιησού Χριστό». Ένας από τους παρόντες δικαστές διέκοψε τον άγιο ρωτώντας τον τι πιστεύει για το Δία και τον Ερμή, τότε ο άγιος Βαλεντίνος θαρραλέα απάντησε, «Είναι άθλιοι, και πέρασαν τη ζωή τους μέσα στη διαφθορά και το έγκλημα!». Ο δικαστής, εξαγριωμένος, φώναξε, «βλασφήμησε ενάντια στους Θεούς και ενάντια στην αυτοκρατορία!». Ο αυτοκράτορας εν τούτοις συνέχισε τις ερωτήσεις του με περιέργεια, ικανοποιημένος μιας και βρήκε την ευκαιρία να μάθει ποια ήταν επιτέλους η πίστη των Χριστιανών. Ο Βαλεντίνος βρήκε λοιπόν το θάρρος να τον προτρέψει να μετανοήσει για το αίμα των Χριστιανών που είχε χύσει. «Πίστεψε στον Ιησού Χριστό, βαφτίσου και θα σωθείς, και ήδη από αυτή τη στιγμή θα διασφαλίσεις τη δόξα της αυτοκρατορίας σου και το θρίαμβο των όπλων σου» Ο Κλαύδιος άρχισε να πείθεται, και να λέει σε εκείνους που ήταν παρόντες: «ακούστε τι όμορφη διδασκαλία που μας κηρύττει αυτός ο άνθρωπος». Αλλά ο έπαρχος της Ρώμης, δυσαρεστημένος, άρχισε να φωνάζει «Δείτε πώς αυτός ο Χριστιανός παραπλανεί τον Πρίγκιπά μας». Τότε ο Κλαύδιος, παρέπεμψε τον άγιο σε άλλο δικαστή. Αυτός ονομάζονταν Αστέριος, είχε ένα μικρό κορίτσι που ήταν τυφλό δύο χρόνια. Ακούγοντας για τον Ιησού Χριστό, πως είναι το Φως του κόσμου, ρώτησε το Βαλεντίνο εάν θα μπορούσε να δώσει εκείνο το φως στο παιδί του. Ο άγιος Βαλεντίνος λοιπόν, έβαλε το χέρι του στα μάτια της και προσευχήθηκε: «Κύριε Ιησού Χριστέ, αληθινό Φως, φώτισε αυτό το τυφλό παιδί». Ω θαύμα μέγα! Το παιδί είδε! Έτσι ο δικαστής με όλη την οικογένειά του ομολόγησε το Χριστό. Νήστεψαν για τρεις ημέρες, κατέστρεψαν τα είδωλα που είχαν στο σπίτι τους και τέλος έλαβαν το Άγιο Βάπτισμα. Μόλις ο αυτοκράτορας έμαθε για όλα αυτά τα γεγονότα, σκέφτηκε αρχικά να μην τους τιμωρήσει, όμως η σκέψη πως στα μάτια των υπηκόων του θα φανεί αδύναμος τον ανάγκασε να προδώσει το αίσθημα δικαίου που είχε. Έτσι λοιπόν ο άγιος Βαλεντίνος μαζί με άλλους Χριστιανούς αφού πρώτα τους βασάνισαν τους αποκεφάλισαν στις 14 Φεβρουαρίου του έτους 268 (ή 269 ή 270).

Το σώμα του Αγίου ιερομάρτυρος Βαλεντίνου το περισυνέλεξε και το ενταφίασε στον κήπο του σπιτιού της, στη Φλαμινία οδό, η ευγενής Χριστιανή Σαβινέλλα. Επί Επισκόπου Ρώμης Ιουλίου του Α΄ (337- 352) κοντά στον τάφο του Αγίου χτίστηκε προς τιμή του μάρτυρα, Ναός και κοιμητήριο. Τον 11ο αιώνα, άγνωστο πώς, ο Ναός αυτός καταστράφηκε. Το 1888 ο αρχαιολόγος Μαρούκι μελέτησε την υπόθεση, έκαμε ανασκαφές κι έφερε στο φως τα ερείπια του Ναού του Αγίου Βαλεντίνου.

Οι υπόλοιποι Άγιοι που βοηθούσαν τον Άγιο Βαλέντινο στο έργο του και μαρτύρησαν μαζί του είναι οι εξής:

Άγιος Μάριος ο Πέρσης, η σύζυγός του Μάρθα και οι γιοί τους Αββακούμ και Αυδιφάξ οι οποίοι πήγαν από την Περσία στη Ρώμη για να προσκυνήσουν τους τάφους των Αγίων Αποστόλων και οι μάρτυρες Κυρίνος και Αστέριος οι οποίοι γιορτάζουν όλοι μαζί στις 19 Ιανουαρίου μαζί με τον Άγιο Βαλεντίνο και πάλι.

Ο Άγιος Μάριος ο Πέρσης με τους υπόλοιπους μάρτυρες και μαζί με τον Αγιο Βαλεντίνο τον ιερεα υπαρχουν κανονικά στα Συναξάρια της Εκκλησίας στην Ανατολή (Ελλάδα κλπ.).

Ο Άγιος Βαλεντίνος ανακηρύχθηκε επίσημα Άγιος το 496 από τον Άγιος Γελάσιο Πάπα Ρώμης, όταν η Ρώμη ήταν ακόμη Ορθόδοξη.

Agios_Valentinos

Άγιος Βαλεντίνος ο ανάργυρος ιατρός,

Πρεσβύτερος ιερομάρτυς στή Ρώμη, καταγόμενος από Αθήνα Ελλάδας (+269)

Εορτές: 14 Φεβρουαρίου, 19 Ιανουαρίου & 5 Ιουλίου

unnamed.jpg

Ο Άγιος Βαλεντίνος: Ένας Ορθόδοξος Άγιος

valentine skull

valentine relics

3 φώτο με τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Βαλεντίνου

valentine relics2

Τα Ι. Λείψανα του Αγίου Βαλεντίνου στην Αθήνα

Μετά το Μαρτύριο κάποιοι Χριστιανοί περιμάζεψαν το σώμα του αγίου και λίγο από το αίμα του σε κάποιο φιαλίδιο. Το σώμα του Μάρτυρα μεταφέρθηκε και θάφτηκε στις Κατακόμβες της Αγίας Πρίσκιλλας, τόπο κατεξοχήν ενταφιασμού των Μαρτύρων. Με την πάροδο του χρόνου, κατά κάποιο τρόπο «λησμονήθηκε» δεδομένου ότι σχεδόν καθημερινά ενταφιάζονταν σε αυτές τις κατακόμβες νέοι Μάρτυρες για αρκετούς αιώνες. Η ανάμνηση όμως του Μαρτυρίου του Αγίου Βαλεντίνου παρέμεινε ζωηρή, ιδιαίτερα στην τοπική Εκκλησία της Ρώμης. Επίσημα η μνήμη του αγίου Βαλεντίνου θεσπίστηκε το 496 από τον Επίσκοπο Ρώμης Αγιο Γελάσιο.

Το 1054 έγινε το Μεγάλο Σχίσμα και ο Επίσκοπος της Ρώμης μαζί με όλη την Δυτική Ευρώπη αποκόπηκε από την Μία, Αγία, Καθολική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Το 1815 τα Ιερά Λείψανα του Αγ. Βαλεντίνου δωρήθηκαν από τους Ρωμαιοκαθολικούς σε κάποιον Ρωμαιοκαθολικό Ιταλό ιερέα (κατά την συνήθεια της εποχής). Ύστερα τα λείψανα «χάθηκαν» πάλι και το 1907 τα ξαναβρίσκουμε στη Μυτιλήνη της Ελλάδας στο Ρωμαιοκαθολικό ναό της Παναγίας. Φαίνεται πως μετά το θάνατο του Ρωμαιοκαθολικού ιερέα κάποιος απόγονος του ο οποίος είχε κληρονομήσει τα λείψανα πρέπει να μετανάστευσε στη Μυτιλήνη, στην οποία τότε υπήρχε ακμάζουσα κοινότητα Δυτικό-Ευρωπαίων Ρωμαιοκαθολικών.

Το 1990 τα Ιερά Λείψανα του Αγ. Βαλεντίνου μεταφέρθηκαν από τους Ρωμαιοκαθολικούς στην Αθήνα σε Ρωμαιοκαθολικό ναό της Ιταλικής παροικίας στην Αθήνα, όπου και βρίσκονται μέχρι σήμερα.

Ο Άγιος Βαλεντίνος ήταν Έλληνας καταγόμενος από την Αθήνα

Αρχικά θα πρέπει να πούμε πως επαρκή στοιχεία για την εθνική καταγωγή του Αγίου δεν υπάρχουν εκτός κάποιες ενδείξεις πως ο άγιος ήταν ελληνικής καταγωγής. Ενδεικτικά θα αναφέρουμε πως η αρχαιότερη απεικόνιση του αγίου που φέρει την επιγραφή «O ΑΓΙΟC BAΛΕΝΤΙΝΟC» στα ελληνικά, βρίσκεται στην εκκλησία της Παναγίας της Αρχαίας (Santa Maria Antiqua) του 6ου αιώνα η οποία ήταν η ενορία των Ελλήνων της Ρώμης. Στο ναό αυτό τιμούσαν ιδιαίτερα τους Έλληνες Αγίους και γενικά αυτούς που ήταν από την Ανατολή. Την αγιογράφηση και την ανακαίνιση του ναού είχε παραγγείλει ο Έλληνας Επίσκοπος Ρώμης Ιωάννης ο 6ος (705-707) και την τελείωσαν οι διάδοχοί του, μεταξύ των οποίων ο Άγιος Ζαχαρίας ο τελευταίος Έλληνας Επίσκοπος Ρώμης  (15/3 +752). Ίσως όμως δεν είναι τυχαίο ότι μετά από 17 αιώνες τα Ι. Λείψανα ήρθαν στην Ελλάδα.

CLIPA_12f.indd

Άγιος Βαλεντίνος προστάτης των παντρεμένων & 

όσων τους ενώνει η αγάπη & σκεύτονται να παντρευτούν

με Ορθόδοξο Χριστιανικό Γάμο

Ο Άγιος Βαλεντίνος που είχε τη φήμη του ειρηνοποιού, κάποια μέρα ενώ καλλιεργούσε στον κήπο του τριαντάφυλλα, άκουσε ένα ζευγάρι να μαλώνει πολύ έντονα. Αυτό συγκλόνισε τον άγιο, ο οποίος αφού έκοψε ένα τριαντάφυλλο, βγήκε στο δρόμο πλησίασε το ζευγάρι και τους παρακάλεσε να τον ακούσουν. Αυτοί έστω και ανόρεκτα υπάκουσαν, ο άγιος αφού τους πρόσφερε το τριαντάφυλλο τους ευλόγησε. Αμέσως η αγάπη επανήλθε ανάμεσα τους, λίγο αργότερα αυτοί επέστρεψαν και ζήτησαν στον άγιο να ευλογήσει το γάμο τους.

Άλλο περιστατικό από την ζωή του αναφέρει πως μια από τις κατηγορίες εναντίον του αγίου ήταν πως είχε απειθαρχήσει στην εντολή του αυτοκράτορα να μην συνάπτουν γάμο άνδρες που δεν είχαν εκπληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις, ενώ ο άγιος είχε ευλογήσει το γάμο νεαρών Χριστιανών στρατιωτών με τις αγαπημένες τους.

il_fullxfull.676740780_8bed

Άγιος Βαλεντίνος και Ορθοδοξία

Πολλοί είναι όμως αυτοί που προβάλλουν την ένσταση πως ο Άγιος Βαλεντίνος δεν αναφέρεται πουθενά στο εορτολόγιο της Ορθόδοξής Εκκλησίας. Πράγματι στις 14 Φεβρουαρίου στο εορτολόγιο της Εκκλησίας μας αναφέρονται οι όσιοι Αυξέντιος, Μάρωνας και οι νεομάρτυρες Νικόλαος και Δαμιανός. Η εξήγηση είναι απλή: την αρχαία εποχή που συντάσσονταν οι αγιολογικοί κατάλογοι, τα συναξάρια και τα μαρτυρολόγια είχαν καθαρά τοπικό χαρακτήρα και η φήμη ενός αγίου δεν σήμαινε πως εκτεινόταν σε όλη την Εκκλησία. Έτσι υπάρχουν άγιοι που τιμώνταν σε μία περιοχή πολύ ενώ σε άλλη ήταν εντελώς άγνωστοι, π.χ ο άγιος Δημήτριος που είναι πασίγνωστος σε όλη την Ανατολική Εκκλησία, στη Δύση δεν τιμάται καθόλου, είναι σχεδόν άγνωστος, αυτό όμως δε σημαίνει πως δεν είναι άγιος. Άλλο παράδειγμα από τη σύγχρονη Εκκλησία: Πολλοί Νεομάρτυρες της Ελλάδας είναι γνωστοί μόνο στην Ελλάδα και π.χ. στη Ρωσία είναι παντελώς άγνωστοι. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν είναι Άγιοι.
Ο Άγιος Βαλεντίνος είναι Άγιος της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και δεν τίθεται θέμα επειδή τιμάται στη Δύση σήμερα, το Σχίσμα –η μεγάλη αυτή τραγωδία και μέγα σκάνδαλο της διαίρεσης των Χριστιανών- ήρθε πολύ αργότερα. Όσοι λοιπόν τιμούν τον Άγιο Βαλεντίνο έργο θεάρεστο επιτελούν γιατί «Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ… καί ὁ Θεός ἡμῶν ἐν ἁγίοις ἐπαναπαύεται».

Τιμή Μάρτυρος-Μίμησις μάρτυρος

Τιμούμε τους αγίους μας και τον Άγιο Βαλεντίνο όταν μιμούμαστε το θάρρος τους να διακηρύττουν την πίστη τους στο Σωτήρα Χριστό ακόμη και με κόστος την ίδια τους τη ζωή. Τους τιμούμε όταν τους επικαλούμαστε να πρεσβεύσουν στον Θεό να μας ελεήσει και να συγχωρέσει τις πολλές μας αμαρτίες. Τους τιμούμε όταν μας είναι υποδείγματα κατά Χριστόν ζωής. Δεν τιμούμε τους αγίους όταν εξαντλούμε την «τιμή» τους σε κοσμικές διασκεδάσεις και γλέντια στην καλύτερη περίπτωση…

Ετσι εμείς οι Ορθόδοξοι, όπως αναφέρεται και στην Ορθόδοξη ιστοσελίδα ORTHODOX ENGLAND εορτάζουμε την μνήμη και το Μαρτύριο του Αγ. Βαλεντίνου στις 14 Φεβρουαρίου (στα ελληνικά Συναξάρια αναφέρεται η μνήμη του επίσης στις 19 Ιανουαρίου & στις 5 Ιουλίου) με χρονολογία Μαρτυρίου το 269:

http://orthodoxengland.org.uk/stdfeb.htm – ORTHODOX ENGLAND

Βλ. επίσης:

http://sthermans.ca/saints-life-of-valentine.asp – ST HERMAN OF ALASKA ORTHODOX SOBOR

Τιμή μάρτυρος – Μίμησις μάρτυρος!

Για να μιμηθούμε και για να κάνουμε τον Αγιο Βαλεντίνο να χαίρεται για εμάς πρέπει να ζούμε Χριστιανική ζωή, κοντά στο Μυστήριο της Θείας Εξομολόγησης  κάνοντας Ορθόδοξο Χριστιανικό Γάμο (για όσους επιθυμούν το Γάμο).

Στις παρακάτω Ορθόδοξες ιστοσελίδες υπάρχουν ώρες Εξομολόγησης για να οδηγηθούμε μέσω της Εξομολόγησης ασφαλείς στο Μυστήριο του Γάμου αποκτώντας από το Θεό μία ευλογημένη οικογένεια!

Ώρες εξομολόγησης:

http://www.truthtarget.gr/ournews/45-confessionhours.html

https://workersectingreece.wordpress.com/ores-eksomologisis/

http://paintingleaves.blogspot.gr/p/blog-page.html

st-valentinus-12x16

tumblr_ms6qmyWBiE1rb44tmo1_500

Ο π. Ιωάννης Κωστώφ για το Γάμο:

http://www.truthtarget.gr/books/48-wedding.html

http://workersectingreece.wordpress.com/ores-eksomologisis/ (Ώρες Εξομολόγησης)

Ομιλίες του π. Ανδρέα Κονάνου για το Γάμο:

https://www.youtube.com/watch?v=mceth0PMBQQ – Για να μή ναυαγήσει ο Γάμος

https://www.youtube.com/watch?v=5by_9iSuagg – Αντιμετώπιση των δυσκολιών του Γάμου

https://www.youtube.com/watch?v=5IUiC_9wvN0  – Γιατί οι Γάμοι ναυαγούν

https://www.youtube.com/watch?v=tL66SdcofnM – Ευτυχισμένη σχέση χωρίς Χριστό γίνεται;

https://www.youtube.com/watch?v=o57l8d4kUVw – Μην αφήσεις το Γάμο σου να ναυαγήσει

https://www.youtube.com/watch?v=tMpb9iel8_c – Μήπως μετάνιωσες που παντρεύτηκες;

https://www.youtube.com/watch?v=ixoriWi_nNc – Κουράστηκα, βαρέθηκα, χωρίζω

https://www.youtube.com/watch?v=y8Xj4nBhLqg – Θεία Κοινωνία και Εξομολόγηση

Ευχόμαστε σύντομα τα Ιερά Λείψανα του Αγ. Βαλεντίνου να επιστρέψουν στο Σπίτι τους, δηλαδή στην Ορθόδοξη Εκκλησία, όπως πρόσφατα με θαυματουργικό τρόπο επιστράφηκαν και τα Ιερά Λείψανα του Αγ. Σάββα του Ηγιασμένου τα οποία τα είχαν και αυτά οι Ρωμαιοκαθολικοί ως το 1965.

24647

2 Φώτο: Τό άφθαρτο Ιερό Λείψανο του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου

image

VIDEO – Περί της επανακομιδής του ιερού λειψάνου του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου

Η θαυματουργική επιστροφή του από τους Ρωμαιοκαθολικούς

στήν Ορθόδοξη Εκκλησία το 1965

Το 1965 έγινε με πανηγυρικές τελετές η επανακομιδή του ιερού λειψάνου του αγίου Σάββα στο μοναστήρι του. Το ιερό λείψανο το είχαν κλέψει οι σταυροφόροι της Α’ σταυροφορίας (1096 – 1099) μαζί με πολλά άλλα ιερά λείψανα και το μετέφεραν στη Βενετία όπου και το έθεσαν στον ναό του αγίου Αντωνίνου. Εννέα αιώνες περίπου αργότερα έμελλε να επανέλθει και πάλι ο μεγάλος ασκητής της Ορθοδοξίας στο μοναστήρι που ο ίδιος έκτισε.

Πριν την παραλαβή του ιερού λειψάνου είχαν προηγηθεί μεταξύ του Πάπα της Ρώμης Παύλου στ’ και του Πατριάρχου Ιεροσολύμων Βενεδίκτου συνεννοήσεις για τον καθορισμό αντιπροσωπειών, ημερομηνιών, τελετών και άλλων θεμάτων σχετικών με την παράδοση και την παραλαβή…

Ο Γέρων Σεραφείμ είχε ιδιαίτερη αγάπη και ευλάβεια στον άγιο Σάββα. Εδιηγείτο στα καλογέρια του μετά την επανακομιδή του ιερού λειψάνου τα εξής: «Ο Πάπας», έλεγε «δεν μας έδωσε το ιερό λείψανο, γιατί μας αγαπούσε, αλλά γιατί συχνά εμφανιζόταν σ’ αυτόν και τον ενοχλούσε για να επιστρέψει στο μοναστήρι του. Όταν πέθανε ο Πάπας που δεν έλαβε υπ’ όψιν του τον Άγιο, εκείνος εμφανίστηκε και πάλι στον διάδοχό του. Αλλά και στον ναό που βρισκόταν το ιερό λείψανό του θησαυρισμένο μέσα σε γυάλινη λάρνακα χτυπούσε το τζάμι, έκανε φασαρίες, τάραζε τους φύλακες και τους Λατίνους μοναχούς»…

Παρά τις εκδηλώσεις τιμής και αγάπης εκ μέρους των Λατίνων τόσο στην αντιπροσωπεία όσο και στην Αγιοταφική Αδελφότητα υπήρχε διάχυτη η αμφιβολία εάν οι Δυτικοί απέδιδαν το πραγματικό άγιο λείψανο στην ορθόδοξη αντιπροσωπεία. Όταν η ορθόδοξη αντιπροσωπεία μετά από το μακρύ και κοπιαστικό ταξείδι έφθασε στον ναό του αγίου Αντωνίνου, ο Γέρων Σεραφείμ παρατηρούσε, προς έκπληξη των υπολοίπων, με ιδιαίτερη επιμονή το ιερό λείψανο, σαν να έψαχνε να βρει κάποιο σημάδι που να πιστοποιεί την αυθεντικότητά του. Κάποια στιγμή με έκδηλη χαρά φώναξε στους υπόλοιπους: «Πατέρες, είναι το πραγματικό λείψανο». Πιστοποίησε τη γνησιότητα από το γεγονός ότι έλειπε το ένα από τα δύο μάτια. Γνώριζε ο π. Σεραφείμ από παλαιά συναξάρια της Λαύρας ότι οι μονοφυσίτες στα χρόνια του αγίου Σάββα σε μια διαμάχη που είχαν μαζί του για την ορθή πίστη του είχαν βγάλει το μάτι. Από εκείνη τη στιγμή δεν απομακρύνθηκε από αυτό. Ακόμη και όταν το αεροπλάνο διενυκτέρευσε στην Αθήνα, για να προσκυνήσουν επί του αεροπλάνου οι αναμένοντες αυτό πιστοί, ο Γέρων παρέμεινε μόνος όλη τη νύχτα φύλακας του ιερού λειψάνου, ενώ η υπόλοιπη συνοδεία λόγω του κόπου μετέβη στην Αθήνα για ανάπαυση.

Διηγείται ο Μητροπολίτης Ναζαρέτ ότι καθ’ όλο το διάστημα που ο Γέρων Σεραφείμ στεκόταν φρουρός δίπλα στο άγιο λείψανο, έδιδε τόσο στον ίδιο όσο και στα υπόλοιπα μέλη της αντιπροσωπείας την αίσθηση ότι ανάμεσά τους γινόταν κάτι σαν μυστική συνομιλία, σε σημείο που να εντυπωσιάζονται και να θαυμάζουν το γεγονός.

Όμως δεν άργησε να παρουσιασθεί ο μεγάλος προβληματισμός : πως δηλαδή θα γινόταν η αλλαγή των ενδυμάτων του ιερού λειψάνου βάσει των συμφωνηθέντων.

Συγκεκριμένα μετά την αρπαγή του ιερού λειψάνου από το μοναστήρι, οι Λατίνοι στη Βενετία το έντυσαν με ενδύματα Λατίνου ιερέως, ενώ τα χέρια του αγίου Σάββα ήταν σταυρωειδώς επί του στήθους του. Μετά από εννέα περίπου αιώνες, η ακαμψία του σώματος δεν επέτρεπε την αλλαγή της λατινικής περιβολής με τα ράσα του Ορθόδοξου κληρικού, με το πετραχήλι και το μοναχικό σχήμα που είχε φέρει μαζί της η αντιπροσωπεία για τον σκοπό αυτόν.

«Τότε είδαμε τον Γέροντα Σεραφείμ να γονατίζει μπροστά στο ιερό λείψανο και να προσεύχεται για πολύ ώρα. Κάποια στιγμή σηκώθηκε έκαμε μετάνοιες στρωτές και σήκωσε με τα χέρια του τα χέρια του αγίου Σάββα σαν να ήταν χέρια ζωντανού ανθρώπου μπροστά στα έκπληκτα μάτια όλων μας», θυμάται με ακρίβεια μέχρι σήμερα και διηγείται ο Μητροπολίτης Ναζαρέτ. Τότε άλλαξαν τα ενδύματα του αγίου Σάββα και αφού τελείωσαν οι τελετές εκ μέρους των Λατίνων, άρχισε το ταξείδι της επιστροφής.

Όταν το γυάλινο φέρετρο έφθασε στην πλατεία του αγίου Μάρκου, στο μώλο, υπήρχε μια γόνδολα η οποία το μετέφερε με συνοδεία σε χώρο κοντινό προς το αεροδρόμιο. Κατά μια δε περίεργη σύμπτωση στον ίδιο μώλο είχε αποβιβασθεί το ιερό λείψανο αιώνες πριν.

Θαυμαστό γεγονός που εντυπώθηκε στον νου όλων ήταν τα χιλιάδες περιστέρια της πλατείας του αγίου Μάρκου τα οποία όλα μαζί τη στιγμή που η γόνδολα με το ιερό λείψανο ξεκινούσε τον πλού της στα νερά των καναλιών σαν κύμα πέρασαν πάνω από αυτήν χαιρετώντας με τον τρόπο αυτό τον μεγάλο φιλοξενούμενο που πλέον αναχωρούσε για το μοναστήρι του.

Χρόνια μετά, κάθε φορά που αντάμωναν ο Γέρων Σεραφείμ με τον Μητροπολίτη Ναζαρέτ κ. Κυριακό, του θύμιζε : «Τα περιστέρια, τα περιστέρια», σαν υπόμνηση του ότι και η άλογη ακόμη φύση συμμετείχε ως μαρτυρία τη στιγμή της αναχώρησης από τη Βενετία με προορισμό τα Ιεροσόλυμα. Εκεί παρέμεινε στον πανίερο ναό της Αναστάσεως για μέρες χάριν προσκυνήσεως των γυναικών, λόγω του αβάτου της Μονής του αγίου Σάββα.

Σημειώνουμε εδώ και ένα θαύμα το οποίο διηγήθηκε ο Γέρων Σεραφείμ σχετικά με το ιερό λείψανο του αγίου Σάββα που επανακομιζόταν στα Ιεροσόλυμα. Κάποια ορθόδοξη μοναχή, που περίμενε να προσκυνήσει το ιερό λείψανο, επολεμείτο από λογισμούς δυσπιστίας για το αν το ιερό λείψανο, που δόθηκε από τους Λατίνους, ανήκε πράγματι στον άγιο Σάββα. Είδε, μόνη αυτή, το ιερό λείψανο να ανασηκώνει λίγο την κεφαλή, να τη στρέφει προς αυτήν και έπειτα να επανέρχεται στην προτέρα θέση της κατακλίσεως, οπότε εν τρόμω και χαρά απέβαλε την αμφιβολία.

(Ο Γέρων Σεραφείμ Σαββαΐτης, εκδ. Μυγδονία)

Επιμέλεια κειμένου

Άβελ-Αναστάσιος Γκιουζέλης

http://gkiouzelis.wordpress.com

Πηγές:

Εγκυκλοπαίδεια New Advent

Patron Saints Index

Oxford Dictionary of Saints

Ελληνισμός & Ορθοδοξία, Εκδόσεις PSL Λιβάνη

Ο Άγιος Βαλεντίνος της Αθήνας, Εκδόσεις Καλός Τύπος

Γέρων Σεραφείμ Σαββαΐτης, εκδ. Μυγδονία

1

Ο Άγιος Βαλεντίνος ιερομάρτυρας στη Ρώμη, από Ελλάδα (+269)

19 Ιανουαρίου, 14 Φεβρουαρίου & 5 Ιουλίου

Τα Ίχνη των Χριστουγέννων & η Εξομολόγηση

Ομιλία Αρχιμ. Ιωάννη Κωστώφ – Q&A

Αγάπη για πάντα – π. Ανδρέας Κονάνος ╰⊰¸¸.•¨* ORTHODOX HEART

http://www.hellenicheartbeat.com/atheataperasmata/

Οι νέες ομιλίες του π. Ανδρέου Κονάνου – Αθέατα περάσματα

Ομιλίες του Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ

http://cominghomeorthodoxy.wordpress.com

COMING HOME – ORTHODOXY

red-suva-frangipani

http://www.truthtarget.gr/speeches.html

Ομιλίες του Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ

Ομιλίες 2015-2016

Ομιλίες 2012-2013

  1. Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2012 (Περί πατρός Παϊσίου α’)
  2. Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2012 (Περί πατρός Παϊσίου β’)
  3. Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2012 (Περί πατρός Παϊσίου γ’)
  4. Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2012
  5. Κυριακή 04 Νοεμβρίου 2012
  6. Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2012 (Λόγια του Pascal)

Ομιλίες 2012

  1. Κυριακή 01 Ιανουαρίου 2012 (Γεροντικό Αγίου Όρους)
  2. Κυριακή 08 Ιανουαρίου 2012 (Χριστουγεννιάτικη Περίοδος)
  3. Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2012 (Χριστουγεννιάτικη Περίοδος)
  4. Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2012 ()
  5. Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2012 ()
  6. Κυριακή 05 Φεβρουαρίου 2012 ()
  7. Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012 (Πρόνοια του Θεού)
  8. Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2012 (Πρόνοια του Θεού)
  9. Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2012 (Πρόνοια του Θεού)
  10. Κυριακή 04 Μαρτίου 2012 (Αξία του Χριστιανισμού)
  11. Κυριακή 11 Μαρτίου 2012 (Αξία του Χριστιανισμού)
  12. Κυριακή 18 Μαρτίου 2012 (Αξία του Χριστιανισμού)
  13. Κυριακή 25 Μαρτίου 2012 (Αξία του Χριστιανισμού)
  14. Κυριακή 01 Απριλίου 2012 (Αξία του Χριστιανισμού)
  15. Κυριακή 08 Απριλίου 2012 (Μεγάλη Εβδομάδα)
  16. Κυριακή 22 Απριλίου 2012 (Ἀντιαιρετικά ἐφόδια)
  17. Κυριακή 29 Απριλίου 2012 (Ἀντιαιρετικά ἐφόδια)
  18. Κυριακή 06 Μαΐου 2012 (Ἀντιαιρετικά ἐφόδια)
  19. Κυριακή 13 Μαΐου 2012 (Ἀντιαιρετικά ἐφόδια)
  20. Κυριακή 20 Μαΐου 2012 (Ἀγ. Ἰω. Καρασταμάτης-Ἱστορία στό Δίστομο)

Στα Ίχνη των Χριστουγέννων

Μια ομιλία του π. Ιωάννη στο Ράδιο Μαρτυρία των Χανίων.

Για την εκπομπή Νεανικές Ανησυχίες που έγινε την Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2011.

Μπορείτε να κατεβάσετε την ομιλία από εδώ

Ομιλίες 2011

  1. Κυριακή 02 Οκτωβρίου 2011 (Μεταστροφές)
  2. Κυριακή 09 Οκτωβρίου 2011 (Μεταστροφές)
  3. Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011 (Μεταστροφές)
  4. Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2011 (Μεταστροφές)
  5. Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2011 (Δεν υπάρχει)
  6. Κυριακή 06 Νοεμβρίου 2011 (Δοκιμασίες)
  7. Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2011 (Δοκιμασίες)
  8. Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2011 (Δοκιμασίες)
  9. Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2011 (Δοκιμασίες)
  10. Κυριακή 04 Δεκεμβρίου 2011 (Δοκιμασίες)
  11. Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2011 (Δοκιμασίες)
  12. Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2011 (Γεροντικό Αγίου Όρους)

Αξία του Χριστιανισμού

  • Αξία Χριστιανισμού 1
  • Αξία Χριστιανισμού 2
  • Αξία Χριστιανισμού 3

VIDEO: ΤΑ ΙΧΝΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ & Η ΘΕΙΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ – ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ Π. ΙΩΑΝΝΗ ΚΩΣΤΩΦ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΩΝ ΧΑΝΙΩΝ ΣΕ STYLE Q&A

http://paintingleaves.blogspot.com

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

PAINTING LEAVES

59 - 1.jpg

Τα Ἰχνη των Χριστουγέννων & η Θεία Εξομολόγηση

Φοιτητική ομιλία του π. Ιωάννη Κωστώφ

στο  Ράδιο Μαρτυρία των Χανίων σε style Q&A

Για την εκπομπή Νεανικές Ανησυχίες που έγινε

την Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2011.

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

http://workersectingreece.wordpress.com/ores-eksomologisis/

(Ώρες Εξομολόγησης)

question-button_orange3

300+ heart shape photos, St Valentine an Orthodox Saint, Mariagge & Love

75-600x4002.jpg

http://orthodoxsaintvalentine.wordpress.com

ORTHODOX SAINT VALENTINE

 gamos_21211

valentine_

The Real Life of Saint Valentine

Feast day: February 14, +269

The ancient martyrology of the Church of Rome marks February 14th as the remembrance of “the martyr Valentine, presbyter of Rome” (Valentinus means “vigorous” in Latin).

The Martyrdom of Saint Valentine in Rome

Saint Valentine lived in Rome in the third century and was a priest who helped the martyrs during the persecution of Emperor Claudius II the Goth. The great virtue and catechetical activities of the Saint had become familiar. For this he was arrested and brought before the imperial court.

“Why, Valentine, do you want to be a friend of our enemies and reject our friendship?” asked the emperor.

The Saint replied “My lord, if you knew the gift of God, you would be happy together with your empire and would reject the worship of idols and worship the true God and His Son Jesus Christ.”

One of these judges stopped the Saint and asked him what he thought about Jupiter and Mercury, and Valentine boldly replied, “They are miserable, and spent their lives through corruption and crime!”

The judge furiously shouted, “He blasphemes against the gods and against the empire!”

The emperor, however, continued his questions with curiosity, and found a welcome opportunity to finally learn what was the faith of Christians. Valentine then found the courage to urge him to repent for the blood of the Christians that was shed. “Believe in Jesus Christ, be baptized and you will be saved, and from this time forward the glory of your empire will be ensured as well as the triumph of your armory.”

Claudius became convinced, and said to those who were present: “What a beautiful teaching this man preaches.”

But the mayor of Rome, dissatisfied, began to shout: “See how this Christian mislead our Prince.”

Then Claudius brought the Saint to another judge. He was called Asterios, and he had a little girl who was blind for two years. Listening about Jesus Christ, that He is the Light of the World, he asked Valentine if he could give that light to his child. St. Valentine put his hand on her eyes and prayed: “Lord Jesus Christ, true Light, illuminate this blind child.” Oh the great miracle! The child saw! So the judge with all his family confessed Christ. Having fasted for three days, he destroyed the idols that were in the house and finally received Holy Baptism.

When the emperor heard about all these events, he initially thought not to punish them, thinking that in the eyes of the citizens he will look weak, which forced him to betray his sense of justice. Therefore St. Valentine along with other Christians, after they were tortured, were beheaded on 14 February in the year 268 (or 269).

valentine skull

valentine relics

3 photos from the Holy Relics of Saint Valentine

valentine relics2

The Relics of Saint Valentine in Athens, Greece

After the martyrdom some Christians salvaged the body of the Saint and put a bit of his blood in a vile. The body of the martyr was moved and buried in the Catacombs of St. Priscilla, a burial place of most of the martyrs. Over the years somehow he was “forgotten” since almost every day there were buried in these catacombs new martyrs for several decades. The memory of Valentine’s martyrdom however remained robust, particularly in the local Church of Rome. Officially the memory of St. Valentine was established in 496 by Pope St. Gelasius.

Roman Catholics were detached from the body of the Church in 1054 AD. So Saint Valentine is a Saint of the Holy, One, Apostolic & Catholic Orthodox Church (Eastern Orthodox Church) because he martyred on 269 AD before the Great Schism.

Fifteen centuries pass and we arrive at 1815, at which time the divine intention was to “disturb” the eternal repose of the Saint. Then the relics were donated by the Pope to a gentle Italian priest (according to the custom of the time). After this the relics are “lost” again until 1907 where we find them in Mytilene (Lesvos Island, Greece) in the Roman Catholic Church of Our Lady. It seems that after the death of the priest that a descendant of his had inherited the relics who had migrated to Mytilene, which was then a thriving community of West-European Catholic Christians. There they remained until 1990 when they were moved to Athens in a Roman Catholic Italian community, where they are today.

Saint Valentine the Greek, 

from Athens, Greece

We should first say that there is not sufficient information on the national origin of the Saint, though there are some other (shades of) evidence that the Saint was of Greek origin. For example, the earliest depiction of the Saint bearing the inscription «O ΑΓΙΟC BAΛΕΝΤΙΝΟC” in Greek, is in the Church of Our Lady the Ancient (Santa Maria Antiqua) of the 6th century which was the parish of Greeks in Rome. The church particularly venerated saints who were Greeks and generally from the East. The decoration and renovation of the church was ordered by the Greek Pope John VII (705-707) and finished by his successors, including the last Greek Pope Zacharias (741-752). But perhaps it is no coincidence that after seventeen centuries, the remains arrived in Greece.

We hope that the Holy Relics of St. Valentine will return soon to his Home, to the Eastern Orthodox Church, as recently miraculously returned the Holy Relics of St. Savvas the Sanctified which they had the Roman Catholics as in 1965.

24647

Photos: The Holy Relics of St Sabbas the Sanctified

image

Video: The miraculous return of the Relics of Saint Sabbas the Sanctified

from Roman Catholics to Eastern Orthodox Church

St. Sabbas the Sanctified during his lifetime told his disciples that his incorrupt body would be removed from his monastery and later would rest in the Lavra, which he founded. He said this return of his relics would come before the end of the world. This prophecy was fulfilled when the holy relics of St. Sabbas were stolen by the crusaders of the First Crusade (1096 – 1099) together with many other relics and brought to Venice, Italy where he was enshrined in a church dedicated to St. Anthony. Nearly nine centuries later his relics were returned to Israel.

On 10 October 1965 the relics of St. Savvas were returned by Pope Paul VI to the Patriarchate of Jerusalem. The reception was made, at the direction of Patriarch Benediktos of Jerusalem, by Bishop Vasilios of Jerusalem, Fr. Theodosios the Abbot of Bethany, Fr. Seraphim the Abbot of St. Savvas Lavra, and the Hierodeacon (and future Metropolitan of Nazareth) Kyriakos.

Though it is commonly recorded that this gesture on behalf of the Pope was made merely as an ecumenical gesture, such as that of the skull of St. Andrew in Patras, with regards to the return of the relics of St. Savvas there is more to the story. In fact, it was St. Savvas himself who was urging Pope Paul VI to have his relics returned, appearing first to his predecessor Pope John XXIII in his dreams and causing a scene in his reliquary.

Fr. Seraphim, the Abbot of St. Savvas Lavra, explains everything as follows:

“The Pope did not give us the holy relic because he loved us, but because he [St. Savvas] would constantly appear to him [Pope John XXIII] and would bother him to have his relics returned to his monastery. When the Pope died he did not take the wishes of the Saint into account, so he appeared again to his successor [Pope Paul VI]. Even in the church where his holy relics were treasured in a glass coffin, he would hit the glass and cause trouble, frightening the guards and the Latin monks.”

Patriarch Benediktos had insisted that Fr. Seraphim attend the reception of the relics. He even told the Abbot: “In your days, Fr. Seraphim, Saint Savvas has returned!” Fr. Seraphim responded: “No, in your days, Your Holiness.”

When the Orthodox representatives arrived at the Church of Saint Anthony in Venice they wondered if indeed these were the relics of Saint Savvas. Fr. Seraphim observed every inch of the incorrupt relic to see if he could see a sign of authenticity. He noticed that one of the eyes of St. Savvas was missing. This proved it for him, since in his biography it is said that the Monophysites removed one of his eyes. Moved by this Fr. Seraphim would not leave the side of the relics till they arrived at his monastery. Even when the holy relics arrived in Athens where they were to be venerated by the faithful prior to the return, Fr. Seraphim stood all night guarding the holy relics while everyone else was sleeping. Metropolitan Kyriakos of Nazareth describes the scene as if Fr. Seraphim and St. Savvas were having a conversation that night.

A problem arose when it came time to dress the holy relics in Orthodox vestments, since the Latins had dressed him in Latin vestments. After nine centuries it would be impossible to manoeuvre the body so as to put on the rason, the monastic schema and epitrachelion among other things. To further complicate matters, the hands of St. Savvas were crossed over his chest. Metropolitan Kyriakos of Nazareth describes what then happened as follows: “We then saw Abbot Seraphim kneel before the holy relics and pray for a good amount of time. At one point he arose and did prostrations and lifted the arms of Saint Savvas as one would a living man before the amazed eyes of us all.” They were able to change the vestments without a problem in Venice before the return to Jerusalem.

When the glass coffin arrived at the Piazza San Marco on the pier, there was a gondola that transported it by escort to an area near the airport. In a strange coincidence it was the same pier the sacred relic had disembarked centuries ago. Countless pigeons were gathered there, as if they were there to honor the event. Even many years later, when Fr. Seraphim and Metropolitan Kyriakos would reminisce about those days, they would always talk about the pigeons.

When the holy relics finally arrived in Jerusalem it was first brought to the Church of the Resurrection for many days. Here the women could venerate the holy relics prior to being brought permanently to the all-male monastic Lavra of St. Sabbas. Fr. Seraphim tells of a certain miracle at this time in Jerusalem. An Orthodox nun who was waiting to venerate the holy relics had doubts over whether or not the Latin’s had indeed given the authentic relics to the Orthodox. It was then that she saw the head of St. Savvas lift and turn to her, then it returned again in its place. Her joy removed all doubts.

(Elder Seraphim of Saint Sabba’s Monastery, Publications Migdonia – Greek book)

agios_valentinos

Saint Valentine: Patron of married andall that unite them love

and want to marry with Orthodox Christian Marriage.

Apart from the historical data we have for Valentine’s life, there is accompanied various stories, such as from those who say he is the patron Saint of married and all that unite them love and want to marry with Orthodox Christian Marriage.

The Saint had a reputation as a peacemaker, and one day while cultivating some roses from his garden, he heard a couple quarrel very vigorously. This shocked the Saint, who then cut a rose and approached the couple asking them to hear him. Even though they were dispirited, they obeyed the Saint and afterwards were offered a rose that blessed them. Immediately the love returned between them, and later they returned and asked the Saint to bless their marriage. Another tradition says that one of the charges against Valentine was that he did not adhere to the command of the emperor which stated that men who had not fulfilled their military obligations were not allowed to marry; meanwhile the Saint had blessed the marriage of young Christian soldiers with their beloveds.

Besides all this, the likely choice of him as the “saint of lovers” is to be associated with the pagan festival of Lupercalia, a fertility festival, celebrated by the Romans on February 15. Others connect the celebration of this feast with the mating season of birds during this period. Certainly, however, the Saint has nothing to do with the commercialism (marketing) of flowers, gifts and secular centers which trivialize Eros, this great gift of God.

Saint Valentine and Orthodoxy

Many, however, raise the objection that St. Valentine is not mentioned anywhere in the calendar of the Orthodox Church. Indeed on 14 February in the calendar of the Church there are commemorated Saints Auxentios, Maron and the martyrs Nicholas and Damian. The explanation is simple: in ancient times hagiographic directories, biographies and martyrologia were written to be primarily used locally in their own character, and the fame and reputation of a saint locally does not mean that it extended also throughout the Church. So there may be saints honored widely in one region and completely unknown in another, eg, St. Demetrios, who is famous throughout the Eastern Church, yet in the West is not honored at all, and is almost unknown, but this does not mean that he is not a saint. Another example of the modern Church: Many New-Martyrs of Greece (1453-1821) who in Greece is known, yet in Russia is completely unknown, but this does not mean that he is not a saint.

Honor Martyrs – Imitate Martyrs

We honor our saints and St. Valentine when we imitate their courage to proclaim their faith in Christ the Savior, who did so even at the cost of their lives. We honor them when we beseech them to appeal to God to have mercy on us and forgive our many sins. We honor them when they are our models of the life in Christ. We do not honor the saints when we measure their ‘worth’ by worldly amusements and festivities in the best circumstances…

So Orthodox Church have the feast day of Saint Valentine on February 14 (+269) as we see in the Orthodox site ORTHODOX ENGLAND:

http://orthodoxengland.org.uk/stdfeb.htm – ORTHODOX ENGLAND

See also:

http://sthermans.ca/saints-life-of-valentine.asp – ST HERMAN OF ALASKA ORTHODOX SOBOR

Price witness – Mimisis witness!

To imitate and to make the Valentine rejoice for us must live Christian lives near the Sacrament of Holy Confession by Orthodox Christian marriage (for those who wishing Marriage).

Here there are Confession hours to lead safely through Confession in the Orthodox Marriage having from God a blessed family!

ENGLAND:

Father Zacharias

St. John the Baptist Monastery Old Rectory,

Tolleshunt Knights by Maldon, Essex CM9 8EZ

United Kingdom

***

GERMANY:

Fr. Bill, Orthodox Church of Saints Paul & Peter

Esslingen, Germany

***

ARIZONA, USA:

Fr. Ephraim Filotheitis

 http://www.stanthonysmonastery.org/index.php

St Anthony’s Monastery in Arizona, USA

tumblr_ms6qmyWBiE1rb44tmo1_500

Source:

Encyclopedia New Advent (www.newadvent.org)

Patron Saints Index (www.catholic-forum.com/saints/indexsnt.htm)

Oxford Dictionary of Saints

Hellenism & Orthodoxy, Publications PSL Livani (Greek book)

Saint Valentine of Athens, Publications Good Type (Greek book)

Elder Seraphim of Saint Sabba’s Monastery, Publications Migdonia (Greek book)

http://gkiouzelis.wordpress.com

ABEL-TASOS GKIOUZELIS

http://orthodoxsaintvalentine.wordpress.com

ORTHODOX SAINT VALENTINE

1

Saint Valentine:

Patron of married and all that unite them love and want to marry

with Orthodox Christian Marriage

https://ex2x2lettersfromgreece.wordpress.com/?s=love

https://heartquestionsandanswers.wordpress.com/love/

Love

15871

https://heartquestionsandanswers.wordpress.com/marriage/

Marriage

heart_island-t2

300+ heart shape photos, Saint Valentine an Orthodox Saint &

articles about love & Marriage

heart_island-t2

Heart-Shaped Forest, Cantabria, Spain)

tumblr_n18a4madz71trlmdvo1_500[1]

love-heart-shaped-meadow-flowers-landscape

images

Lolve_Lake,_Chembra_peak_Meppadi

φ

3b129f2034ecbd825f3e89473805cf6e

lake-tekapo-in-new-zealand

2

2015 - 1

565040_543095489077686_1406221411_n

1743512_360805074087113_1201123920542633552_n

1897658_825109237534818_2602405457785392047_n

10250208_653647161389751_7546406992576848141_n

a2d6b4bb5f17ce7c864fd2f27e72f1c3

c6d24b23-02f0-4530-b979-6eb14e521c41

d

d3ee28bfeb925e231375a3904d6481c7

dd

dswas

dwe

Protected by International Copyright

f-Svizzera_Engadina_LagoBiancoPassoDelBerninaInvernoAlba+FotografoPANO242958-62

Hyacinth Macaws

image

IMG_2761

IMG_3246

IMG_5546

IMG_5648327266157

jh

jvckjh

Not only rocks by Gian Marco Schena

ok fffd

tumblr_mu4nw4Envh1sohz2fo1_500

tumblr_nakqu8nZ9V1thfeewo1_500

tumblr_nijv1oegac1rxilz2o1_540

Vik - Iceland by Nino Dattola

White Pocket #36 - Eddie Lluisma Photography www.facebook.com-EddieLluismaPhotography White Pocket, Arizona #sandstone #arizona #desert

Ανοιξιάτικη Ελλάδα

(Roses.02.01.15)

03.02-SNOW

4a7d65645a57a31f0c41cbad4a899758

5-2

5df7e88e6bf4407c86a7c757d548a10e

6b5cc8e24cb245767f014a7730cb4766

6ecc9f5464ad26db8e7309395e7c344a

11 (1).10.14. - 1

13 - 1

14 - 1

15 - 1 (5)

15 - 1

23.01.2015 - 1

57 - 1

58 - 1

208g2fa

2014 - 13f5cb04ed92f73aef97f671339a20238

6qYI7

6qYIW

7eTw4

14 - 1 (1)

14 - 1

14. 8. 15. - 1

23 05 2014 - 1

25 - D_nyadan Muhte_em Manzaralar

29 09 2014 - 1[1]

89fsdg7sd6f798g7s98d7f8sd9f7sd87f6g99919191919

2014 - 1

4779c320bbf62da3ec1cf127c9095383

333542-306895-Love_by_jpdean

597991

2449847b146c45bb34aea26d22520ba6

10257114_585676954861679_4219720069990279555_n

10375081_788971374460810_568063943180492246_n

10410264_357757207733764_1184331076213165995_n

10552475_323986054432710_2285479049887769184_n

10559896_509969635801105_7976510892912312583_n

10629756_816784108418541_6859091845120378427_n

10665378_776263809099263_3976391100517422176_n

12648473_ml-300x300

14022014689

Alaska-300x198

article-0-045a7f52000005dc-33_634x422_popup

Ashford castle and gardens in Co. Mayo, Ireland

DSCF4833

e289c07f88fa028243159cecf860c431

EUI01qi

f (2)

faeeb8c1604525ae4f990e089d8d543f

flor coração

ghg

ghyu

great-billed-parrot

hjuio

Ice and Fire - Photography by Allin Santiago

image

IMG_3246

IMG_8405

IMG_5648327266157

Jess Findlay Photography

jjj (2)

ju

kji

madre-tierra-13-Wailua Falls on the island of Kauai, Hawaii.

Mir Ali Vally, Pakistan

nature 2

sheep-herds-around-the-world-1

Spa Pool - Karijini - Matt Hutton Photography www.facebook.com-matthuttonphotography1 This is a beautiful little waterfall located in the Karijini National Park in Western Australia. #waterfall #karijini #landscape

tumblr_n5e09xXm4X1qdjda6o1_500

tumblr_ncqzgueTpr1rfnriao1_500

tumblr_ndvo49t2to1rwtzqno1_1280

Turquoise, Plitvice Lake, Croatia

unnamed

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

hjui

kkj

Heart-rock-5

Fremontheartpond081609

img.9gI6B5

ss (2)

heart-shaped-meadow-3

xxxx

heart-meadow-05

DSCN3510

14 - 1[10]

tumblr_muim2lwGV51rocvj9o1_500

2079915623_b9552719a3

Αντίγραφο (2) από 71914_e1f813a00c8ee8e6f4d4ac8716dfb648_large

purple

379589_541729229206496_800473990_n

35_n

images-4

images-3

images-2

ImageGen.ashx

heart-tree1

14-1-1-copy-2

heart-shape-hand-2144479

images-11

images-10

images-9

images-8

images-7

images-6

images-5

images-18

images-17

2014 - 1

images-12

images-25

images-21

images-20

images-19

1343894262_serdce-3

images-4

images-31

images-30

lakeheart4

makepeaceisland1

40Lakes_and_Rivers_1

images-16

lakeheart1

kardies-660

images

images-32

preveli_

pio-idiaitera-sximata-nisiwn-kosmou-05

nisi5

niagara

ncp-nxlaa3ebmh1s4pa30a4md-y-aiezfb8con17e438zigefg9heg

moisie_ile_de_coeur5555555

theheartshapedlake

tavarua2-320x250

snow-heart-35709

Skyhole-heart-shape-299x300

Sheeps_in_heart_shape_

shangrilalake9

reef-maldives-heart-shape

4

3d-abstract_other_heart-shaped-tropical-isl_36105

3b2e88ee6f02e20d1e9b87584a8b6be2

62

2-2-2013 109

valentine-beach-heart-shape

Unknown

Thousands-of-Lesser-Flamingos-flying-over-the-lake-bed-in-the-shape-of-a-heart-in-Kenya-2224277

805_Paradise_5_1

550_334_207625

35bh2yv

16c4f6f80ad1f1f4adc4497bbef87cc2

12

16827740_heart5.limghandler

6789843c

15527_wooden-heart-5712662

15335_nisi

2005n00831_hd

ArticleImage_110474-jpg.xpng

article-2277581-1787D453000005DC-79_964x622

1355747838_samoubiyc-9

739809_539450962739312_1571293230_o

 Κέρκυρα… Corfy, Greece

1343894262_serdce-3

1343894218_serdce-4

1343894196_serdce-6

1338453284_1

heart_in_nature_by_chevronguy

hartshape3

cover

1216-12

heart-shaped-island-romantic-island-wallpapers-1920x1200

 Heart-shaped mountain lake - Pakistan?

heart-shape-palm-tree-nutthawit-wiangya

Heart-Shape-Mulvey-Lake-British-Columbia-Canada-North-America

antelope_canyon_1

huyen-thoai-mua-dong

DIAPO1

heart_shaped_island_port_chalmers_alaska

stock-footage-heart-shaped-island-in-the-ocean

images-4

images-3

images-3

Mehmet-Karaca5

146599764

shapeisland9

Heart-shaped-island-03-high-definition-picture-37217

icebergs-juneau-alaska-hear

tumblr_lze77h3SUU1qfqfdyo1_500

flight-above-heart-shaped-island-18824489

images2

tumblrm0bwa3qQ341qa9omho1500

images

podborka_73

antelope-heart

Giant_Heart_Of_Nature_002

4417834800_b09e74813b_z

bf9eaf9433d1eee28af4b1aa673aaa25

16heart_shaped_moorea_island_2

images-5

sun_heart_by_ocean_soul_angel-d52tpht

images-6

images-110

images-33

stock-footage-heart-shaped-island-in-the-sea

AOP-20130404-1144_720_527_80auto_c1_c_c_0_0_1

images-211

0000e51c_medium

il_340x270.554867388_jptz

images-1

TvyamNb-BivtNwcoxtkc5xGBuGkIMh_nj4UJHQKuorwTypzA4UTPuRz_SMUDwXaaUVeKoShYvOi-Jw

6440c2822905216e97f81cd371e1f114

article-2474746-18ECD96400000578-268_634x340

93645-004-95945242

1610106_653948427998986_663181303_n

images-61

La-grande-barriera-corallina-vista-dallo-spazio_650x435

images-112

40fb8f77d61ef719d570d2c7e43c85a4.600x268x0

heart-of-light-john-daly

images-113

images-4

flat550x550075f

images-3-1

images-9

images-7

images-2

images-42

images-51

images-71

heart-walkway

82b03f964d458de0bca95a1745d26595

Unknown

1925290_738793496165890_1751478817_n-copy

918d3cf4c8b018aac4a5c2f8128d01081

2014-1-1

6789843c

8071a67d148a91a3afd8f5f6ba71670f

e834f57b525017fc6a324424ecf5fae2

images-6

1011019_591143264240205_54814731_n

16c4f6f80ad1f1f4adc4497bbef87cc2

14-1-11

14-1

3d-abstract_other_heart-shaped-tropical-isl_36105

1525578_577320255685594_449713902_n

14-1-copy-2

ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ: ΕΝΑΣ ΑΘΕΟΣ ΧΙΠΠΥΣ ΣΥΝΑΝΤΑΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ & Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΑΝΘΙΖΕΙ – ΛΥΧΝΟΣ TV – VIDEO ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

http://heartmusicheart.wordpress.com

http://hippiesmetorthodoxy.wordpress.com

http://atheistsmetorthodoxy.wordrpess.com

https://athensofmyheart.wordpress.com

HEART MUSIC HEART

HIPPIES MET ORTHODOXY

ATHEISTS MET ORTHODOXY

ATHENS OF MY HEART

4248_spanoudakis02.jpg

Μουσικοσυνθέτης Σταμάτης Σπανουδάκης:

Ένας άθεος Χίππυς συναντάει την Ορθοδοξία κι ο Ουρανός ανθίζει

╰⊰¸¸.•¨*

Συνέντευξη στον Αρχιμανδρίτη π. Αμβρόσιο Γκουρβέλο

23 Νοεμβρίου 2013 – Λύχνος TV

Ο Έλληνας Μουσικος & συνθέτης Σταμάτης Σπανουδάκης αρχικά σπούδασε κλασική κιθάρα. Αρχικά ασχολήθηκε με την μουσική ποπ, αλλά αργότερα συνέχισε τις κλασικές σπουδές του στην Ακαδημία του Würzburg με τον Bertold Hummel και αργότερα στην Αθήνα με τον Κωνσταντίνο Κυδωνιάτη. Αργότερα ασχολήθηκε με τη βυζαντινή μουσική. Έχει κυκλοφορήσει αρκετούς προσωπικούς δίσκους και έχει γράψει τραγούδια που ερμήνευσαν διάφοροι καλλιτέχνες. Η μουσική του Σπανουδάκη χαρακτηρίζεται από τις ροκ, κλασικές και βυζαντινές μουσικές επιρροές του.

Γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1948 στην Αθήνα και από μικρή ηλικία η μουσική ήταν το πιο σημαντικό κομμάτι της ζωής του. Σαν παιδί, ασχολήθηκε με τη κλασική μουσική (κιθάρα και θεωρία) με τον καθηγητή Χαράλαμπο Εκμεκτσόγλου. Έπειτα, ως έφηβος στη δεκαετία του ’60 και του ’70, έπαιζε μπάσο και πλήκτρα σε κάποια συγκροτήματα στην Αθήνα, στο Παρίσι και τελικώς στο Λονδίνο, όπου έζησε αρκετά χρόνια και ηχογράφησε τους πρώτους του δίσκους.

Δισκογραφία

1970 – Beautiful Lies (Γαλλία)

1974 – Looking Back (Ελλάδα)

1977 – Στον Πρώτο Μουσικό

1977 – MARAN ATHA

1977 – Η συντροφιά του Νέστορα

1978 – Τα χρώματα της Ίριδος / Προμηθέας σε δεύτερο πρόσωπο

1982 – Άγγελος

1984 – ΕΔΩ ΚΑΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ

1985 – 7 ΠΑΡΑΚΛΗΣΕΙΣ

1985 – Πέτρινα Χρόνια

1986 – KONTRAMPANTO

1987 – KAΘ´ΟΔΟΝ

1988 – Η φανέλα με το 9

1988 – Πινγκ Πονγκ

1988 – Ω Γλυκύ μου έαρ

1988 – ΚΑΙ ΜΠΗΚΑΝΕ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

1989 – TANIRAMA

1989 – ΔΥΟ ΒΗΜΑΤΑ ΑΠ ΤΗΝ ΑΜΜΟ

1989 – PING PONG

1990 – ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ

1990 – ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ

1991 – Άντε γειά

1991 – ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

1992 – ΕΠΑΦΗ

Πηγή: Wikipedia

VIDEO – ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ ΤΟΝ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ (+1991) ΑΠΟ ΤΟ ΖΕΥΓΟΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΠΕΤΑΝΑΚΗΣ & ΜΑΡΙΑ ΚΑΠΕΤΑΝΑΚΗ

https://athensofmyheart.wordpress.com

http://workersectingreece.wordpress.com

http://paintingleaves.blogspot.com

ATHENS OF MY HEART

FROM WORKER SECT TO ORTHODOXY

PAINTING LEAVES

chania-crete-greece.jpg
Κρήτη της καρδιάς μου…

https://workersectingreece.wordpress.com/?s=%CE%9A%CE%91%CE%A0%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%9A%CE%97%CE%A3

Όλες οι συνεντεύξεις του ζεύγους

Μανώλης Καπετανάκης & Μαρία Καπετανάκη

Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης, ο πολυτεχνίτης ( + 1906 - 1991 )

Μαρτυρίες για τον Άγιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη της Αθήνας (+1991)

από τον Μανώλη Καπετανάκη & τη σύζυγό του Μαρία Καπετανάκη

Ραδιοφωνικός σταθμός της Ι. Αρχιεπισκοπής Κρήτης

Εκπομπή “Εις πάντα τα έθνη”

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

Ο Μανώλης Καπετανάκης και η σύζυγός του Μαρία έχουν μεγάλη ευλάβεια και γνώρισαν πολλούς μοναχούς και ασκητές κατά τη διάρκεια της ζωής τους. 

Έχει δώσει μέχρι τώρα πέντε συνεντεύξεις στην εκπομπή “Εις πάντα τα έθνη” του ραδιοφωνικού σταθμού της Ι.Αρχιεπισκοπής Κρήτης: Δύο για τον Άγιο Πορφύριο, μία για τον Άγιο Παϊσιο και δύο για τον άγνωστο άγιο Πατέρα Φιλόθεο Ζερβάκο, που μόνασε στην Πάρο.
Όλες οι εκπομπές έχουν μαρτυρίες για θαύματα, θαυμαστά γεγονότα και προρήσεις των τριών αγίων για τα οποία το ζεύγος Καπετανάκη έχει προσωπική εμπειρία.

button_ask_a_question3

VIDEO: Ο ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟΣ ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ (2 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, +1991) – ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ Π . ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΛΕΒΡΑ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΤΕΚΝΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ

https://athensofmyheart.wordpress.com

http://synaxarion-hagiology.blogspot.com

http://videosofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

SYNAXARION – HAGIOLOGY

VIDEOS OF MY HEART

A little Diamond by Rob Dickinson.jpg

Κλικ ΕΔΩ

Video & άρθρα για τον Άγιο Πορφύριο

τον Καυσοκαλυβίτη της Αθήνας

porfyrios2

Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης της Αθήνας (+1991)

2 Δεκεμβρίου

Saint-Porphyrios-edited-620x793

O Αναστάσιμος Άγιος Πορφύριος

ο Καυσοκαλυβίτης της Αθήνας

Ο Ιερομόναχος και Πνευματικός της Ιεράς Σκήτης Αγίας Τριάδος Καυσοκαλυβίων, π. Γεώργιος Αλευράς, πνευματικό τέκνο του Αγίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου, ομιλεί στην αίθουσα “Αρχάγγελος” μετά από πρόσκληση της Ιεράς Μονής Κύκκου και Τυληρίας στην Κύπρο με θέμα “Ο Αναστάσιμος Γέρων Πορφύριος”, Ιούνιος 2011.

MEGA CHANNEL: ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ (+1991) – ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΚΗΤΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ – VIDEO

https://athensofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

32-IMG_8817

Άγιος Πορφύριος της Πλατείας Ομόνοιας της Αθήνας (+1991)

Από τις Σκήτες του Αγίου Όρους στο κέντρο της Αθήνας

200 Ομιλίες του Δημητρίου Παναγοπούλου (+1982), λαϊκού ιεροκήρυκα σε Ελλάδα, ΗΠΑ, Καναδά & Αυστραλία

https://athensofmyheart.wordpress.com

http://australiasaintpaisiosofmyheart.wordpress.com

http://americaofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

AUSTRALIA & SAINT PAISIOS OF MY HEART

AMERICA OF MY HEART

flower-1275458_960_720

292768_219735624741034_1274434_n

200 Ομιλίες του Δημητρίου Παναγοπούλου (+1982),

λαϊκού ιεροκήρυκα σε Ελλάδα, ΗΠΑ, Καναδά & Αυστραλία

Σύντομο βιογραφικό σημείωμα του αειμνήστου Δημητρίου Παναγοπούλου

Τα όσα, αγαπητοί, ακολουθούν αποτελούν σχεδόν αυτούσια μεταφορά μερικών αποσπασμάτων από συνοπτική μελέτη του Αρχιμανδρίτου Νεκταρίου Α. Ζιόμπολα που δημοσιεύθηκε σε συνέ­χειες στην εκκλησιαστική εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος» στις αρχές του 1999, με τον τίτλον: Το φαινόμενον «Δημήτριος Πανα­γόπουλος». Από της θέσεως αυτής ευχαριστούμε τον ζηλωτήν κληρικόν π. Νεκτάριον διά την πρόθυμη ευλογία του να σταχυο­λογηθούν ολίγα διά τον εκλεκτόν εργάτην Κυρίου προς γενική ενημέρωσι των αναγνωστών.

***

Ο μακαριστός Δημήτριος Παναγόπουλος του Αθα­νασίου γεννήθηκε το 1916 στο χωριό Άγιος Κωνσταντί­νος του Αιγίου, και ήταν ο δεύτερος από τα έξι παιδιά της οικογενείας. Σε ηλικία περίπου δέκα ετών έμεινε ορ­φανός από πατέρα. Μετά το Δημοτικό και το Σχολαρχείο της εποχής, ανέλαβε, ως δεύτερος πατέρας, τα κα­θήκοντα της οικογενείας.

Με την Εκκλησία δεν είχε ιδιαίτερες σχέσεις, όπως και ο ίδιος ομολογούσε. Κρατούσε απλώς τυπική σχέ­ση.

Το 1948 νυμφεύθηκε την Αγγελική Σωτηροπούλου, που διακρινόταν για το χριστιανικό της ήθος, και από την οποία πολύ ωφελήθηκε και βοηθήθηκε ως προς την στροφή του προς τον Χριστόν και την Εκκλησία Του.

Ήταν άνθρωπος δραστήριος, με ισχυρή θέληση και πολλές ικανότητες, κατ’ εξοχήν όμως διακρινόταν διά το χάρισμα του λόγου. Σταδιακά η Πρόνοια του Θεού τον κατάρτισε πνευματικά με διακριτικές επισκέψεις για το ψυχοσωτήριο έργο του επανευαγγελισμού αθανάτων ψυχών.

Το 1950 άρχισε στενότερη σχέση με την Εκκλησία και την μελέτη θρησκευτικών βιβλίων. Ένα προσκύνη­μα στην Τήνο συνετέλεσε στο να εξομολογηθή σχεδόν για πρώτη φορά, και απετέλεσε το γεγονός αυτό σταθμό στη ζωή του. Ως άνθρωπος ισχυρός θελήσεως και με την βοήθεια του Θεού μπόρεσε να επιβληθή στον εαυτό του, να κόπτη τα πάθη και τις αδυναμίες του παρελθό­ντος και να συγκροτείται ηθικά και χριστιανικά…

Όσο η ψυχική του αναγέννηση αύξανε όλο και πε­ρισσότερο άφηνε να τον καθοδηγή Αυτός ο Κύριος… Με ιερό ζήλο μελετούσε την Αγία Γραφή και τα έργα των Πατέρων της Εκκλησίας μας…

Σε ηλικία 35 ετών στις 11 Νοεμβρίου του 1951 έκαμε το πρώτο επίσημο κήρυγμα του στην αγρυπνία του ιερού Ναού της Αναλήψεως στον Βύρωνα, με εντολή του διακριτικού και οσίου όντως Γέροντος Ιερωνύμου Σιμωνοπετρίτου… Είχε πράγματι επιστρατευθεί από τον Θεό στο έργο της διακονίας του θείου λόγου. Υπήρξε και θεόκλητος και λαόκλητος κήρυκας.

Όπου ο Θεός του άνοιγε θύρα για να ομιλήση έδιδε το παρόν με προθυμία, σε ιερούς Ναούς, αίθουσες, ιερές Μονές – προσκυνήματα, ακόμη και σπίτια…

Με ζήλο, πόθο ιερό και με πολύ πνευματικό μεράκι επιτελούσε την διακονία της πνευματικής σποράς του λόγου του Θεού. Ή φήμη του χαρισματούχου εργάτου του Ευαγγελίου όλο και απλωνόταν περισσότερο. Στην Αθήνα έφθασε να ομιλή μέχρι και δέκα φορές την εβδο­μάδα. Στην συνέχεια ανοίχτηκε και σε πόλεις και χωριά που τον καλούσαν. Ήταν ακούραστος, δοσμένος στο έρ­γο του Θεού, χωρίς ωράριο εργασίας, χωρίς υλικές απο­δοχές, και ο Θεός ευλογούσε.

Κατ’ εξοχήν διακρίθηκε στο εποικοδομητικό κήρυγ­μα με στόχο και επίκεντρο την μετάνοια και επιστροφή αμαρτωλών ψυχών στην Εκκλησία του Χρίστου. Ως ελεημένος από τον Θεό, πάσχιζε να γίνη αιτία επιστρο­φής ψυχών. Έτσι η μετάνοια ήταν το προσφιλές του θέ­μα. Χωρίς υπερβολή, είναι χιλιάδες οι ψυχές, που επη­ρεάσθηκαν από το ζωντανό και χειμαρρώδες κήρυγμα του. Ως όργανο της Χάριτος του Θεού που ήταν, έτρεχε διά να ενισχυθούν όσο το δυνατόν περισσότερες ψυχές από το ηθικό ναυάγιο του κόσμου.

Ο λόγος του στο θέμα της μετανοίας, όπου ακούγετο, ήταν αποφασιστικής σημασίας και οδηγούσε στον εξομολόγο. Ορθώς του αποδόθηκε το χαρακτηριστικό του κήρυκος της μετανοίας, αφού ο λόγος του αφύπνιζε ένοχους. Το κήρυγμα του συγκινούσε, ομιλούσε στην καρδιά, προβλημάτιζε και επιδρούσε αποτελεσματικά. Σαφής και κατανοητός στον λόγο του, γλαφυρός και συ­ναρπαστικός, τα δε κηρύγματά του μεστά θείων αλη­θειών, ηθικών παραινέσεων και διδαγμάτων… Παρ’ ότι στηλίτευε κατακόρυφα τα αμαρτωλά πάθη, ένα πολυπλη­θές ακροατήριο κάθε ηλικίας, φύλου, τάξεως και μορφώ­σεως «κρεμόταν» από τα χείλη του και οδηγείτο σε απο­φασιστική αλλαγή, πορείας και ζωής, στον Χριστό, την Εκκλησία Του, την αρετή.

Στην Αθήνα έδρα της κηρυγματικής του δραστηριό­τητος ήταν κυρίως η αίθουσα των Τριών Ιεραρχών στην οδό Μενάνδρου 4. Ομιλούσε μια φορά την εβδομάδα, ε­κτός 2-3 μήνες το καλοκαίρι, από το 1956 έως την 11-2-1982. Πραγματοποιήθηκαν, με την χάρι του Κυρίου, πε­ρίπου χίλιες τριακόσιες ωριαίες ομιλίες μόνον στην αί­θουσα αυτήν. Κατά δε τους πλέον συντηρητικούς υπολο­γισμούς, το ποσοτικό κηρυκτικό του έργο, υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ομιλίες. Έργο ογκώδες και εξ ίσου εκλεκτό σε περιεχόμενο. Ο αείμνηστος Δημήτριος Παναγόπουλος εβίωνε την πίστη, ζούσε την μυστηριακή ζωή, την ζωή της κατά Χριστόν αρετής. Ήταν στολισμένος με πραότητα και ταπείνωση, με συγχωρητικότητα και α­γάπη… Ό,τι έκανε, ήταν μυρωμένο, αγιοπνευματικό. Καίτοι δεν διέθετε πτυχία εδούλευσε εις το Ευαγγέλιον νομίμως και καρποφόρως, η δε προσφορά του στην Εκ­κλησία ήταν μεγάλη και υπεράνω πολλών πτυχιούχων της θεολογίας, και άφησε μεγάλο δίδαγμα στο τι θέλει ο Θεός και πώς θέλει τον κήρυκα ο πιστός λαός του Θεού.

Η πορεία της θεαρέστου διακονίας του γνώρισε και πολλές δυσκολίες, που προκαλούσε ο εχθρός Διάβολος με εμπαθή όργανα του, τα οποία και δημιουργούσαν ε­μπόδια. Τελικά η χάρις του Θεού τακτοποιούσε τα πράγ­ματα και ο πιστός και καλός εργάτης του Κυρίου συνέ­χιζε με αυταπάρνησι, ζήλο και αγάπη Χριστού την ψυχοσωτήριο διακονία του.

Τα άρθρα του στο θρησκευτικό περιοδικό ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ που εξέδιδε επί 25 περίπου χρόνια τα υπέγρα­φε με τα αρχικά γράμματα Α.Δ., που σήμαιναν Αχρείος Δούλος.

Εκτός από το κήρυγμα τον βοήθησε ο Θεάνθρωπος Χριστός μας και στην συγγραφή πολλών πρακτικών και ψυχωφελεστάτων βιβλίων, με καθαρώς ορθόδοξο αγιο­γραφικό και αγιοπνευματικό περιεχόμενο. Τα χαριτωμέ­να πονήματά του αγαπήθηκαν από τον πιστό λαό του Θεού, γνώρισαν επανεκδόσεις, συνετέλεσαν στην διόρ­θωση πολλών χιλιάδων αδιάφορων μελών της Εκκλη­σίας και συνέβαλαν στην αύξηση των συνειδητών πι­στών χριστιανών.

Έκτος από το προφορικό και γραπτό έργο, καθιέρω­σε προσκυνηματικές καθαρώς εκδρομές σε ιερές Μονές και σε ιερά προσκυνήματα. Στην αρχή στο Λεκανοπέδιο της Αττικής και κατόπιν και σε αξιόλογα προσκυνήμα­τα εντός της Ελλάδος. Στα τελευταία επτά χρόνια πριν της κοιμήσεως του πραγματοποιούσε κάθε καλοκαίρι προσκύνημα και στους Αγίους Τόπους και Σινά…

Μετά πάροδο 17 περίπου ετών έγγαμου βίου κατά θαυμαστόν τρόπο, διά των πρεσβειών του Αγίου Νεκτα­ρίου του Θαυματουργού, ο Κύριος εβράβευσε τις θερμές ικεσίες τους και τους εχάρισε υιόν. Του δόθηκε το όνο­μα Νεκτάριος και διατηρεί τώρα στην Αθήνα εκδοτικό οίκο. Μεταξύ των άλλων, συνεχίζει, διά των επανεκδό­σεων των εκλεκτών βιβλίων του μακαριστού πατρός του Δημητρίου, το γραπτόν του κήρυγμα, διά δε της κυκλο­φορίας των 700 και πλέον θαυμάσιων ομιλιών του, και το προφορικό ιεραποστολικό του σωτήριο έργο, προς δόξα Θεού και σωτηρία ψυχών.

Την πολύπλευρη, ποικίλη και καρποφόρα ιεραπο­στολική του διακονία και ιδιαίτερα την κηρυγματική έ­κλεισε με τις δύο άκρως συγκινητικές και αποχαιρετι­στήριες τελευταίες ομιλίες του περί θανάτου και αιωνίου ζωής, όπου για πρώτη φορά ερμήνευσε το αποστολικό και ευαγγελικό ανάγνωσμα της κηδείας.

Το Σάββατο το πρωί, 35 ώρες μετά το τελευταίο κή­ρυγμα του, στις 13 Φεβρουαρίου του 1982, παρέδωσε εν ειρήνη την ψυχήν του εις τον λατρευτόν Του Κύριον…

Η ζωή του και οι παραινέσεις του, μαζί με την προ­σευχή του, ας μας είναι οδηγός και ενισχυτής για εμάς, που βρισκόμαστε στη Στρατευόμενη Εκκλησία.

Πηγή:

Ο Αείμνηστος Καλός Εργάτης του Ευαγγελίου ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ Μέσα από τα Γραπτά του

Εκδ. Ορθ. Κυψέλη

button_ask_a_question

VIDEO – “ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ” – 20 ΛΕΠΤΑ ΑΡΚΟΥΝ!… ╰⊰¸¸.•¨* ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ Π. ΑΝΔΡΕΑ ΚΟΝΑΝΟΥ

http://paintingleaves.blogspot.com

https://athensofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

PAINTING LEAVES

4b42815c01dd6dd2669c05c6ae0a8c47

“Προσωπική σχέση με τον Χριστό”

20 λεπτά αρκούν!…

π.Ανδρέα Κονάνος [06/04/15]

ΤΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ – Π. ΔΑΝΙΗΛ ΨΩΪΝΟΣ – VIDEO

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

IMG_20150823_091031

Τα όπλα του Χριστιανού

π. Δανιήλ Ψωΐνος

Η ομιλία που πραγματοποίησε ο Αρχιμανδρίτης Δανιήλ Ψωίνος, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, με θέμα: “Τα όπλα του χριστιανού”, την Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2014, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Ενορία εν δράσει…» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.

Έκθεση πλανών & σφαλμάτων του Δημοσθένη Λιακόπουλου σε σχέση με την Πίστη & την Παράδοση της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας – π. Πέτρος Πανταζής ╰⊰¸¸.•¨* Video Ν. Σωτηρόπουλου για τις πλάνες του Λιακόπουλου

http://paintingleaves.blogspot.com

https://athensofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

PAINTING LEAVES

30-amazing-nature-wallpapers-16-1280

Νικόλαος Σωτηρόπουλος:

Ο Δημοσθένης Λιακόπουλος είναι πλανεμένος & αυτά που διδάσκει δεν είναι

Ορθόδοξα αλλά αντίθετα με την Αγία Γραφη

╰⊰¸¸.•¨*

ΕΚΘΕΣΗ ΠΛΑΝΩΝ KAI ΣΦΑΛΜΑΤΩΝ

ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ ΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΕ ΣΧΕΣΗ ME THN ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

╰⊰¸¸.•¨*

Πρεσβύτερος Πέτρος Πανταζής

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΘΕΟΔΡΟΜΙΑ»

ΕΤΟΣ ΙΑ΄, ΤΕΥΧΟΣ 1 (Ιαν.-Μάρτιος 2009) 105-134.

ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ: Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον

Πηγή:

http://www.egolpion.com

http://www.egolpion.com/liako_pantazis.el.aspx

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟ ΕΓΚΟΛΠΙΟ

Α) Ανασκευή βιβλίου Ελοχίμ της τρίτομης σειράς Γιατί και πως ζουν ανάμεσά μας, εκδόσεις EA.

Ήδη από την αρχή του ανά χείρας βιβλίου (σ. 7), ο συγγραφεύς κ. Δημοσθένης Λιακόπουλος (εφ’ εξής Δ.Λ), θέτει εν αμφιβόλω την πίστη και την εμπιστοσύνη του αναγνώστη στην πνευματική παρακαταθήκη της Χριστιανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και επικαλείται μία «άλλη» παράδοση «μετάδοσης Γνώσης» που πρέπει να ανακαλύψουμε ώστε να μην «παραποιείται η Ιστορία από την αρχή της Δημιουργίας έως σήμερα» (Η πλάγια γραμματοσειρά, κανονική η έντονη, όπου εμφανίζε­ται μέσα σε εισαγωγικά, σημαίνει αποσπάσματα του βιβλίου του Δ.Λ., με τα οποία δεν συμφωνούμε).

Στην Εισαγωγή εκτίθεται υπό μορφή ρητορικών ερωτήσεων μία βασική θέση του βιβλίου, η αμφισβήτησή του ότι η Παλαιά Διαθήκη είναι ιερό κείμενο. Την αναφέρει ως «ιερή», ενώ ταυτόχρονα δηλούται ότι «άλλα πολύ παλαιότερα ελληνικά κείμενα είναι ιερά». Αυτή η πονη­ρή αντιστροφή του νοήματος της λέξεως «ιερός» επισφραγίζεται με τον γνωστό τρόπο των αποκρυφιστών συγγραφέων, να φαίνεται ότι αποδέχονται φραστικώς, ακριβώς την θέση που ουσιαστικά πολεμούν. Για να το επιτύχουν, επικαλούνται μία γενική, αόριστη και αφηρημένη ιδέα: εν προκειμένω, ο Δ.Λ επιστρατεύει την «Αγάπη τού Χριστού»(;), η οποία σε «τίποτε απολύτως δεν θα άλλαζε», αν θα θεωρούσαμε την Παλαιά Διαθήκη μη ιερό βιβλίο ασπαζόμενοι τις Νεοειδωλολατρικές και στην ουσία Καμπαλιστικές και Θεοσοφικές θέσεις του βιβλίου του.

Στη σ. 9 («Σκέψεις»), παρουσιάζει την αποκρυφιστική πίστη του, ότι οι «Φωτεινοί υπηρέτες του Θεού (Ελοχίμ)» είναι αυτοί που παίζουν τον καθοριστικό και κυρίαρχο ρόλο στον Κόσμο μας, μια θέση όμως που εμφορείται από την διδασκαλία της Εβραϊκής Καμπάλας, η οποία δογματίζει συγκεκριμένα ότι «Ελοχίμ» είναι «εκπορεύσεις-απορροές» του «Θεού», ως Απολύτου Απρόσωπης Αρχής, που ανήκουν στο 6ο κοσμικό επίπεδο υπερσυνειδητότητας, τού 10βαθμου συμπαντικού ενεργειακού συστήματος πλανητικών σφαιρών Sephirot.

Oι ιδέες του βιβλίου επηρεάζονται επίσης και από την θεοσοφική πλάνη περί υπάρξεως των «Φωτεινών Διδασκάλων της Παγκόσμιας Λευκής Αδελφότητας της Κοίλης Γης» που καθοδηγούν τα πεπρωμένα του Πλανήτου μας.

Όλες αυτές οι τοποθετήσεις επιδρούν στον αναγνώστη ανεξάρτητα από το ότι ο ίδιος ο Δ.Λ, όλως αντιφατικώς και μάλλον σκοπίμως, αντιμάχεται και αρνείται, χρησιμοποιώντας την κατάλληλη ρητορική, σε διάφορα σημεία της σειράς των βιβλίων του «Ζουν ανάμεσά μας», αυτές ακριβώς τις θεοσοφικές και καμπαλιστικές ιδέες και απόψεις, τις οποίες υποστηρίζει και προωθεί στα άλλα βιβλία του.

Η αντίφαση αυτή χαρακτηρίζει ποικίλες άλλες θρησκευτικές, πολι­τικές και ιδεολογικές θέσεις των βιβλίων του, οι οποίες στηρίζουν τα γραφόμενά του, και τις οποίες παρά το ότι τις διατυπώνει, ύστερα, σε άλλα κείμενά του ή σε εκπομπές του, τις χαρακτηρίζει ως δήθεν δαιμο­νικές επιρροές (εκπορευόμενες από τον Εωσφόρο – Διάβολο – Σαμαέλ). Μερικές φορές θολώνει ακόμη περισσότερο τα νερά, όταν ισχυρίζεται ότι οι θέσεις του είναι απλά διαφορετικές «απόψεις», τις οποίες ελεύθερα ο αναγνώστης μπορεί να δεχθή ή να απορρίψη, όπως φυσικά και ο ίδιος ο Δ.Λ μπορεί να πιστεύει ή να απορρίπτει χωρίς καμμία δέσμευση.

Εν τω μεταξύ, στις εκπομπές του αλλά και σε βιβλία του, εκτοξεύει συνεχώς «μελάνι» σωρείας παραπλανητικών εκφράσεων, υποτιθεμένου ορθοδόξου ήθους, με τις οποίες καμουφλάρει τις αποκρυφιστικές και νεοειδωλολατρικές ιδέες και αντιλήψεις του πίσω από ένα Ορθόδοξο Χριστιανικό προσωπείο!

Οι εκφράσεις αυτές είναι συνήθως δανεισμένες από Ορθοδόξους Αγίους και Γέροντες Μοναχούς, βαλμένες στα κατάλληλα σημεία, ώστε μεθοδικά να θολώνουν τα καμπαλιστικά και δωδεκαθεϊστικά πιστεύω του. Ο προφανής στόχος είναι, σε ενδεχόμενη κριτική εναντίον του, να «κόψει και να ράψει» παρουσιάζοντας ό,τι τσιτάτα από τα βι­βλία του και αποσπάσματα από τις τηλεοπτικές εκπομπές του τον βο­λεύουν. Έτσι νομίζει ότι θα αποδείξει ότι είναι γνήσιος Ορθόδοξος Χριστιανός, και θα «ξεσηκώσει κουρνιαχτό» ότι τον αδικούν, τον πα­ρερμηνεύουν και τον καταδιώκουν τα …ντόπια όργανα των «κρόνιων» γενών και των «λαμόγιων Νεφελίμ τού Σαμαέλ» (εκφράσεις δικές του, από τις καταιγιστικής συχνότητας τηλεοπτικές εκπομπές του)!

Θεωρούμε αδύνατο, όχι μόνο ο Δ.Λ, αλλά και οιοσδήποτε άλλος, να είναι πράγματι (συνειδητός) ορθόδοξος χριστιανός, και συγχρόνως να προπαγανδίζει τις ανωτέρω αποκρυφιστικές αντιλήψεις και… «απόψεις».

Ήδη έχει προετοιμάσει… κατάλληλα το πεδίο της αντιπαραθέσεως χαρακτηρίζοντας δηλητηριωδώς ορισμένους «θεολόγους» ως «θολολόγους» και «δήθεν ειδικούς γιαχβιστές της Π.Δ». Ο χαρακτηρι­σμός «θολολόγοι» ειπώθηκε από τον γνωστό στο πανελλήνιο μακαριστό Γέροντα Παΐσιο και χρησιμοποιείται παραχαραγμένος και με εντελώς διαφορετικό νόημα και πλαίσιο για να συκοφαντηθούν θεολογικές θέ­σεις και απόψεις που δεν βολεύουν τον Δ.Λ. Προφανώς διότι αισθάνεται ότι κάποια στιγμή θα ξεσηκωθεί εναντίον του κατακραυγή, λόγω της ευρύτατης διαστρεβλώσεως και παρερμηνείας της Παλαιάς Διαθήκης και της ασύστολης και αισθητικώς χυδαίας «Ελοχο-Νεφελιμικής υστε­ρίας» που έχει εξαπολύσει.

Ξεκαθαρίζουμε λοιπόν ότι τέτοιου είδους «Ορθόδοξες» αφοριστικές εκφράσεις απομονώνει ο κ. Δ.Λ, καπηλευόμενος σκανδαλωδώς και αναμασώντας λόγια και φράσεις αγίων γερόντων, όπως ο μακαριστός Γέρων Παΐσιος, που τις έλεγαν με άλλο νόημα και σε εντελώς διαφορετι­κές καταστάσεις, όπως και ολόκληρα κείμενα και μαρτυρίες άλλων ιερωμένων, όπως του Αρχιμανδρίτου Σάββα Αχιλλέως, του οποίου κεί­μενο έχει ως εισαγωγή στο βιβλίο του, «Το κουτί της Πανδώρας», ενώ γενικά χρησιμοποιεί κείμενά του και βιντεοεικόνες του, ίσως εν άγνοια του, για να συμπληρώσει (ο Δ.Λ) το προσωπείο του πιστού χριστιανού μέσω του οποίου πλασάρει τις εξω-ορθόδοξες τοποθετήσεις του. Επίσης χρησιμοποιεί στα βιβλία του, εκφράσεις λοιπών Ορθοδόξων, όπως του καθηγητού Θεολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Στέργιου Σάκκου, και εξιστορήσεις θαυμάτων αγίων, όπως ο αγ. Γεώργιος Χοζεβίτης του Τραχωνίου της Κύπρου, καθώς και σε εκπομπές του εκφράσεις του Γέροντος Ιωσήφ Βατοπεδινού.

Τέτοιες φράσεις των συγκεκριμένων γερόντων, αν ελέχθησαν, πιθα­νόν να αποτελούσαν κριτική για την εκκοσμίκευση της Εκκλησίας και τους εκπροσώπους μιας διανοητικής Θεολογίας, φορείς οικουμενιστικών ή και πανθρησκειακών αντιλήψεων , χωρίς την απαραίτητη ορθοπραξία και το πατερικό-φιλοκαλικό βίωμα.

Οι ίδιοι αυτοί Γέροντες οπωσδήποτε θα καταδίκαζαν, αν ενημερώ­νονταν, τις φρικτές αιρετικές παρεκκλίσεις και ανήκουστες νεοπαγανιστικές προτιμήσεις του συγγραφέα του σχολιαζομένου βιβλίου.

Οι άγιοι Πατέρες μας (τους οποίους λοιδορεί σκαιότατα και ασεβέστατα από τα μέσα που διαθέτει ο Δ.Λ -λέει στις εκπομπές του, κουβέν­τες όπως, «τι άγιοι πατέρες, ποιοι πατέρες, μπορώ εγώ να σάς πω άγι­ους πατέρες που έχουν πει λάθος πράγματα»!), έχουν στηλιτεύσει τον στείρο διανοητικισμό στη Θεολογία με πρώτο τον αγ. Γρηγόριο τον Θεολόγο και τους Κατά Ευνομιανών λόγους του, εκ των οποίων παρα­θέτομε πιο κάτω επικριτικό εδάφιο, που ταιριάζει όμως «Γάντι» και στον Δ.Λ και μάλιστα… λίγο είναι αναφορικά με τις απίστευτες τερατο­λογίες του!

Στο Λ’ κεφάλαιο προβάλλει κάτι που θεωρεί δεδομένο, αυτονόητο και πολύ… εξυψωτικό για τον ίδιο: Τους…Εξωγήινους! Μας προτείνει να γίνουμε επαναστάτες στην σκέψη ασπαζόμενοι τις ψευδείς θεωρίες και ισχυρισμούς του φαιδρού «προφήτη» της δεκαετίας του ’70 Έριχ φόν Νταίνικεν, τις ανοησίες του οποίου έχει υιοθετήσει ο Δ.Λ σχεδόν κατά γράμμα.

Με τον τρόπο αυτό, αποδεχόμενος ο Δ.Λ το πνεύμα του Νταίνικεν ορίζει δια του προσδιοριστικού «εξωγήινοι», οποιασδήποτε φύσεως όντα συμπίπτουν με τις έωλες ψευτοεπιστημονικές αντιλήψεις και τους ψευτοθρησκευτικούς ισχυρισμούς του. Αρνείται παρελκυστικά, φραστικώς δηλαδή και μόνον, την ύπαρξη των εξωγήινων προερχομένων από άλλους πλανήτες με UFO, αλλά θεωρεί ότι η δράση των δικής του εμπνεύσεως («λιακοπούλειων») εξωγήινων εκτυλίσσεται μέσα στα έγκατα της «Κοίλης Γης», υιοθετεί δε κατά τα λοιπά πλήρως το γενικότε­ρο περίγραμμα της παράλογης, αντιεπιστημονικής σκέψης και ερμηνευ­τικής του Νταίνικεν. Αυτή η αντίληψη περί Κοίλης Γης, είναι καθα­ρά αποκρυφιστική και έχει καταστή μόνιμο μοτίβο της σκέψης και των ιδεών που προωθεί ο Δ.Λ

Αναίρεση όσων ισχυριζόταν ο Ελβετός σερβιτόρος Ερρίκος Φον Νταίνικεν και έχουν σχέση με τα μυθεύματα των βιβλίων της σειράς «Ζουν ανάμεσά μας» θα παρουσιάσουμε σε επόμενο άρθρο.

Η ενσυνείδητη επίκληση του «Παράλογου», «Εξωτικού» και «Απί­θανου», είναι η κύρια «τεχνική» χειραγώγησης των αδαών αναγνωστών και οπαδών του Δ.ΕΛ, όπως αποδεικνύουν οι σημειώσεις και παραπομ­πές με κόκκινα γράμματα, στο δεξί ή αριστερό περιθώριο του βιβλίου, ώστε να γίνει πράξη μια ιδιότυπη διανοητική χειραγώγηση που επιχειρείται μέσω των βιβλίων της σειράς «Ζουν ανάμεσά μας», εκμεταλλευό­μενος την όποια πνευματική σύγχυση των αναγνωστών και την τρικυ­μία εν κρανίω, που δημιουργούν οι αλλοπρόσαλλες, αντιφατικές, ψευδο- επιστημονικές αναλύσεις και «θρησκευτικές» αποκαλύψεις του. Οι εν λόγω σημειώσεις και παραπομπές αντιφάσκουν ή παρερμηνεύουν το περιεχόμενο των κειμένων, και τούτο δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό από αναγνώστες που πριν προμηθευθούν τα βιβλία του, έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου από τις εκπομπές του.

Οι εκπομπές του, για όσους γνωρίζουν τα πράγματα και είναι καλ­λιεργημένοι σε επιστήμες, θεωρίες συνομωσίας κ.λπ., είναι σύνολο ασυνάρτητων και αστήρικτων θεωριών, με επίμονη, «βάναυση» και ναρκισσι­στική διαφήμιση των βιβλίων του (φορολογούμενη με ΦΠΑ;), παρασύρουν όμως τους απλούς ανθρώπους που μπερδεύουν το αισθητικώς χυδαίο και «άμεσο» με το απλό και γνήσιο.

Το υλικό όλων των βιβλίων και DVD, εκδόσεων «ΕΛ», αποτελείται από αναμάσημα και επανατυπώσεις ξένων εκδόσεων της χαμηλότερης ποιότητας, είναι γεμάτα παραποιήσεις χιλιοειπωμένων πραγμάτων, ιδεών, θεωριών, θεωρήσεων, υποθέσεων έως και φωτογραφιών, σκίτσων και χαρτών που προέρχονται από τις πλέον κοινότυπες καταστάσεις, όπως το ελληνικό ή διεθνές οικονομικοπολιτικό, επιστημονικό, οικο- γεωγραφικό, περιηγητικό, δημοσιογραφικό, ιστορικό και κοινωνικοπολιτικό σκηνικό. Π.χ., χρησιμοποιούνται αποσπάσματα από βιογραφίες και απόψεις διάσημων επιστημόνων και θεωρητικών (παρμένες το πι­θανότερο από κάποιες εγκυκλοπαίδειες), οι οποίες επίσης διαστρεβλώνον­ται «κατά το δοκούν», και απλώς γεμίζουν σελίδες των βιβλίων του.

Το μεγάλο κακό προκαλείται βεβαίως, ένεκα και του οποίου εξεγείρε­ται και επαναστατεί η ιερατική μας συνείδηση ως υπευθύνων ποιμέ­νων της Ορθοδόξου Εκκλησίας, όταν η διαστροφή αυτή αγγίζει τα πλέον παραδοσιακά σεβάσματα και εθνικά πνευματικά μας ερείσματα, όπως π.χ. η Ορθόδοξη Χριστιανική Παράδοση και η Αγία Γραφή, οι οποίες στην κυριολεξία κακοποιούνται. Η παραχάραξη αυτή συντελείται δήθεν για το καλό του Χριστιανισμού με αντιφατικά και, το χει­ρότερο, ψευδή επιχειρήματα «βουτηγμένα» μέσα σε ένα αποκρυφιστικό κυκεώνα «καμπαλισμού», «θεοσοφισμού», νεοειδωλολατρίας και κυρίως μεγίστης καπηλείας αρχαίων ελληνικών, εβραϊκών και άλλων αποκρύφων και μη κειμένων.

Ειδικότερα, η συγγραφική «χρήση» και η τηλεοπτική «διαχείριση» του υλικού του Δ.ΕΛ γίνεται με άξονα την ψευδοπληροφόρηση, από-πληροφόρηση και χειραγώγηση της γνώμης του μέσου Έλληνα, μέσω ψυχολογικών παραμέτρων Διανοητικού Χειρισμού, με τη χρήση προ- επεξεργασμένων «πληροφοριών», οι οποίες είναι σχεδόν στο σύνολό τους «κλεμμένες», κολοβωμένες και παραποιημένες «κατάλληλα», για να «περάσουν» τα «φούμαρα» της φοβερής και τρομερής «γνώσης και πληροφόρησης» που δήθεν κομίζουν και η οποία φαίνεται να έχει κί­νητρα πιο ύποπτα και σκοτεινά, από έναν απλό Αθέμιτο Προσηλυτισμό στον αποκρυφιστικό Νεοειδωλολατρικό Δωδεκαθεϊσμό και στην νεωτερική κωμική και ανερμάτιστη Αρχαιολατρία, όπως φαίνεται με μία πρώτη πρόχειρη ματιά! Τους ισχυρισμούς μας τους στηρίζουμε στα εξής:

1. Στο B’ κεφάλαιο του βιβλίου αποπειράται μία δήθεν ιστορική και εκμυθευτική ερμηνεία της … Γένεσης, του πρώτου βιβλίου της Χριστιανικής Βίβλου, ενός προεχόντως θρησκευτικού και όχι απλώς ιστορικού κειμένου, αφού πρώτα «ξορκίζονται», κατά τον μόνιμο τρόπο των νεοεποχιτών συγγραφέων με αποκρυφιστική-νεοπαγανιστική συνείδηση και αντιεκκλησιαστικό φρόνημα, όσοι εκ του «θρησκευτικού και επιστημονικού κατεστημένου» (sic) αντιδράσουν στην ««προωθημένη γνώση»(!!), του συγγραφέα των βιβλίων που σχολιάζουμε. Μάλλον ο κ. Δ.Λ θεωρεί όλους σε όσους απευθύνεται χαϊβάνια, αφού εκλαϊκεύει, όπως ισχυρίζεται, …υψηλές «συμπαντικές» γνώσεις, αλλά χρησιμοποι­εί ως αποδείξεις των απίθανων ισχυρισμών του, καταγέλαστα εφευ­ρήματα όπως τα «Χάλκινα βιβλία» του – Χαλδαϊκά ή Κουμρανικά ή δικής του επινοήσεως, Θεός ξέρει.

Στη σελίδα 21 επιχειρείται να τεθεί επί «…επιστημονικής βάσεως» η σπουδαιότερη αποκρυφιστική -θεοσοφική και νεοειδωλολατρική έννοια: της… Συμπαντικής Ενέργειας. Σε αυτή μας εισάγει μέσω της αρχαιοελληνικής αντιλήψεως περί του αϊδίου ή αενάου Χρόνου, «μοστράροντας» στο περιθώριο του βιβλίου και στο… υποσυνείδητο του αναγνώστου τα αρχέτυπα της ερειπιώδους «γνώσης» που προσφέρει: Τα ερείπια του Μαντείου των Δελφών και το προσωπείο του ανδριάντα του «Θεού» Φοίβου Απόλλωνα Ακερσεκόμη! Δηλαδή εκεί που πρέ­πει να εφαρμοστεί επιστημονική σκέψη ο Δ.Λ επιστρατεύει θρησκευτικές αντιλήψεις και πίστεις, μάλιστα ιστορικά ξεπερασμένες. Ενώ, όταν κατακρίνει βιβλία προφητών και δικαίων της Παλαιάς Διαθήκης, χρη­σιμοποιεί δήθεν επιστημονική ερευνητική σκέψη, ανακατεμένη με ψήγματα μεταμοντέρνου σκεπτικισμού. Φαίνεται ότι μερικά ιδεολογικά και θρησκευτικά «πιστεύω» του (Αρχαιολατρία – Νεοειδωλολατρία), δεν κρύβονται. Ίσως όμως αποκρύπτουν και καμουφλάρουν εντέχνως, αφ’ ενός ότι η, δίκην κομήτου, εμφάνιση του Δ.ΕΛ στο τηλεοπτικό και εκδοτικό προσκήνιο περνά από ένα crash test (δυνατό τεστ αντοχής) τα ανακλαστικά της σύγχρονης ελληνικής («τηλε-φερόμενης και τη- λε-αγόμενης») κοινωνίας, ούτως ώστε να μετρηθεί η αντίδρασή της στον καταιγιστικό ενδογματισμό της με παράδοξες όσο και απίστευτες μυθοπλασίες.

Προβάλλονται τεχνηέντως, με έναν αγοραίο και ειρωνικά χιουμο­ριστικό τρόπο τηλεοπτικής ρητορικής, αντιλήψεις που στην ουσία εξευτελίζουν και λοιδορούν όποια Πολιτική Εξουσία και Παράδοση έχει κάποια σχέση με την Ορθοδοξία, όπως π.χ. ο Ρώσσος Πρόεδρος Βλαδίμηρος Πούτιν! Αφ’ ετέρου, οι αντιλήψεις αυτές καμουφλάρουν το αναδυόμενο «Αποκαλυπτικό πολυκέφαλο τέρας» που λέγεται «Ασύ­δοτη Χειραγώγηση μέσω M.M.E» και τροφοδοτούν μερικούς «Βασι­κούς Μετόχους»… «ουράνιων» και «επίγειων» καναλιών, με πειθήνιους τηλεθεατές: «ανοιγμένα» μυαλά έτοιμα να αποδεχτούν παθητικά ή και να πιστέψουν, αύριο, τα τερατώδη μυθεύματα του κάθε «τηλεκράχτη».

Σε λίγο θα μας πουν, προχωρώντας στον δρόμο «…πληροφορήσεως» που χαράζει ο κ. Λιακόπουλος, ότι κάτω από την Ακρόπολη υπάρ­χει υπόγεια… βάση των ΕΛ απ’ όπου αναχώρησε ο Πολέμαρχος (Δίας) για το άστρο Σείριος, απ’ όπου θα επιστρέψει για να εκδικηθεί όσους δεν επιστρέψουν τα μάρμαρα του Παρθενώνα. Ακόμα χειρότερα, τι θα συμβή εάν ο ίδιος ο Δ.ΕΛ αλλάξει εντελώς «τροπάριο» και θελήση να μας πείση ότι «ο…Κολοκοτρώνης ήταν πολεμιστής ΕΛ, ο Κανάρης… βομβιστής Ελοχίμ και ο Καραμανλής, ο Παπανδρέου ή ο όποιος πρωθυπουργός μας… κακός Νεφελίμ»;(δηλαδή τερατόμορφο και κακόβουλο ον από τα έγκατα της Κοίλης Γης)!

Όλα αυτά μέσα σ’ ένα αμπαλάζ τηλεοπτικού προϊόντος χυδαίας ποιότητος, ώστε να περάσει απαρατήρητο το πρόβλημα στο οποίο αναφερόμαστε. Οι «δοκούντες στύλοι είναι» εκκλησιαστικοί ή πολιτιστικοί ειδήμονες και θεσμικά υπεύθυνοι φορείς προστασίας του τηλεοπτικού και αναγνωστικού κοινού, φυσικά τω λόγω δεν καταδέχονται να ασχοληθούν σοβαρά με τέτοια φαινομενικά ανάξια λόγου θέματα. Εν τούτοις, τα ανωτέρω καταδεικνύουν πόσο «τοξικά», «δηλητηριώδη» και επιβλαβή είναι όσα προωθούνται με τα σχολιαζόμενα βιβλία.

Ποιος καταλαβαίνει ότι κάτι «διαφορετικό» επιχειρείται μέσω αυτού του είδους προώθησης απίθανων παραθρησκευτικών τερατολογιών και συνωμοσιολογικών αντιλήψεων ;

Εκτός των άλλων κακών προκαλείται υποβάθμιση της διανοητικής αντιστάσεως και κριτικής σκέψεως του κοινού στην εισδοχή, παραδοχή και αποδοχή παράλογα δυσβάστακτων οικονομικών ή πολιτικών μέτρων και το κυριώτερο απαράδεκτων ηθικοκοινωνικών «θεσμικών αλλαγών»: γάμοι ομοφυλοφίλων, «ελεύθερες» συμβιώσεις, σεξουαλικές ενημερώσεις στα Δημοτικά Σχολεία -γιατί όχι και σε νήπια!!- καταλήστευση της εκκλησιαστικής περιουσίας, υπό το πρόσχημα «χωρισμού Εκκλη­σίας και Κράτους», χυδαιοποίηση και άρα αποδυνάμωση των σχέσεων μεταξύ Ορθοδόξων χριστιανικών λαών, θέματα στα οποία βεβαίως ο Δ.Λ παρουσιάζεται ως λαύρος «ελληνάρας» τιμητής, ενώ αποκομίζει τα κέρδη της τηλεπωλήσεως και τηλεδιαφημίσεως βιβλίων, δια των οποίων ουσιαστικά κατεδαφίζεται η ορθόδοξη Πίστη και καταρρακώνεται η υγιής Ορθόδοξη Πνευματικότητα.

Ας δεχθούμε ότι ο κάθε καναλάρχης, που βγάζει τον Δ.ΕΛ, συμφωνεί ιδεολογικά με αυτόν. Όμως σίγουρα για την προώθηση των βιβλίων του Δ.Λ χρειάζεται, πληρωτέος πανάκριβα, τηλεοπτικός χρόνος. Πως καλύπτεται φορολογικώς αυτός ο τηλεοπτικός χρόνος, δηλαδή πως ξέρουμε εάν παρακρατεί και καταβάλλει τους αναλογούντες φόρους και εισφορές το κανάλι, για να βγαίνει ο κ. Δ.ΕΛ και να διαφημίζει τις προσηλυτιστικές ιδέες του και τα κερδοφόρα βιβλία του;

Εξ άλλου είναι δημοσιογράφος ο κ. Λιακόπουλος; Δεν είναι υποχρεω­τικό, αφού εμφανίζεται τόσο συχνά στην τηλεόραση, να τηρή κάποια στοιχειώδη έστω «Δημοσιογραφική δεοντολογία»; Πως ξαφνικά ανέ­βηκε στο τηλεοπτικό στερέωμα που απαιτεί, κατά κανόνα, πακτωλό χρημάτων ή γερές πλάτες; Τι θα απαντούσε άραγε η ΕΣΗΕΑ; Πως έβγαζε το ψωμί του, πριν επιδοθή στο τηλε-εμπόριο βιβλίων; Αν αλη­θεύει ότι είναι καθηγητής φυσικής, όπως ισχυρίζεται, ποιο είναι το αληθινό επάγγελμά του; Η δια βίου συνωμοσιολογική εκπαίδευση… των άλλων; Απορίες μας εκφράζουμε.

Συνεχίζουμε την ανασκευή του επίμαχου βιβλίου, διότι αυτό μας ενδιαφέρει κύρια και πρώτιστα ως υπευθύνων εκκλησιαστικών ποιμένων. O πρώτος στίχος, μάλιστα, του βιβλίου της Γενέσεως αλλά και το σύνολο του πρώτου αυτού βιβλίου της Αγίας Γραφής, είναι πολύ σημαντικός για την Ορθόδοξη χριστιανική Πίστη. Για το λόγο αυτό ξεκαθαρί­ζουμε ευθύς εξ αρχής ότι όχι μόνο δεν είναι αποδεκτή από την Εκκλη­σία η παρερμηνεία αυτή που εισάγει το βιβλίο «Ελοχίμ» της σειράς «Ζουν ανάμεσά μας», αλλά πρόκειται για μεγάλη πλάνη, διότι ισοδυναμεί με απόρριψη του χριστιανικού αξιώματος, αν θέλετε και κάθε χριστιανικού δόγματος πίστεως περί Θεού, Ανθρώπου και Κόσμου.

2. Στο Γ’ κεφάλαιο, μετά την δήθεν επιστημονική ψευτογνώση, κοινό γνώρισμα του περιεχομένου των παραπλανητικών βιβλίων του, μας μυεί στην παλαιοδιαθηκική ερμηνευτική του αρχικού εδαφίου της Βί­βλου: Γένεσις 1, 1: «Εν αρχή εποίησεν ο Θεός, τον ουρανόν και την γην». Ο Δ.Λ παραφράζει: «Εν άρχη εποίησεν Ελοχίμ Ουρανόν και Γην», εννοώντας, όπως θα δούμε παρακάτω, ότι… ο Θεός εποίησεν τους Ελοχίμ (!!!), τον ουρανό και την γη, διότι δήθεν η λέξη «Θεός», στο ανώτερο αρκτικό χωρίο όλης της Αγίας Γραφής, «εννοείται και δεν γράφεται, επειδή δεν την πρόφεραν οι Εβραίοι». Κακοποιεί δε έτι περαιτέρω το περιεχόμενο του κειμένου, αφού «σύμφωνα μ’ όλους τους αναλυτές και τις κατά καιρούς δοξασίες» το «Ουρανός», «αποδίδει τον κόσμο των εξωγήινων και κυρίως των Αγγέλων», ενώ η «Γη» «αποδίδει τον καθημερινό κόσμο ή ακόμα και όλο το υλικό σύμπαν».

Από καθαρά ερμηνευτική σκοπιά η λέξη «Ουρανός» μπορεί να γί­νει στόχος εικασιών, όχι όμως και η λέξη «Γη», διότι επεξηγείται στον αμέσως επόμενο, 2ο στίχο, «η δε Γη ην αόρατος και ακατασκεύαστος». Πρόκειται για τη Γη μας που ξέρουμε, ούτε για «καθημερινό κόσμο», ούτε «υλικό σύμπαν». Το να εμπιστευθούμε την ερμηνευτική του Δ.Λ για την Αγία Γραφή είναι το ίδιο σαν να εμπιστευόμαστε εγχείρηση καρδιάς σε … φαναρτζή αυτοκινήτων! Όπως φαίνεται, αγνοεί ο Δ.Λ, την βασικότατη διάκριση των πηγών των παλαιοδιαθηκικών κειμένων σε Γιαχβικές, Ιερατικές και Ελοχιμικές, αναλόγως της χρήσεως επιθετικών προσδιορισμών ή και υποκατάστατων του θείου Ονόματος, δηλαδή του Ονόματος «Γιαχβέχ», στα Ελληνικά «ο Ων» ή «Κύριος» (Έξοδ. δ’, 4). Το όνομα του Αληθινού Θεού ήταν πράγματι ανεκφώνητο, προφορικά, από τους Εβραίους, αλλά φυσικά όχι άγραφο, αφού πάντο­τε γράφονται τα σύμφωνα του Θείου Ονόματος Γ.Χ.Β.Χ και ποτέ δεν εννοούνται. Στη θέση του τετραγράμματου Θείου Ονόματος, προεφέρετο η λέξη Αδωνάϊ. Μιλάμε πάντα για τα χειρόγραφα τα προερχόμενα από τις Γιαχβικές και τις Ιερατικές πηγές, διότι για τις Ελοχιμικές δεν τίθεται θέμα, διότι η λέξη Θεός (Ελοχίμ ή Ελ) γράφεται και προφέρεται και δεν παραλείπεται ποτέ1.

Εδώ έχουμε άλλη μία πλάνη του Δ.ΕΛ, η οποία οδηγεί στην εξαπά­τηση του αδαούς και μη ειδικού αναγνώστου του, αφού το χωρίο Γεν. 1, 1 είναι ελοχιμικός κώδικας και δεν αναφέρει άρα ούτε αναγράφει το Θείο τετραγράμματο Όνομα Γ.Χ.Β.Χ. (ώστε να υπάρχει πιθανότης να είναι άγραφο) παρά μόνο τη λέξη «Θεός» (Ελ ή Ελοχίμ), η οποία δεν παραλείπεται. Συνεπώς, δεν είναι θεμιτό να ερμηνεύεται το προαναφερθέν χωρίο, ως εάν είχε παραλειφθή η λέξις «Θεός=Ελοχίμ», και να μετατρέπεται από υποκείμενο του ρήματος «εποίησεν» σε αντικείμενο, δηλαδή ποίημα – κτίσμα του Θεού. Δεν εποίησε (ο Θεός) τους Ελοχίμ τον ουρανό και την γη, κατά το Γέν. 1,1, αλλά ο Θεός εποίησε μόνο τον ουρανό και την γη.

Η λέξη Θεός (Ελ ή Ελοχίμ) παραλείπεται όλως εξαιρετικώς μόνο σε ποιητικά κείμενα, όπως π.χ. στο προφητικό ψαλμικό Δαβιτικό χωρίο: «Ο ποιων τους Αγγέλους Αυτού πνεύματα και τους λειτουργούς Αυτού πυρός φλόγα» (Ψαλμ. ργ’, 4 κατά Ο’, ρδ’, 4 κατά την Εβραϊκή Βίβλο), του γνωστού Προοιμιακού Ψαλμού της ακολουθίας του Εσπε­ρινού, όπου το όνομα του Θεού αναφέρεται μόνο στον πρώτο στίχο του ψαλμού: «Ευλόγει η ψυχή μου τον Κύριον, Κύριε ο Θεός μου εμεγαλύνθης σφόδρα…» και στους επόμενους 15 στίχους εννοείται. Ειδικώτερα, αντί των λέξεων Γιαχβέ, Ελοχίμ, αναγράφονται και προφέρονται οι λέξεις «ποιών…», «θεμελιών…», κ.λπ (μετοχές ενεστώτος αρσενικού γέ­νους) επειδή παρατίθενται κατά παράταξιν τα ποιήματα και κτίσματά Του (του ποιούντος, του θεμελιούντος Κυρίου και Θεού).

Χρησιμοποιείται δε στον εν λόγω ψαλμό το γνωστό και χαρακτηριστικό φαινόμενο της Εβραϊκής Ποιήσεως, ο λεγόμενος συνωνυμικός παραλ­ληλισμός, κατά τον οποίο επαναλαμβάνεται στο δεύτερο ημιστίχιο τού κάθε στίχου η ίδια έννοια με το πρώτο ημιστίχιο (διαφοροποιούμενη φραστικά και ποτέ νοηματικά). Έτσι «Άγγελοι» και «Λειτουργοί» σημαίνουν το ίδιο πράγμα και ταυτίζονται για τους Ορθοδόξους ερμη­νευτές του ψαλμού, όπως φυσικά η Καινή Διαθήκη και η υπόλοιπη Χριστιανική Παράδοση συνάδει, αφού θέλει τους Αγγέλους ««Λειτουρ­γικά πνεύματα εις διακονίαν αποστελλόμενα» (Εβρ. β’, 6). Μόνον ο κ. Δ.Λ βλέπει στον στίχο αυτό οντολογική διαφοροποίηση «Αγγέλων και Λειτουργών» και «βαπτίζει» τους παλαιοδιαθηκικούς Λειτουργούς, «Ελοχίμ» με «πύρινα σώματα».

Φυσικά στα κεφάλαια τα προερχόμενα από Ελοχιμικές πηγές γίνε­ται χρήση της παράδοξης ποιητικής έκφρασης «Ο Ελοχίμ», ενώ γραμ­ματικά θα έπρεπε να είναι «Ο Ελ», «Οι Ελοχίμ», επειδή η λέξη χρη­σιμοποιείται και αναφέρεται αποκλειστικά στον Ένα Αληθινό Τριαδι­κό Θεό της Χριστιανικής Παραδόσεως και όχι στους πολλούς «ου θε­ούς» των Ειδωλολατρών, γι’ αυτό δεν είναι απλός πληθυντικός ή αττι­κή σύνταξη.

Το βασικό νόημα όλης της Παλαιάς Διαθήκης συμπυκνούται στο γεγονός ότι ο «Γιαχβέ» είναι ο μόνος αυθεντικός «Ελοχίμ» δηλαδή «Κύριος» (εκ τού ρήματος κυρόω-ω): ο μόνος έγκυρος, ο μόνος αυθεντικώς υπάρχων, ο μόνος έχων αφ’ Εαυτού την ύπαρξη, κατά την όντως τέλεια και θεόπνευστη μετάφραση των εβδομήκοντα (Ο’). Οι εβδομήκοντα (Ο’), τους οποίους θεωρεί ο κ. Λιακόπουλος «αμόρφωτους εβραίους», και μόνο από την μετάφραση της λέξης Γιαχβέ ως «Κύριος» αποδεικνύουν την τέλεια γνώση και της Ελληνικής γλώσσης αλλά και της Εβραϊκής παραδόσεως.

Στην Παλαιά Διαθήκη, ενώ ο όρος «Ελοχίμ» που είναι πληθυντικός, σημαίνει τους θεούς, άλλοτε δηλαδή τον Τριαδικό Θεό, άλλοτε τους θεούς των εθνών, εν τούτοις μόνο ένας είναι ο «Γιαχβέ-Ελοχίμ» (Κύριος και Θεός).«Γιαχβέ-Ελοχίμ» σημαίνει το ανεπανάληπτο Υπερβατικό Ον, την Μία Άκτιστη, Μοναδική και Αποκλειστική θεϊκή φύση (δη­λαδή δεν την «μοιράζεται» με τα κτίσματά του), κοινή σε τρεις ενιαίες υποστάσεις. Αυτός είναι ο Αγαθός Δημιουργός πάντων των όντων του πνευματικού και υλικού κόσμου και είναι μεν Θεός ελευθερίας και αγάπης (ο Οποίος επιβραβεύει τα επιτεύγματα των κτισμάτων Του), αλλά είναι και Θεός Νόμου και Δικαιοσύνης, αφού τιμωρεί το έγκλη­μα και την αποστασία (πρβλ. B’ Πέτρ. β’, 1-4-22, όπου δηλώνεται ξε­κάθαρα ότι ο Θεός έκλεισε στα Τάρταρα αμαρτήσαντες Αγγέλους και όχι Τερατονεφελίμ όπως ίσχυρίζεται ο Δ.Λ!).

Στη σελίδα 28, ο Δ.Λ αποφαίνεται τελεσίδικα: «Ποιοι είναι λοιπόν οι Ελοχίμ; Σίγουρα δεν είναι ο Τριαδικός Θεός»! «Γι αυτή την “πα­ραχάραξη” της ιστορίας φταίνε “σίγουρα” οι αλλοπρόσαλλες μεταφρά­σεις των O’, της λέξεως Ελοχίμ, που οδήγησε στην αποδοχή και τον σεβασμό της Παλαιάς Διαθήκης, που είναι υπεύθυνη για το σημερινό διασυρμό “τού Χριστιανισμού που βάλλεται από τους εχθρούς του”»!

Περαιτέρω ο Δ.Λ ισχυρίζεται, ότι οι Ελοχίμ, όντα ανύπαρκτα (επι­νοημένα μόνο από την φαντασία του ή από την αποκρυφιστική του θρησκευτική πίστη), είναι ούτε λίγο ούτε πολύ οι «Δημιουργοί των ανθρώπων!!». Έτσι ο Δ.Λ δεν σέβεται ούτε αυτό τούτο το Σύμβολο της Πίστεως, το «Πιστεύω». Μάλιστα αναφέρει ο Δ.Λ ότι στο Πιστεύω «δεν γίνεται λόγος για το ποίος έπλασε τους ανθρώπους» (σελίδα 32), πράγμα όλως ανακριβές. Βάσει τού Συμβόλου της Πίστεως, της επί­σημης εκφράσεως της Χριστιανικής Πίστεως: «Ποιητής Ουρανού και Γης» όπως και όλων άνεξαιρέτως των κτισμάτων, «ορατών τε πάντων και άοράτων», είναι αποκλειστικά ο Άχρονος Θεός Πατήρ, το πρώτο πρόσωπο-υπόσταση της Αγίας Τριάδος.

Ο «τρόπος Δημιουργίας» όλων των κτισμάτων είναι ο Λόγος τού Πατρός, ο οποίος είναι, με επίσης αποκλειστικό τρόπο, ο Κατασκευαστής μας, Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, «δι’ Ου τα πάντα εγένετο», ο Μονο­γενής Υιός τού Θεού Πατρός, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος που είναι «Υιός προ πάντων των αιώνων», δηλαδή επίσης Ομοούσιος και Άχρονος, όπως ο Πατήρ, και όχι «κτίσμα» ή «απορροή» τού Πατρός, ως «Αρχής της Θεότητος». Ο Υιός «Σαρκώθηκε», δηλαδή προσέλαβε, πήρε στην υπόστασή Του, με αχώριστο, αδιαίρετο, άτρεπτο, ασύγχυτο τρόπο την ανθρώπινη φύση, την οποία είχε ήδη κατα­σκευάσει, μέσα σ’ ένα Κόσμο με Χρόνο, ακολουθώντας την έμπνευση, δηλαδή τον σχεδιασμό τού Θεού Πατρός με την βοήθεια και επιστα­σία τού Αγίου Πνεύματος, τού τρίτου Ομοουσίου προσώπου της Αγίας Τριάδος, το οποίο μαζί με τον Υιό λειτουργούν ως τα «χέρια» τού Θεού Πατρός. Ο Υιός και Λόγος «κατασκευάζει» και το Άγιο Πνεύμα «τελειοποιεί», ό,τι ο Πατήρ «σχεδιάζει».

Ο Τριαδικός Θεός, λοιπόν, ο Γιαχβέ-Ελοχίμ, κατά την αρχαία εβραϊκή, είναι ο αποκλειστικός Δημιουργός μας, μέσα από την συν-ενέργεια και των τριών θείων υποστάσεων-προσώπων, τα οποία προσ­διορίζονται εξίσου από ένα κοινό Θείο Όνομα (πρβλ. το τέλος τού Κατά Ματθαίον Ευαγγελίου κη’ 19), χωρίς να χρειάζονται κανενός είδους «μεσάζοντες» κατασκευαστές, κατωτέρου είδους, δηλαδή, κτιστής φύσεως (ουσίας με θεολογική γλώσσα), όπως οι ανύπαρκτοι «ελοχίμ» τού ΔΛ, η φύσεως απορρεούσης από κάποια απρόσωπη θεϊκή αρχή, όπως οι ανύπαρκτοι «ελοχίμ» της Καμπάλα.

Η λέξη Θεός στο συγκεκριμένο αρχικό χωρίο της Γενέσεως αποδίδε­ται με τον ιδιάζοντα ποιητικό τύπο Ελοχίμ, ο οποίος δεν είναι ακριβώς πληθυντικός, με την έννοια της πολλαπλότητος, αλλά χρησιμοποιείται τυπολογικώς, δηλαδή παραδόξως και συνεσκιασμένως, ακριβώς επειδή η πλήρης θεολογική αποκάλυψη της υπερβατικής και εξώκοσμης φύ­σεως τού Γιαχβέ Ελοχίμ, ο οποίος είναι μαζί Τρία και Ένα, γίνεται αποκλειστικά στην Καινή Διαθήκη.

Η πλάνη τού κ. Λιακόπουλου έγκειται εν προκειμένω στο ότι την λέξη Θεός, «Ελ» στα αρχαία εβραϊκά, την χρησιμοποιεί αμετάφραστη λέξη με τον ποιητικό της τύπο «Ελοχίμ» για να μας πείση ότι υπάρ­χουν τα όντα (της φαντασίας του και της Καμπάλας) «Ελοχίμ»

Η αλλοπρόσαλλη και αστήρικτη, από πάσης απόψεως, ερμηνευτι­κή του Δ.Λ «απογειώνεται», όταν αποφαίνεται για την γραμματική σημασία και την περαιτέρω θεολογική ερμηνεία της λέξεως «Ελοχίμ». Κατά τον Δ.ΕΛ, λοιπόν, ο πληθυντικός «ελοχίμ» έχει ενικό τον τύπο «ελοχά, όπως συμφωνούν όλοι οι διεθνούς κύρους μελετητές»!! Από τους ίδιους, προφανώς, μελετητές θα έμαθε ο Δ.ΕΛ, ότι οι Ο’ μετα­φραστές της Παλαιάς Διαθήκης, από την αρχαία Εβραϊκή στην απλή Αλεξανδρινή Ελληνιστική διάλεκτο, ήταν κατ’ επίφασιν σοφοί («σο­φοί»), όπως γράφει στο βιβλίο «ελοχίμ», επειδή δεν ήταν Έλληνες αλλά…Εβραίοι, ώστε να αποφαίνεται… «ιστορικώς και επιστημο­νικός», ότι στην πραγματικότητα «παραποίησαν τις κύριες ιστορικές αλήθειες που υπήρχαν στην Παλαιά διαθήκη».

Το όλο θέμα θυμίζει την παραποιημένη Μετάφραση του Νέου Κό­σμου (New World Translation) της Αγίας Γραφής, των Αμερικανών Μαρτύρων του Ιεχωβά, που την μετέφρασαν χωρίς να γνωρίζουν… αρχαία Εβραϊκά και ίσως και… αρχαία Ελληνικά, πιθανότατα βάσει κάποιας παλαιότερης Αγγλικής μετάφρασης, μόνο και μόνο για να «κατοχυρώσουν» τις αιρετικές κακοδοξίες τους! Δηλαδή ο Δ.ΕΛ θέ­λει να μας κάνει να πιστέψουμε ότι οι Ο’ ήταν αγύρτες και παραχα­ράκτες ιστορικών κειμένων.

Το ερώτημα, λοιπόν, που απευθύνεται στον κ. Λιακόπουλο είναι: ποιος θα μπορούσε, εκατό και πλέον χρόνια προ Χριστού, να μεταφράσει αυθεντικά, τα αρχαία Εβραϊκά κείμενα δίχως να είναι τουλάχιστον Εβραίος; Το στοιχείο που αποκρύπτει, συσκοτίζει ο Δ.Λ είναι ότι οι O’ ήταν Ελληνιστές της Εβραϊκής Διασποράς στην Αιγυπτιακή Αλε­ξάνδρεια, άριστοι γνώστες της ελληνικής γλώσσας και Φιλοσοφίας, οι οποίοι μάλιστα δημιούργησαν ολόκληρη ερμηνευτικο-φιλοσοφική και ιστοριογραφική παράδοση από την οποία προήλθαν σημαντικές μορφές διανοητών της ελληνιστικής περιόδου, όπως ο Φίλων, ο εισηγητής της Αλληγορικής ερμηνευτικής μεθόδου, την οποία ως επί το πλείστον ασπάστηκε η Αλεξανδρινή ερμηνευτική Σχολή της Παλαιάς Διαθήκης (Κλήμης Αλεξανδρείας, Πάνταινος, Ωριγένης, Δίδυμος ο Τυφλός) και ο Ιώσηπος.

Αναπάντητο θα μείνει μάλλον το ερώτημά μας, όπως και πολλά άλλα εξωτικά παράλογα από το αντιεπιστημονικό ή μάλλον προπαγανδιστι­κό υλικό τού βιβλίου. Διότι δυστυχώς ο Δ.ΕΛ δεν είναι, προφανώς, σε θέση ν’ απαντήσει σοβαρά, αν κρίνουμε από το επίπεδο και τη χαοτική λογική που χρησιμοποιεί, όταν εκθέτει τα σαθρά επιχειρήματα των αρχαιολατρικών ισχυρισμών του, δίχως να δίνει σημασία σε κανόνες λογικής και επιστημολογίας.

Ο κ. Λιακόπουλος επιχειρεί να μας κάνη να πιστέψουμε ότι η λέ­ξη Ελοχίμ είναι παμπάλαια ελληνική, όπως επιβάλλει η ιδεολογική αρχαιολατρική μονομανία του και ο καμπαλιστικός ιδεασμός του. Πάν­τως «όλοι οι διεθνούς κύρους μελετητές» τους οποίους επικαλείται έπρεπε να είχαν κάποια ιδέα τι προελεύσεως είναι η επίμαχη λέξη Ελοχίμ. Γιατί δεν τους παραθέτει έστω εμμέσως και ακροθιγώς; Πλήρης έλλειψη παράθεσης έστω και μίας σοβαρής μελέτης ή μελετητού!

Για παράδειγμα, ένας σοβαρός μελετητής, αιρετικών γενικά απόψεων, αλλά τουλάχιστον συνεπής στις θέσεις του και με κάποια επιστημολογική σοβαρότητα, τουλάχιστον στην επιστημονική μέθοδο έρευνας και στη συγγραφή σχετικών εργασιών και μονογραφιών, ο Gary Greenberg, πρό­εδρος της Βιβλικής Αρχαιολογικής Εταιρείας N. Υόρκης και Αιγυ­πτιολόγος στο βιβλίο του Το Μυστήριο τού Μωυσή – Ο μύθος της Βί­βλου, αναφέρει την πιθανή αιγυπτιακή προέλευση των ονομάτων τού Εβραϊκού Θεού. Μία θέση του είναι ότι οι καταλήξεις -ον των θείων ονομάτων στην εβραϊκή Βίβλο προέρχονται από την Ύψιστη Ενοθεϊστική θεότητα Aton, που επέβαλε η θρησκευτική μεταρρύθμιση τού Φαραώ Ακενατόν, για τον οποίο ισχυρίζεται ότι είναι στην πραγμα­τικότητα ο «Αιγύπτιος Μωυσής» που εκδιώχθηκε από το πολυθεϊστικό ιερατικό κατεστημένο της φαραωνικής Αιγύπτου και οδήγησε όσους οπαδούς του τον ακολούθησαν, στο να αποτελέσουν την εθνότητα που ονομάζουμε σήμερα «Ισραηλιτικό Λαό». Όμως για τη λέξη El και τον ποιητικό της τύπο Elohim πιστεύει ότι είναι απλά η λέξη «Θεός» στα αρχαία εβραϊκά, όχι κάποιο όνομα, επίθετο ή επιθετικός προσδιορισμός τού Θεού. ’Επίσης, ο Greenberg στο βιβλίο: 101 Myths of the Bible, μας πληροφορεί ότι η έκφραση «γιοι τού Θεού», τού εδαφίου Γένεσις στ’ 6 (την οποία ο Δ.Λ ανάγει, όχι μόνο σε… πανίσχυρο επιχείρημα υπέρ των απόψεών του, αλλά κυριολεκτικά θεμελιώνει επάνω της τον φα­νταστικό και αιρετικό ισχυρισμό του περί των «Υιών του Θεού» -Ελοχίμ και των υιών τους με γυναίκες – Νεφελίμ), σημαίνει ετυμολογικά «αυτούς που προέρχονται από πατέρα θεό και έχουν την ίδια φύση με αυτόν». Άρα, πάντα κατά τον Greenberg, οι «Γιοι του Θεού – Μπενέ Ελοχίμ στα εβραϊκά» δεν ήταν τίποτε άλλο παρά πρίγκιπες – γιοι τού Φαραώ, ο οποίος εθεωρείτο, από την πολυθεϊστική αρχαιοαιγυπτιακή παράδοση προσωποποίηση τού Θεού Ώρου, παντρεύτηκαν γυναίκες από με βασιλική γενιά, θυγατέρες κοινών ανθρώπων. Πρόκειται για μία λογική άποψη και ίσως εν τινι μέτρω ανταποκρίνεται στη λογική τού εδαφίου της Γενέσεως στ’ 6 και πάντως δεν αποτελεί βάναυσο τερατολόγημα, όπως αυτά που επινοεί η εμπορική και παραθρησκευτική φαντασία τού Δ.Λ.

Έτερο «λογικό» παράλογο τού Δ.Λ είναι ότι τη γνώμη του για τη σημασία τού όρου Ελοχίμ τη στηρίζει και σε γνώμες…Εβραίων Ραβίνων, «με τους οποίους συζήτησε και τού απεκάλυψαν τις σημασίες του όρου ελοχίμ, αλλά έστω μερικά, ονόματα αυτών των ραβίνων δεν …μπορεί να αποκαλύψει, διότι είτε δεν έχει νόημα είτε δεν …κατάλα­βε τους λόγους που οι ίδιοι απέκρυψαν την ταυτότητά τους»! Δηλαδή μπροστά στον…φοβερό Δ.Λ οι εβραίοι ραβίνοι «έσπασαν» και τα είπαν όλα και μάλιστα ότι: Ελοχίμ είναι «οι φωτεινοί υπηρέτες τού Θεού», περιγραφή που παραδοσιακά ανήκει στην φύση των Αγγέλων.

Ένα ερώτημα, περίπου συμβατό με την παράλογη ή μάλλον «στη­μένη» και ύποπτη συλλογιστική τού Δ.Λ, είναι: Θα πρέπει να πιστέ­ψουμε… Εβραίους; Αν μάλιστα αυτοί, κρίνοντας εμμέσως από ό,τι αναφέρει ο Δ.Λ, μάλλον είναι αποκρυφιστές Καμπαλιστές, οπαδοί δη­λαδή της βασικότερης εβραϊκής αποκρυφιστικής κοσμοθεωρίας, της Qabalah, η οποία στην ουσία σε τίποτε δεν διαφέρει από τα μαγικοειδωλολατρικά Ανατολικά θρησκεύματα και από τις Δυτικού τύπου θεσοφικές, ανθρωποσοφικές, νεοπαγανιστικές αντιλήψεις, σαν κι αυτές που πιστεύει ο Δ.Λ, παρά μόνο στην ορολογία και τη λειτουργικότητα των διαφόρων «επιπέδων και καταστάσεων υπερσυνειδητότητας», οι οποίες αρδεύουν τα ιδιότυπα εκδοτικά και τηλεοπτικά κόμικς του.

Η Qabalah προβλέπει ξεκάθαρα στα δόγματά της, όπως αναφέραμε παραπάνω, την ύπαρξη πολλών «Ελοχίμ» της λεγομένης «Ομάδος των Αγίων Πνευματικών Ιδιοτήτων» που συνδέονται με την έκτη Sephirah Timereth κατά τον Γ. Γουέσκοτ. Κατά τους Καμπαλιστές αυτούς, ένας εκ των Ελοχίμ, δηλαδή «θεούς», είναι και ο Χριστός, όπως άλλωστε και ο Ασκληπιός2 και ο Μίθρας!3.

Αν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε σε τι και με ποιούς ακριβώς «Εβραίους» διαφωνεί ο κ. Δ.Λ;

Τέλος, αναφέρει και κάποια «άσχετα» ονόματα «ερευνητών», χωρίς να αναφέρει τι ακριβώς υποστηρίζουν επί τού θέματος, το γνωστότερο από τα οποία ονόματα είναι τού γνωστού άθεου τού 19ου αιώνα. Ε. Ρενάν! Επίσης αναφέρει και το όνομα τού διάσημου καινοδιαθηκολόγου Νεστλέ, συντάκτου τού καλύτερου κριτικού κειμένου της Καινής Δια­θήκης, για την οποία, Καινή Διαθήκη, ο κ. Λιακόπουλος δεν χαραμίζει ούτε λέξη, αν και είναι βασική πίστη της Χριστιανικής Εκκλησίας ότι μόνο η Καινή Διαθήκη ερμηνεύει αυθεντικά την Παλαιά Διαθήκη, που είναι τύπος αυτής!

Μάλλον το θέμα υπερβαίνει τις θεωρητικές δυνατότητες τού Δ.Λ, ώστε να μην μπορεί να διακρίνει ότι το Όνομα του Θεού αποτελεί την βασική συνιστώσα τού Ισραηλίτικου μονοθεϊστικού εθνικισμού ο οποί­ος μόνιμα προβάλλει, από καθαρά κοινωνιολογική και ιστορική και όχι μόνο θρησκευτική άποψη, τον «Παντοκράτορα Απελευθερωτή», «Ύψιστο Θεό Γιαχβέ»: El Elyon-El Saddayi -Yahweh Elohim (βλ. Έξοδ. δ’ 13-14 και κυρίως στ’ 2-3, Ψαλμ. ξη’ 4 και 18 σε συσχετισμό με Πράξ. α’ 7), δίπλα στον Οποίο δεν χωράει καμιά άλλη ισότιμη ή υποτελής θεότητα.

Ο Γερμανός παλαιοδιαθηκολόγος Walther Zimmerli αναλύει την πα­ραπάνω θέση προτάσσοντας την πολεμικού χαρακτήρα ομολογία: «Το όνομα τού Θεού είναι Γιαχβέ! (Ψαλμός ξη’, 8). Με την διακήρυξη αυτή ο αρχαίος Ισραηλίτης βλέπει από τη δική του πλευρά τη δόξα της Δη­μιουργίας με εικόνες που παρέλαβε από τον ειδωλολατρικό κόσμο της Χαναάν, της Βαβυλώνας και της Αιγύπτου, χωρίς να παραλαμβάνει οποιονδήποτε θεωρητικό Μονοθεϊσμό, επειδή οι κόσμοι από τους οποί­ους προέρχεται ο Ισραήλ, ως φυλή, είναι Πολυθεϊστικοί και Ειδωλολατρικοί». Και συνεχίζει ο W. Zimmerli: «Δεν απέκρουε τις ξένες θεϊκές δυνάμεις η πίστη στον απελευθερωτή Γιαχβέ, όσο και αν δεν δεχόταν καμιά άλλη θεότητα παρά μόνο τον Γιαχβέ. Πρόκειται για μονοθεϊσμό στην πράξη, όχι απλά για μία διαφορετική θρησκευτική επιλογή από τις γειτονικές πολυθεϊστικές πίστεις. Πάντα λαβαίνει ύπ’ όψη του ότι στους άλλους λαούς υπάρχουν πολλοί “θεοί” και πολλές φορές παρα­σύρεται στην ευκολότερη και ηδονικότερη λατρεία τους ξεχνώντας και προδίδοντας τον Θεό των Πατέρων του. Το πρόβλημα λυνόταν με την αποδοχή, πως χωρίζοντας ο Αληθινός Θεός τους ανθρώπους κατά περιοχές το έκαμε κατά τον αριθμό των Υιών τού Θεού» (Δευτ. 32, 8).

«Υιοί τού Θεού» λοιπόν είναι προφανώς οι βασιλείς-εξουσιαστές και ήρωες των διαφόρων λαών και εθνών, οι δήθεν απόγονοι των «θεών» που ανάγονται στις μυθολογικές θεϊκές και βασιλικές γενεα­λογίες, οι προερχόμενοι κατά την ειδωλολατρική αντίληψη από επι­μιξίες επιφανών και ευγενών γυναικών με τους ανύπαρκτους θεούς τους -οι οποίοι δεν παύουν να ονομάζονται μεν στα εβραϊκά «ελοχίμ», δηλαδή «θεοί» αλλά να χαρακτηρίζονται: «δαιμόνια» (Ψαλμ. ε’, 6). Στην γλώσσα της Βίβλου οι «καρποί», τα «σπέρματα» τέτοιων γάμων, ονομάζονται σε πανανθρώπινο επίπεδο: «άνθρωποι», μερικές φορές «ισχυροί» ή «ονομαστοί», αλλά πάντως άνθρωποι (Γέν. στ’ 8, κ.λπ.).

Έτσι σύμφωνα με την βιβλική γενεαλογία «Νεφιλίμ» που σημαί­νει «πεπτωκότες άνθρωποι», είναι προσδιορισμός που αφορά και πά­λι ανθρώπους, απογόνους τού αδελφοκτόνου Κάιν, σημαίνοντας τους ισχυρούς και μεγαλόσωμους ένοπλους πολεμιστές, όπως ο κυνηγός Νεμρώδ και ο Φιλιστιείμ (ο εκ Φιλισταίων) Γολιάθ που τον «κατάφερε» ο μικρός Δαβίδ και όχι ο… «Κεραυνορίχτης Πολέμαρχος Δίας», ο οποίος «αναστήθηκε» από τον κ. Λιακόπουλο μέσα από τις σκονισμένες Μυθολογίες για να τιτανομαχήσει «ξανά» με τις τερατοφιγούρες των Νεομυθολογικών «κόμικς» του.

Οι Ο’ μεταφράζουν τον όρο Νεφιλίμ ως Γίγαντες, διότι στα Ελλη­νικά η Προελληνική-Πελασγική λέξη «Γίγας» σημαίνει τον σωματώδη ή γιγαντόσωμο ένοπλο πολεμιστή! Και το κύριο χαρακτηριστικό και ιδανικό των πεπτωφκότων προκατακλυσμιαίων ανθρώπων ήταν η αχαλίνωτη βία και η άκρατη φιλοσαρκία και πολυγαμία! Χαρακτηριστική η παλαιοδιαθηκική έκφραση από άλλη συνάφεια: «Ο Ισραήλ ήμαρτεν και εδουλώθη, διότι αι γυναίκες αυτού επόθησαν τους υιούς Αιγυπτίων, τους μεγαλοσάρκους»!

Αυτή η αδυναμία τού συγγραφέα των βιβλίων της σειράς «…Ζουν ανάμεσά μας…» να αντιληφθή το ανυπέρβλητο «τείχος» που χωρίζει την Ισραηλιτική Μονοθεΐα από την Ειδωλολατρική Πολυθεΐα και φυ­σικά να συνεκτιμήσει την Χριστιανική Τριαδολογική Θεολογική Πα­ράδοση των Οικουμενικών Συνόδων, που ερμηνεύει αυθεντικά την Παλαιά Διαθήκη και υπερβαίνει κάθε θρησκειολογικού τύπου Μο­νοθεϊσμό, Ενοθεϊσμό ή φυσικά Πολυθεϊσμό, οφείλεται στην Νέο-Εθνική συνείδηση την οποία έχει αναγάγει σε ρατσιστική αυτόχθονη ιδε­ολογία των φανταστικών «ΕΛ», απογόνων των ανύπαρκτων «Ελοχίμ» από τις επιμιξίες τους με επιφανείς γυναίκες της αρχαιότητος ή και της Μυθολογίας από τους οποίους προέρχεται το «Ελληνικό Γέ­νος», το μόνο άξιο να φέρει τον τίτλο «άνθρωπος», βάσει τού αρχαιολατρικού φρονήματος τού κ. Λιακόπουλου, που εδράζεται στον βα­θύτερο επηρεασμό του από τον Νεοεποχιακό Αποκρυφισμό4.

Για τον Δ.Λ τα πράγματα έγιναν ως εξής: όσοι εκ των απογόνων των Τιτάνων-Ελοχίμ είχαν το σωστό DNA, έγιναν «ΕΛ» και έπειτα Έλληνες, όλοι οι άλλοι έγιναν τα «Κρόνια γένη» – σχεδόν υπάνθρω­ποι ή τέρατα Νεφελίμ που ζουν… μέσα στα Τάρταρα της Κοίλης Γης!!!

Αντιλαμβάνεσθε ότι οποιοδήποτε θρησκευτικό αξίωμα ή θρη­σκευτική ιδέα γεννιέται από μία τέτοια συνείδηση και πίστη, είναι εκ προοιμίου ασύμβατη και ασυμβίβαστη με την Ορθόδοξη Πίστη, αλλά και το γνήσιο Ρωμαίικο φιλότιμο, και συμβαδίζει μάλλον με την «Κρό­νια» βαρβαρότητα και δολιότητα που διεκτραγωδεί στις νεοειδωλολατρικές μυθοπλασίες του ο Δ.Λ.

Η δική μας γνώμη είναι ότι ο Δ.Λ παλεύει ανεπιτυχώς στα βιβλία της σειράς «Ζουν ανάμεσά μας», να εκμεταλλευτεί την ριζική αντίφα­ση μεταξύ δύο αντίθετων αντιλήψεων:

α) Της Χριστιανικής Βιβλικής και Πατερικής Παρακαταθήκης, την οποία, μέσω της παραπλανητικής ερμηνείας της εκκλησιαστικής ορο­λογίας και της ελληνορθοδόξου Παραδόσεως, χρησιμοποιεί παρελ­κυστικά και αμαθέστατα.

β) Της Νεοειδωλολατρικής μυθευτικής και μυθοπλαστικής, ψευδοεπιστημονικής ιδεολογίας που πιστεύει.

Χαρακτηρίζουμε το εγχείρημα τού κ. ΔΛ «ανεπιτυχές» επιστρατεύοντες κάθε ικμάδα καλής θελήσεως εκ μέρους μας για να τον αντιμετωπίσουμε ως πηγή κάποιων ιδεών με κάποια σοβαρότητα. Δυστυχώς όμως οι δύο αυτές αντιλήψεις είναι αλληλοαναιρούμενες και ασύμβατες. Όταν ένα και το αυτό πρόσωπο ισχυρίζεται ότι «μετέχει» και στις δύο, όπως ο Δ.Λ, τότε αναγκαστικά μία εκ των δύο λειτουργεί ως προσωπείο!

Δυοίν θάτερον! Ή είναι αγύρτης Ορθόδοξος και συνειδητός Νεο- ειδωλολάτρης αποκρυφιστής ή πιστός Έλληνας Ορθόδοξος Χρι­στιανός που κοροϊδεύει την Αρχαιολατρική Νεοεποχίτικη πλάνη.

Αυτό το αντιφατικό προσωπείο είναι το κλειδί τού αδίστακτου χρηματοβόρου συγγραφικού και εκδοτικού «παραληρήματος» των εκδόσεων «ΕΛ», διότι σε κάθε περίπτωση χρειάζονται χρήματα και πονηρές «μεθοδείες», για να διατηρήσουν πιστευτό το ψευδές προσωπείο. Έτσι δεν ορρωδούν προ οιουδήποτε βαθμού επιστημολογικής, θρησκευτικής και λογικής διαστροφής, προκειμένου να πλασάρουν τα γεμάτα μυθολογι­κές τερατολογίες και νεοειδωλολατρική πλάνη έντυπα και ηλεκτρονικά προϊόντα τους!

Οι ανωτέρω ιδεολογικές θεωρήσεις είναι αλληλοαναιρούμενες, επει­δή η πρώτη από αυτές, η Χριστιανική, έχει ως χαρακτηριστικό φιλοσοφικο-κοινωνικό και ανθρωπολογικό στοιχείο την Απομύθευση, ως απόρριψη τού Μυθικού και τού Ανύπαρκτου (informative factor) και την Ιστορικότητα, ως εγκατάσταση τού Υπερβατικού στην Πραγματικότητα (performative factor), ακριβώς επειδή δεν είναι δυνατόν κανείς να αποξενώσει την Θεολογία από την Ιστορία. Όπως έγραφε ο διάσημος Ορθόδοξος Ρωσοαμερικανός θεολόγος π. Γεώργιος Φλφρόφσκυ: «Η Χριστιανι­κή Εκκλησία αναγνωρίζει και ελέγχει τις δογματικές της αλήθειες ως πραγματικά γεγονότα Ιστορίας και μόνο στο καθαρά Λατρευτικό τμήμα της Παραδόσεώς της δέχεται κάτι που μοιάζει με Συμβολισμό, ενώ είναι στην πραγματικότητα Ρεαλισμός, δηλαδή την Κηρυγματική διαχρονική ερμηνεία της Βιβλικής διήγησης, καθώς και τον ευρύτε­ρο Ορθόδοξο πολιτισμό (Εικονογραφία, Ναοδομία, Υμνολογία κ.λπ.)».

Αντίθετα η δεύτερη, η Νεοειδωλολατρική, ενώ είναι όχι μόνο ξε­κάθαρος Συμβολικός μύθος, αλλά ρέπει προς την χυδαία, σκαιή και βάναυση μυθοπλαστική παραχάραξη της σύγχρονης πραγματικότητας, σχεδόν σε κάθε λέξη, πλασσάρεται ως «γνήσια» και αληθής επιστημονική γνώση που επιδιώκει να ανακαλύψει και να αφορίσει «εκείνους που παραποίησαν την ιστορία από την αρχή της δημιουργίας έως σήμερα»!!

Απόδειξη τού γεγονότος αυτού είναι η παράθεση, σε μήκος μεγαλύ­τερο των 2/3 τού βιβλίου «Ελοχίμ, Ζουν ανάμεσά μας», σελ. 106 έως 310, εκτενών αποσπασμάτων τού Τίμαιου τού Πλάτωνος και της μυ­θολογικής Θεογονίας τού Ησίοδου, ως… ιστορικών και επιστημο­νικών εγχειριδίων.

Ως αυτό το σημείο τού βιβλίου, 6ο κεφάλαιο, τα σχόλια τού συγ­γραφέα για την Παλαιά Διαθήκη, χαρακτηρίζονται επιεικέστατα από πικρόχολα έως και δηλητηριώδη!

Ξαφνικά όλα αλλάζουν. Αρχίζει ακόμα και «έξω» από το βιβλίο να στάζει…μέλι!! Αυτό συμβαίνει διότι: «Πάμε να δούμε τι λέει ο Πλά­τωνας στον Τίμαιο: από το κείμενο αυτό δεν παίρνουμε απλά πληρο­φορίες για τη δημιουργία τού κόσμου, αλλά και για την ύπαρξη των Ολυμπίων Ελ και των Ελοχίμ και βέβαια για το ότι πριν το 10000 π.Χ., υπήρχε ανεπτυγμένος πολιτισμός και όχι μόνο γιδοβοσκοί της στέπας». Εδώ ο Δ.Λ μήπως υπονοεί υποτιμητικά τους Σημίτες Εβραί­ους Νομάδες; Αν ναι, τότε γιατί τους υποτιμά τόσο;

Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, στον λόγο του Κατά Ευνομιανών τους οποίους επιτιμά, στηλιτεύων αυτών την αμέτριαν, το ασεβές και το άκαιρον της «θεολογίας τους», όπως και στην περίπτωση τού Δ.Λ, λέγει ότι «η μέλιτος πλησμονή και κόρος έμετον κατεργάζεται». Σχο­λιάζει λοιπόν ως εξής ο Δ.Λ. την παράθεση αποσπασμάτων από τον Τίμαιο τού Πλάτωνος, πριν αναφερθή στην Θεογονία τού Ησιόδου: «…ο Πλάτωνας με σαφήνεια ορίζει, χρησιμοποιώντας γραφές παλαιότερες από την εποχή του ότι ο Θεός έκανε τους πρώτους θεούς (με μικρό θήτα)-Ελοχίμ και τον υλικό κόσμο. “Έβαλε κατόπιν τους Ελοχίμ να κάνουν τον άνθρωπο, ενώ ο ίδιος έκανε τους Αγγέλους. Έπει­τα οι Ελοχίμ και οι Άνθρωποι έκαναν τους Γίγαντες-Νεφελίμ, κά­ποιοι από τους οποίους ήταν φιλάνθρωποι και ονομάσθηκαν Ελ και ήταν, βέβαια, και αυτοί θεοί!” Κλείνοντας την ενότητα τού Πλάτωνα θα καλέσω όλους εκείνους που “κολλάνε” στα ονόματα, να μη σοκάρονται με τη χρήση τού όρου “θεός” με μικρό θήτα: τον χρησιμοποιώ, επειδή τα όντα αυτά, που δεν ήταν γεννήματα της φαντασίας των ανθρώπων, αλλά υπαρκτά, θεούς τα αποκαλούσαν, κι έτσι τα αποκαλούμε και εμείς για να συνεννοούμαστε. Να πούμε επίσης ότι οι αρχαίοι λαοί έφτιαχναν αγάλματα από όντα που έβλεπαν με την ελπίδα να βοηθηθούν από αυτά ή να μην πάθουν κακό και προσπαθούσαν διαρκώς να τα εξευμενίσουν με προσφορές -θυσίες να θέλετε- ρουσφέτια όπως λέμε σήμερα. Είναι δηλαδή πολύ πιθανό, ακόμη και αν κάποιοι είχαν την αίσθηση τού Θεού-Δημιουργού των ψευτοθεών τους, να μην απευ­θύνονταν ανοιχτά με ναούς σ’ Αυτόν, διότι ή δεν γνώριζαν πως ή επει­δή δεν είχαν ναούς και θυσιαστήρια στο όνομά Του. Στον αρχαίο ελλη­νικό κόσμο ο ένας και μοναδικός Δημιουργός Θεός-το θήτα κεφαλαίο- αναφέρεται απ’ όλους τους σοφούς της κλασσικής και ελληνιστικής περιόδου, αλλά δεν υπήρχαν ναοί στο όνομά Του, επειδή τον θεω­ρούσαν απόμακρο, αφού αυτοί ήταν ανάξιοι να τον πλησιάσουν. Οι ναοί στους Ολυμπίους-Ελ ήταν μνημεία ευγνωμοσύνης για την νίκη των Ελ εναντίον των υπολοίπων μισανθρώπων Νεφελίμ, που ήταν στην κυριολεξία ανθρωποφάγοι, γι’ αυτό και τους έκλεισαν στα Τάρταρα! Εκτός από την ευγνωμοσύνη που έδειχναν στις τελετές, ζη­τούσαν βοήθεια συλλογικά ή ατομικά, αφού παμπάλαια παράδοση έλεγε ότι οι Ελ πολλά δίδαξαν τους ανθρώπους και πολλά και καλά αγαθά τους προσέφεραν. Βέβαια η βοήθεια αυτή ποτέ δεν μπορούσε να έλθει, αφού οι Ελ δεν άκουγαν ποτέ τις ικεσίες τους, αποκομμένοι από τον κόσμο χιλιάδες χρόνια πριν. Το πως και γιατί οι νικητές των Τιτάνων-Νεφελίμ, δηλαδή οι Ελ, απομακρύνθηκαν απ’ τον κόσμο θα το δούμε αργότερα».

Η συνέχεια λοιπόν, κατά τον Δ.Λ, δίδεται στο βιβλίο «ΕΛ», μαζί με το βιβλίο «Ελοχίμ» και το βιβλίο ««Νεφελίμ». Tό τελευταίο, περιέχει μόνο σκίτσα δαιμόνων και φωτογραφίες αιγυπτιακών και βαβυλωνιακών αγαλμάτων ειδωλικών θεοτήτων, καθώς και καμπαλιστικά- χαλδαϊκά και σολωμονικά μαγικά σύμβολα δαιμόνων, τα οποία δήθεν παριστάνουν τους «νεφελίμ» συν κάτι DVD, – «όλα μόνο 29 Ευρώ!»

Και τελειώνει τα σχόλια ο Δ.Λ με τα εξής καταπληκτικά: «Καταλήγοντας πρέπει να πούμε ότι ο όρος ειδωλολάτρης ίσως να μην είναι ορθός, αφού οι λαοί δεν πίστευαν, αν και ορθότερα θα έπρεπε να λέ­με φοβόντουσαν, κάτι το ανύπαρκτο, αλλά κάτι που υπήρχε(!!!)… Είδαμε ότι ο Πλάτωνας δε θέλει να μιλήσει ο ίδιος για τη δημιουργία τού κόσμου και των ζώντων όντων, αλλ’ αφήνει να μιλήσουν οι παλαιότεροι που τα έζησαν και είναι απόγονοι των Ολυμπίων-Ελ»!!!

Το μόνο σχόλιο που μπορούμε να κάνουμε, έστω προκαλώντας την θυμηδία των αναγνωστών είναι: …«το λύκο εκουρεύανε, πούθε παν τα γίδια έλεγε»! Και μόνο η αντιφατικότητα των ανωτέρω είναι αρκετή για να βάλει σε υποψίες κάθε ορθώς σκεπτόμενο άνθρωπο.

Συνεχίζει ο κ. Δ.Λ με αποσπάσματα από το βιβλίο της Θεογονίας: «Αυτά που οι παλιότεροι έλεγαν διάσωσε για όλους εμάς ο Ησίοδος στη Θεογονία του, ένα αριστούργημα ποιητικό, γραμμένο με ύφος εντελώς διαφορετικό από τού Πλάτωνα, αλλά και της Παλαιάς Διαθή­κης. Το ύφος τού Πλάτωνα είναι πιο επιστημονικό, πιο ψυχρό, πιο μα­θηματικό! Το ύφος της Παλαιάς Διαθήκης είναι πολύ πεζό και απλοϊκό. Το ύφος ενός βιοπαλαιστή κτηνοτρόφου θα έλεγε κανείς!!! Όπως και να χει το πράγμα σε τέτοιας αξίας έργα εκείνο που πρέπει να κοιτάμε δεν είναι η λογοτεχνική τους αξία, αλλά οι γνώσεις που μας προσφέρονται, μόνο που στην περίπτωση της Παλαιάς Διαθήκης είναι σίγουρα παραποιημένες από τους Εβδομήκοντα δύο Εβραίους μεταφραστές…»!!

Νομίζουμε βασίμως ότι δεν χρειάζονται σχόλια!

Ας ρίξουμε και εμείς μία ματιά στο κατά Δ.Λ «ιερό» κείμενο τού Ησίοδου και θα δούμε ότι πέρα από «ποιητικό», το κείμενο είναι «μυητικό», με την έννοια πως ό,τι περιγράφει ο Ησίοδος το «άκουσε» από τις Ελικωνιάδες Μούσες, όταν αυτές τον «έμαθαν τραγουδώντας του για τις μεγάλες αλήθειες των Ολυμπίων, γνωστών σαν Ελ” (κατά τον κ. Λιακόπουλο!», όταν ο Ησίοδος, νεαρό βοσκόπουλο σαλαγούσε στις παρυφές τού Ελικώνα.

Τραγουδούσαν λοιπόν οι Ελικφνιάδες: «Βοσκόπουλο, αγαπημένο, μέσα από τους άλλους χωρικούς διαλεγμένο, αλλά το ίδιο σαν κι αυτούς πονηρή ύπαρξη, κοιλιόδουλε, σε διαλέξαμε γιατί γνωρίζουμε τέλεια την τέχνη τού ψεύδους, ώστε να φαίνεται αληθινό. Επίσης κατέχουμε, όταν συνάδει στην επιθυμία μας, και την τέχνη της αλήθειας. Και μου χάρισαν ραβδί κομμένο από δάφνη καρπερή, πλουμιστό και φύσηξαν στα σώψυχά μου μελωδία θεϊκής έμπνευσης, με τα ανεξάντλητα λαρύγ­για τους εκτόξευσαν φωνή αθάνατη αρχίζοντας να εξυμνούν των αθανάτων θεών την πρώτη γενιά!».

Πιστεύω δεν μένει καμία αμφιβολία για το ποια όντα μυούν τον νεαρό Ησίοδο στην …«θεογονία» του. Πάντως όχι οι «Ελοχίμ» τού κ. Δ.Λ. Εάν το απόσπασμα έχει αποδοθή ορθώς από τον κ. Λιακόπουλο, πρόκειται για πονηρούς δαίμονες.

Και συνεχίζει να σχολιάζει τον Ησίοδο, ο Δ.Λ: «Οι αθάνατοι θεοί γεννήθηκαν από τη Γη (γυναίκες) και από τον Ουρανό (Ελοχίμ), όταν λέει “των ανθρώπων” προφανώς εννοεί των Ελλήνων!!! Όσο για την έκφραση “γενάρχης των θεών” δεν ευσταθεί ούτε βιολογικά, ούτε ιστορικά αφού ο ίδιος ο Ησίοδος μας λέει ότι πριν τον Δία ζούσαν άλλοι θεοί! Ο θρύλος πράγματι μιλούσε για κτίρια στον Όλυμπο. Αυτό θα μπορούσε να είναι μύθος, αλλά και πραγματικότητα». Αυτό είναι η… σχιζοφρένεια ή θρασύτατη και ξεδιάντροπη κοροϊδία!

Ακολούθως ο Ησίοδος, κατά Δ.Λ, υμνεί τις εννιά Μούσες που προήλθαν από σαρκική ένωση τού Δία με την τιτανίδα Μνημοσύνη… και ξεχωρίζει την Καλλιόπη η οποία «ευθύς ως τιμήσει με την εύνοιά του κάποιον ηγεμόνα ο Δίας και τον διαλέξει για να κυβερνά, τότε αυτή τοποθετεί στη γλώσσα του γλυκές δροσοσταλίδες και ρέουν άφθονα σοφά λόγια, ώστε να πείσει τους θνητούς υπηκόους του, να αναζητούν σ’ αυτόν με αγωνιώδεις ματιές σωτηρία και να υποτάσσονται στις αποφάσεις του για τις νομικές και άλλες αντιγνωμίες τους».

Καταπληκτική περιγραφή όχι βέβαια όσων θέλει να αποδείξει ο Δ.Λ, για ελοχίμ, νεφελίμ και σαρκικές μίξεις ανθρώπων με όντα «άλλης φύσεως», αλλά τού τρόπου που εγκαθιστούσαν οι πονηροί Δαίμονες τις ειδωλολατρικές εξουσίες, Βασιλικές και Τυραννικές, μετά την έξοδο τού Αδάμ και της Εύας από τον Παράδεισο. Όχι βέβαια ότι μπορούσαν να «γονιμοποιήσουν» τις γυναίκες και τις κόρες των ειδωλο­λατρών αρχόντων στην πραγματικότητα, αλλά οπωσδήποτε μπορούσαν, καλύτερα από τον καθένα, να επηρεάσουν τον πεπτωκότα νου τού αρχαίου ανθρώπου και από «ηγεμόνα» να τον μετατρέψουν σε δουλικό όργανο παραγωγής πονηρών, αισχρών και το κυριώτερο, φανταστικών και φαντασιακών λογισμών και προλήψεων!

Με τις Μούσες Θάλεια και Μελπομένη συνευρέθη επίσης ο σαϊτιστής Απόλλωνας – «Ακερσεκόμης» κατά Δ.Λ, και από αυτόν κατά­γονται όσοι είναι ραψωδοί και λυράρηδες! Με ένα λόγο «Πρώτα γεννήθηκαν οι θεοί (Ελοχίμ) και η Γη (το υλικό σύμπαν), κι ο Ουρανός (ο κόσμος των πνευμάτων). Έπειτα κάποιοι «οι Ολύμπιοι-Ελ και οι Τιτάνες-Νεφελίμ γεννήθηκαν από τους θεούς (Ελοχίμ), που δώρισαν στους ανθρώπους κάθε αγαθό».

Σχόλιο Δ.Λ: «Εδώ έχουμε πλήρη ταύτιση, Ησιόδου, Παλαιάς Δια­θήκης και Ενώχ»!!!

Αντιφάσκων ο Δ.Λ, συνοψίζει: «Πρώτα γεννήθηκε το Χάος (όχι οι θεοί Ελοχίμ!!), μετά η ωραιόστηθη Γη που περιλάμβανε και τα Τάρταρα και μετά ο Έρωτας ο κάλλιστος ανάμεσα στους Θεούς. Το Χάος γέννησε το Έρεβος και τη Νύχτα που συνευρέθηκαν ερωτικά και γέν­νησαν την Ημέρα και τον Αιθέρα. Η Γη γέννησε τον Ουρανό, και τον αφρισμένο Πόντο, χωρίς ερωτικό πάθος! Μετά όμως η Γη ενώθηκε πα­θιασμένα με τον Ουρανό και γέννησε τον Ωκεανό και τον Υπερίωνα, τον Κρόνο, τη Ρέα και τα αδέλφια τους υπόλοιπους «Τιτάνες», δηλαδή «θεούς» στην προελληνική Πελασγική διάλεκτο, τους οποίους η Τηθύς (κόρη τού Πόντου) προκαλούσε με ερωτικά καλέσματα!

«Απ’ εδώ, σχολιάζει ο Δ.Λ, αρχίζει η περιγραφή της ένωσης των Ελοχίμ με τις γυναίκες της Γης. Έπειτα εκδηλώθηκε η αντίθεση τού Κρόνου με τους εκπεσόντες “γιούς τού Θεού” (Ελοχίμ) που τον οδήγησε στην ηγετική θέση μεταξύ των “γιών τού Ουρανού και της Γης”. (σελ. 215).

Η Θεογονία έχει κινητήριο μοχλό τον Σαρκικό έρωτα, την «ιερά» Πορνεία και τη Μοιχεία και αποτέλεσμα τη Βία, τον Φόνο (ανθρωποθυσίες) και την Καταστροφή! Σε θαυμαστή συνεργασία: Η ανθρωποφάγος εξουσία της αιμοσταγούς Θυματοποίησης («φαρμακοί» αποδιοπομπαίοι τράγοι) και η ειδωλολατρική θρησκεία της ψευδούς Θεοποίησης (προσωποποίηση φυσικών δυνάμεων και ανθρωπίνων παθών)!

Ο άγιος Γρηγόριος Θεολόγος, άριστος γνώστης της αρχαίας Ελλη­νικής Ποιήσεως και ποιητής ο ίδιος, απαλλαγμένος όμως, λόγω της ενοικούσης αυτώ Θείας Χάριτος, της επηρείας των… Μουσών, τουλάχι­στον κατά τον τρόπο που επηρεάστηκε ο νεαρός Ησίοδος… επιφυλάσ­σει σκληρά λόγια για όσα υπερήφανα πνεύματα τολμούν να χρησιμο­ποιήσουν λόγια και αλήθειες της Αγ. Γραφής, συνταυτίζοντάς τα με υπαρκτά ή ανύπαρκτα ειδωλολατρικά κείμενα, κινούμενοι από τους λογισμούς των αιμοβόρων και πορνικών επιθυμιών και παθών τους:

«Εί δε τις θηρίον εστί πονηρόν και ανήμερον και ανεπίδεκτον πάντη λόγων θεωρίας και Θεολογίας, μη εμφωλευέτω ταις ύλαις κακούργως και κακοηθώς, ίνα τινός λάβηται δόγματος ή ρήματος, αθρόως προσπηδησαν, και σπαράξη τους υγιαίνοντας λόγους ταις επηρείας, άλλ’ έτι πόρρωθεν στηκέτω και αποχωρείτω τού όρους ή λιθοβοληθήσεται και συντριβήσεται και απολείται κακώς κακός· λίθοι γαρ τοις θηριώδεσιν οι αληθείς λόγοι και στερροί. Είτε πάρδαλις είη, συναποθνησκέτω τοις ποικίλμασιν…. είτε τι άλλο των ωμοβόρων και αποβλήτων τω νόμω και ου καθαρών εις βρώσιν τε και απόλαυσιν…»5.

Όπερ σημαίνει: «Αν κάποιος είναι εμπαθής και πανούργος σαν ανθρωπόμορφο “θηρίο”, παντελώς ανεπίδεκτος πνευματικής εμπειρίας και θεολογικής γνώσεως, να μην ψάχνει παράνομα και ξεδιάντροπα το υλικό των θεόπνευστων Γραφών και των γνησίων ερμηνευτών τους, για να αρπάξει κάποια δογματική αλήθεια ή φράση και αφού συσπειρω­θεί πίσω της, παραχαράσσοντάς την, «κόψει» την υπερβατική πραγματικό­τητα στα μέτρα του. Αλλά να μείνει μακριά από την υποκριτική αναζήτηση και γνώση τού Αληθινού Θεού, αλλιώς τα αλλοιωμένα θεία και ιερά παραδοσιακά λόγια θα γίνουν πέτρες εναντίον του και θα απολεσθεί κακήν κακώς! Ακόμα και αν πονηρά σκεπτόμενος, άλλα λέει και άλλα πιστεύει, θα αφανισθεί από τις αντιφάσεις του. Τα ίδια και χειρότερα βεβαίως, αν αποδειχθεί ευθέως αντίχριστος και αιρετικός και άρα ακατάλληλος για να δώσει και πνευματική τροφή και Ορθόδοξο εκκλησιαστικό βίωμα..».

Β) Θρησκειολογικό σχόλιο

Η Βίβλος, παρουσιάζεται, από ορισμένους παλαιούς και σύγχρονους νεοπαγανιστές, όπως ο Δ.Λ, απλοϊκή και παραχαραγμένη έως χυδαία και ανήθικη, επειδή δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει όλη τη γκάμα λέξεων, εικόνων και εκφράσεων της ανθρώπινης μεταπτωτικής ιστορικής εμπειρίας, για να ξεσκεπάσει τον Μύθο και τα Είδωλα της αλήθειας και της πραγματικότητας, που το ιδεομυθευτικό Ειδωλολατρικό Παρά­δειγμα προωθεί με εξωραϊστικό έως και Ρομαντικό ποιητικό τρόπο.

Π.χ. η Αγία Γραφή, δεν διστάζει να αποκαλέσει την ανθρώπινη ασθένεια ως «μαλακία» και να απομυθεύσει (όχι απλώς να «αποσυμβολίσει», όπως κάνουν οι σύγχρονοι κήρυκες της Αρχαιολατρικής – γρά­φε νεοαποκρυφιστικής διανόησης), τις «αναφανδόν πορνείες και μοι­χείες» που διδάσκουν τα «ιερά» αρχαιοελληνικά κείμενα6, χρησιμοποιών­τας εκφράσεις τύπου «γαμούσιν και εκγαμίζονται» (Ματθ. κβ’ 45-46) προκειμένου να «κατεδαφίσει» ακόμη και Ιουδαϊκές θρησκευτικές προλήψεις. Πολλώ μάλλον όταν αποϊεροποιεί και γελοιοποιεί όλους τους παγανιστικούς μυθικούς συμβολικούς κώδικες και μυθολογικές γενεαλογίες των διαφόρων παγανιστικών θεοτήτων που προέρχονται από τις θρησκευτικές αντιλήψεις περί των «ιερών» μίξεων και «γάμων» των ψευδών θεών -δηλαδή των ειδωλολατρικών «θεών» και δη τού κο­ρυφαίου των Διός και των βαρβάρων «ομολόγων του». Αυτοί οι «Βασιλικοί κατάλογοι ή κώδικες γενεαλογίας» εμφανίζονται με κάθε έκφανση τού πανανθρώπινου θρησκευτικού φαινομένου. Από τον «αρχέγονο» φυσιολατρικό Ανιμισμό και την χυδαιότερη Σαμανιστική Μαγεία, την βαρβαρική Χαλδαϊκή και Περσική Αστρομαντεία, Πυρολατρία και Δαιμονολογία έως την Δυτική «Υπερβόρεια» Δρυϊδική και Ρουνική Μυθολογία και φυσικά την εκλεπτυσμένη αρχαία Ελληνική ή και την σύγχρονη Ινδοσινική Ειδωλολατρία. Διότι όλοι οι ήρωες σωτήρες, εθνικοί και θρησκευτικοί αναμορφωτές, στρατηλάτες και κατακτητές, σύνολης της ανθρωπότητος, αναφέρονται ως «γιοι θεών». Το φαινόμενο αυτό μπορεί επίσης να ταυτιστεί θεολογικά, με το καινοδιαθηκικό «καθ’ ημών χειρόγραφο» που αναφέρει ο Απόστολος Παύλος στην προς Κολοσσαείς Επιστολή του, το οποίο εξήλειψε ο Κύριός μας Ιη­σούς Χριστός, ο οποίος επίσης με την Σάρκωσή Του εκ Παρθένου, πέρασε από αυτό τον ίδιο δρόμο με τους άλλους σπουδαίους ανθρώπους, ως Υιός Θεού αλλά και Υιός ανθρώπου. Μόνο που ο Χριστός, αντίθετα από όλους τους άλλους δεν εξήσκησε την θεϊκή, βασιλική και προφη­τική του εξουσία εγκοσμίως, σε κατορθώματα, άθλους και επιτεύγματα ανθρώπινης δόξας αλλά την θυσίασε «προσηλώσας τα Σταυρώ». Δηλα­δή κάρφωσε επάνω στο «Πανάγιο Ξύλο τού Σταυρού», μαζί με το Θεαν­θρώπινο Σώμα Του, το «χειρόγραφο», σα να λέμε την απόδειξη της ψευδούς «θεϊκής» εξουσίας τού Άρχοντα του κόσμου τούτου, δηλαδή τις Μυθολογικές Βασιλικές Γενεαλογίες που ισχυρίζονταν ότι οι άνθρω­ποι «καταγόμαστε» από ψευδείς θεούς, με πρώτο τον Διάβολο, Αρχαίο Όφι και Σατανά. Έτσι ο Χριστός τις καταδίκασε καρφώνοντάς τες στο Σταυρό και τις εξαφάνισε, όταν με το καινό δοξασμένο και μετα­μορφωμένο Θεανδρικό Σώμα Του Ανέστη!

Αυτές, λοιπόν, οι φανταστικές ειδωλολατρικές δήθεν θεϊκές γενε­αλογίες έμειναν στον Άδη μαζί με τον Διάβολο, ο οποίος εκεί στον προπτωτικό Παράδεισο τις ενέπνευσε στον πρωτόπλαστο, με την φι­δίσια πρότασή του, το δαιμονικό ευαγγέλιο «έσεσθε ως θεοί».

Ιστορικά και ανθρωπολογικά, βεβαίως, αυτούς τους σατανικούς μυθικούς ειδωλολατρικούς κώδικες της δήθεν θεϊκής καταγωγής των ανθρώπων από προϋπάρχοντες «θεούς», μετέτρεψαν σε Γενικούς (Γέ­νους) εννοιολογικούς κώδικες και φιλοσοφικές Ιδέες, δηλαδή σε προ­σιτή στον ανθρώπινο νου, σχετική και όχι απόλυτη, όπως διαφημίσθηκε διαχρονικά, «Γνώση», οι Αρχαιοελληνικές Θεογονίες και δη ο Πλατωνι­σμός, δια της εκλογικευτικής, αλλά δυστυχώς όχι και απομυθευτικής, διαδικασίας της Δογματιστικής Μεταφυσικής διευρύνοντας την μεταπτωτική φθορά της φύσης μας. Έτσι μετατράπηκαν οι Μυθολογικές αρχαϊκές αναμνήσεις της ανθρώπινης πτώσεως και αποστασίας από την αληθή γνώση και συνάφεια με τον αληθινό τριαδικό Θεό και Δη­μιουργό μας, σε φιλοσοφικά Αξιώματα περί Κόσμου»!

Μια τέτοια φιλοσοφική τοποθέτηση, όπως η Πλατωνική, μεταφέρει τους σεξουαλικούς συμβολισμούς των θεϊκών γάμων και μίξεων ακό­μη και στις απαρχές της Δημιουργίας, στη δομή και κίνηση τού ορατού κόσμου, των αστέρων και πλανητών μέσω της χρήσεως της Μουσικής Κοσμικής κλίμακας, στον Τίμαιο όπου οι μίξεις των κοσμικών Τόνων και υπό- και μιξο-τόνων της Ουράνιας αρμονίας (Γενική Ιδέα) συμβολί­ζουν τα παραγόμενα κοσμικά επίπεδα υπάρξεως, αφού ταυτίζονται με μυθικά όντα που προκύπτουν από τις γαμικές συνευρέσεις ανώτερων και κατώτερων θεών και θεαινών με τα διάφορα μυθικά γένη ημίθεων και θνητών!7.

Ιδού οι αρχές και οι απαρχές αφ’ ενός της «υπερσύγχρονης, μα­γικής και δημοφιλοΰς επιστήμης» της ’Αστρολογίας και αφ’ ετέρου της «επαναστατικής και αποκαλυπτικής» σκέψης τού σύγχρονου «διανοητή, συγγραφέα και επιστήμονα» Δ.Λ!

Όμως το «κατόρθωμα» αυτό μπόρεσε να ολοκληρωθεί και να γί­νει μοντέρνα Νεοεποχιακή ηή αν θέλετε, Νεοταξική πράξη και πρα­κτική, μόνο με τη βοήθεια που τού πρόσφερε ο μεταχριστιανικός Νε­οπλατωνικός Ερμητισμός, ο οποίος τροφοδότησε, μαζί με τον επίσης μεταχριστιανικό Ιουδαϊκό Καμπαλικό Αποκρυφισμό και τη Γνωστική παραχάραξη τού Χριστιανισμού, κάθε Αιρετική, Αποκρυφιστική και Νεοειδωλολατρική ιδεολογική ή και θρησκευτική κίνηση της λεγομένης Νέας Εποχής με κορυφαία την Θεοσοφική Μύηση της Blavatsky και τις Ανατολικές Γκουρουϊστικές διαλογιστικές και νεοσατανιστικές τεχνικές Αυτοεξέλιξης.

Εξ ου η θεοσοφική – αποκρυφιστική ριζική διάκριση των εκπεσόντων Αγγέλων, που επινόησε ή «κατηχήθηκε» και απλώς δημοσίευσε ο Δ.ΕΛ σε: «Εωσφορικούς» – ελοχίμ και «Σατανικούς» – δαίμονες που επινόησε ή «κατηχήθηκε» και απλώς δημοσίευσε ο Δ.Λ στα «έπη» του.

Ερμηνεύεται η μυθοποιητική αυτή τάση επίσης, με ένα άλλο χα­ρακτηριστικότατο στοιχείο της Γνωστικής-Θεοσοφικής σκέψης: Την εξελικτιστική κοσμοαντίληψη. Αυτή έχει σαν αποτέλεσμα την διαρκή επινόηση ενδιαμέσων «όντων» ή και απροσώπων «επιπέδων», «καναλιών», «καταστάσεων ύπαρξης» και κοσμικής συνειδητότητας. Έτσι, προβλέπονται: εξωανθρώπινα «Υπερόντα», όπως οι «Φωτισμένοι Δι­δάσκαλοι της Θεοσοφικής Παγκόσμιας Ιεραρχίας της Λευκής Αδελ­φότητος» που κατοικούν στις Μυστικές υπόγειες πόλεις «Αγκάρθα» και «Σαμπάλα» της «Κοίλης» ή «Μέσης» Γης, καθοδηγώντας τους μύ­στες στα διάφορα επίπεδα «συνειδητότητας και αυτογνωσίας», γιατί κατέχουν τα κωδικά «τονικά» κλειδιά των διαφόρων συμπαντικών επι­πέδων, με τα οποία πρέπει να συντονιστεί διαλογιζόμενος ο μύστης, ώστε να «περάσει» από το ένα κοσμικό επίπεδο στο επόμενο, «ρυθμί­ζοντας» ανάλογα τα διάφορα «ενεργειακά κέντρα» τού σώματός του.

Η «ρύθμιση» γίνεται ανάλογα πάλι σε ποιο σύστημα διαλογιστικής Ενέργειας υποτάσσεται και υπηρετεί ο κάθε μύστης: π.χ. Το θεοσοφικό σύστημα των ινδουιστικών-βουδιστικών «επτά Chakras» ή το Καμπαλιστικό σύστημα των «δέκα Zephirot».

Ο a priori μυθοπλαστικός αυτός τρόπος σκέψης οδηγεί νομοτελεια­κά στην επινόηση των «νεφελίμ», ενδιαμέσων όντων με κακή φύση, μεταξύ ανθρώπων και «ελοχίμ». Στο «αιώνιο» παιχνίδι, δηλαδή, «Καλών- Κακών», που κανείς δεν μπορεί να κάνει χωρίς τον άλλο.

Εκεί, δηλαδή στη διαιώνιση τού βασικότερου ανθρώπινου προ­βλήματος, «Της προελεύσεως και υπάρξεως τού κακού στον κόσμο» οδηγεί η διαστρεβλωτική ερμηνεία της Αγίας Γραφής και η δογμα­τική παρέκκλιση από την Ορθόδοξη εκκλησιαστική ερμηνεία, η οποία γνωρίζει μόνο μία «κτίση» υπεράνθρωπων όντων, την Αγγελική, η οποία διαιρέθηκε μερικώς και όχι οντολογικώς, σε Αγγέλους και Δαί­μονες, με την Πτώση τού Άρχοντος Αρχαγγέλου Εωσφόρου, ο οποίος στα βιβλία τού Δ.Λ περιορίζεται σε ρόλο αποκλειστικά σκιώδη, ενώ τα υπόλοιπα Αγγελικά Τάγματα «εξαφανίζονται» εμπρός στην «επέ­λαση των Ελοχονεφελίμ».

Βεβαίως όλη αυτή η φρενοβλαβής παραχάραξη προκαλείται από το πασιφανές και διάχυτο, στα βιβλία τού Δ.Λ, «ΕΛ, ΕΛΟΧΊΜ, ΝΕΦΕΛΙΜ», Νεοειδωλολατρικό-Αρχαιολατρικό φρόνημα, το οποίο «σώνει και κα­λά» θέλει, «Κλείνοντας» – έτσι καλεί τον επίλογο τού βιβλίου-ιλαροτραγωδία «Ελοχίμ – Γιατί και πως ζουν ανάμεσά μας», να προωθήσει τους «Ελοχίμ» και τους «Ελ» ως τους «κατεδαφισμένους και ξεχασμένους» Ολύμπιους Θεούς.

Περαιτέρω είναι σαφές ότι τα ανωτέρω δεδομένα που συνθέτουν τον σαφώς εξωορθόδοξο χαρακτήρα τού «πιστεύω» τού κ. Δημοσθέ­νη Λιακόπουλου, όχι μόνο δεν αποτελούν θετική πρόβλεψη για το πο­λιτικό βάρος της Ορθοδοξίας στο μέλλον, αλλά μάλλον είναι αντιλή­ψεις και απόψεις που στόχο έχουν να κινήσουν τους εχθρούς τού Ορθο­δόξου Ελληνισμού εν γένει (και μόνο η εξευτελιστική παρουσίαση και τηλεοπτική χρήση της εικόνας τού Βλαδίμηρου Πούτιν αρκεί!). Το ζήτημα γιατί ο κ. Λιακόπουλος «μεγαλύνει» την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό, ενώ αντικειμενικά υπονομεύει και τα δύο, πρέπει σί­γουρα να απασχολήσει σοβαρά τους αρμοδίους.

Εμείς ως υπεύθυνοι ποιμένες της Ορθόδοξης Εκκλησίας προσδοκούμε ταπεινά την μετάνοιά του και την απαλλαγή από τις πλάνες του, για τα οποία ευχόμεθα εγκαρδίως.

1. Πρβλ. Αθ. Χαστούπη, Μορφολογικές προϋποθέσεις κατανοήσεως της Γραμμα­τείας της Π. Διαθήκης, Αθήνα 1981.

2. Βλ. το βιβλίο τού Δ. Λ, Οι Ελ, σ. 67.

3. Πρβλ. Μοναχοί Αρσενίου Βλιαγκόφτη, Ωριγένης και Αποκρυφισμός, εκδόσεις Πα­ρακαταθήκη, σελ. 26.

4. Βλ. σελ. 179, όπου πληροφορούμεθα μέσω «γνωστής του Βιολόγου» ότι το DNA των Ελλήνων, το φέρουν 70.000.000 άτομα και είναι διαφορετικό από των άλλων ανθρώπων της Μεσογείου!

5. Λόγος Κατά Ευνομιανών.

6. Μ. Βασιλείου, Προς τους νέους, όπως αν εξ Ελληνικών ωφελοίντο λόγων.

7. Βλ. John McNeil, The Myth of Invariance.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΘΕΟΔΡΟΜΙΑ»

ΕΤΟΣ ΙΑ΄, ΤΕΥΧΟΣ 1 (Ιαν.-Μάρτιος 2009) 105-134.

VIDEO – ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΘΕΟΛΟΓΟΣ & ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ: Ο ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΛΑΝΕΜΕΝΟΣ & ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΑΛΛΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ

https://athensofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

S p L a S h - Bobby Joshi Photography www.bobbyjoshi.com #beach #seascape #waves

Νικόλαος Σωτηρόπουλος:

Ο Λιακόπουλος είναι πλανεμένος & αυτά που διδάσκει δεν είναι

Ορθόδοξα αλλά αντίθετα με την Αγία Γραφη

╰⊰¸¸.•¨* 

Προσόχη! Αυτά τα οποία διδάσκει ο Δημοσθένης Λιακόπουλος στα βιβλία του και στις εκπομπές του είναι πλάνες και αντίθετα με την Αγία Γραφή!

Απορρίπτει ολόκληρη την Παλαιά Διάθηκη!

Διδάσκει οτι η Παλαιά Διαθήκη κακώς περιελήφθηκε στην Αγία Γραφή!

Διδάσκει οτι ο άνθρωπος δεν ειναι δημιούργημα και κατ’ εικόνα του Θεού αλλά οτι είναι δημιούργημα αγγέλων και κατ’ εικόνα των αγγέλων. Κατι τελείως αντίθετο με την Αγία Γραφή η οποία καθαρά λέει οτι ο άνθρωπος ειναι δημιουργημα του Θεου και κατ’ εικόνα Του!

Επισης τονίζει ο μακαριστός καλός Θεολόγος Νικόλαος Σωτηρόπουλος για τον Δημοσθένη Λιακόπουλο οτι: «Του έκανα πρόταση για δημόσιο διάλογο και αρνήθηκε. Χρησιμοποιεί έναν Άγιο άνθρωπο όπως ο π. Σάββας Αχιλλέως για να πουλά βιβλία»!

VIDEO – Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ (+1994) & Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ (+1991) – ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ Π. ΕΦΡΑΙΜ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗ ΣΤΟΥΤΓΚΑΡΔΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

https://athensofmyheart.wordpress.com

http://australiasaintpaisiosofmyheart.wordpress.com

AUSTRALIA & SAINT PAISIOS OF MY HEART

ATHENS OF MY HEART

florida-3

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης (+1991)

╰⊰¸¸.•¨*

π. Εφραίμ Τριανταφυλλόπουλος

Ομιλία στη Στουτγκάρδη της Γερμανίας 

8 Ιουνίου 2015

VIDEO – ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ (+1991) & Ι. ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗ ΣΤΗΝ ΞΑΝΘΗ

http://videosofmyheart.wordpress.com

https://athensofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

VIDEO OF MY HEART

d5303cc2ee010ec90afa9a79848ac613

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης (+1991) &

Ι. Μονή Αγίου Πορφύριου του Καυσοκαλυβίτη στην Ξάνθη

NO NEED TO FEAR THE ANTICHRIST – SAINT PORPHYRIOS OF ATHENS, GREECE (+1991) ╰⊰¸¸.•¨* AND VIDEO WITH SERMON OF ST PORPHYRIOS ABOUT ORTHODOX CHRISTIAN FAITH

https://athensofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

6

No need to fear the Antichrist

╰⊰¸¸.•¨*

Saint Porphyrios of Athens, Greece (+1991)

http://www.pravoslavie.ru/english/

http://www.pravoslavie.ru/english/80170.htm

ORTHODOX CHRISTIANITY

Christians throughout history have occasionally got onto an apocalyptic bandwagon, reading world events and deciding the end must be near. Some of this is normative for Christians as Scriptures do contain some warnings about the end times. World events seemed to indicate the world must be coming to an end: The Christian Byzantine Empire thought of itself as chosen by God to live “on earth as it is in heaven.” They were stung and stunned by the rise of enemies of Christianity and its seemingly unstoppable advances against the Christian Empire. The end of the world seemed near. Then Byzantium fell to the Turks and many imagined the apocalypse. But history continued on. The Russian Empire was viewed by its Orthodox members as heaven on earth, but its Christian adherents began to fear the world’s end as the Empire teetered on the brink of destruction. Then communism came to power and many thought it was definitely the end times, yet history kept moving on into the future. Communism fell, and time moved on.

Americans have grown increasing apocalyptic about every great or small political battle. So many Americans lately have come to feel doom if the political party they oppose comes to power. Every election, I hear some talking about having to leave America if “the other political party wins.” Some see a cataclysmic end to the cosmos if the president, congress or supreme court gets anything wrong. Fear and hatred become preached and taught by those from any end of the political spectrum. Some feel that once again we are at the end of the world because the Supreme Court is slated to make some decision on gay marriage and gay rights.

Recently a friend sent me a conversation from some of the Greek elders on Mount Athos regarding the end times. The elders were discussing the fear that was griping Europe in 1986 as the Chernobyl nuclear disaster was unfolding. Many saw it as the events described in Scripture about the world’s end and the coming of the AntiChrist. Feeling threatened once again by world events people were convinced evil was being unleashed on earth. This is an excerpt of a longer article in which the Elders tell us why they don’t fear the Antichrist nor the apocalypse:

One day Elder Porphyrios (now Saint Porphyrios) had told me:

“Father Athanasios (taking me by the hand tightly), I’m blind now, my eyes do not work physically because I have cancer of the pituitary gland, but I have spiritual eyes and see. Before you leave, I want you to tell me, what did Elder Aemilianos say about 666 and the Antichrist?”

This was in the days of Chernobyl. People were upset by this and went by the dozens every day, particularly to Elder Porphyrios near Athens, asking: “What will happen? Will the Antichrist come and stamp us with 666″?

The Elder asked me: “Tell me, my child, what did Elder Aemilianos say about 666 and the Antichrist?”

I told him: “He told us in a gathering a few days ago to not worry. We should be interested in having a vibrant relationship with Christ and not give much attention to the Antichrist, because then he will become the center of our lives and not Christ.”

. . .

He told me: “For us Christians, when we experience Christ there is no Antichrist. . . .

When we have Christ inside us, can the Antichrist come? Can anything opposite this enter our souls? For this reason, my child, today we do not have Christ within us and because of this we worry about the Antichrist.

When Christ is within us, everything becomes Paradise. Christ is everything, my child, and the Opposer we should not fear; this you should always tell people.

. . .

And you should tell the people to not fear the Antichrist. We are children of Christ, we are children of the Church.”

Bm5LxXyIcAID_E7

Photos: St Porphyrios Kafsokalyvitis of Athens, Greece

Feast day December 2, +1991

porfirios

Sermon of Saint Porphyrios

about Orthodox Christian Faith

VIDEO – Ο Π. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΗΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ ΤΟΝ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗ (+1991) ΠΟΥ ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΒΙΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΑΚΥΡΩΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ

https://athensofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

Lake Schrecksee - Bavarian Alps, Germany by Stefan Hefele

Ο π. Αθανάσιος Σιμωνοπετρίτης μιλάει για τον Άγιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη

που έλεγε ότι όταν βιώνουμε το Χριστό δεν υπάρχει αντίχριστος

8987_630860223703990_7429195686076637249_n

Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης της Αθήνας (+1991)

Δείτε επίσης:

https://workersectingreece.wordpress.com/antixristos-k-esxata-peri-esxatologikwn-kai-allwn-tinwn-apokaliptikwn-p-efraim-triantafillopoulos-i-mitropoli-sisaniou-k-siatistis/

ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ & ΕΣΧΑΤΑ – ΠΕΡΙ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΤΙΝΩΝ “ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΩΝ” – Π. ΕΦΡΑΙΜ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ ╰⊰¸¸.•¨* Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΣΙΣΑΝΙΟΥ & ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ – VIDEO

ΠΕΡΙ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΤΙΝΩΝ “ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΩΝ” – Π. ΕΦΡΑΙΜ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ ╰⊰¸¸.•¨* Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΣΙΣΑΝΙΟΥ & ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ – VIDEO

http://paintingleaves.wordpress.com

http://thesmileofgodinyourheart.tumblr.com

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

THE SMILE OF GOD IN YOUR HEART

PAINTING LEAVES

6

ΠΕΡΙ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΤΙΝΩΝ “ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΩΝ”

Αρχιμ. Εφραίμ Τριανταφύλλου

Πρωτοσυγκέλλου Ι. Μητρ. Σισανίου και Σιατίστης

Τον τελευταίο καιρό, γινόμαστε μάρτυρες μιας πρωτοφανούς έξαρσης εσχατολογικών παραληρημάτων, ίσως και από ύποπτους κύκλους, οι οποίοι λόγω και νοοτροπίας τους γενικότερης τείνουν ακόμη και σε σχισματικές καταστάσεις: ή θα δεχτείτε αυτά που εμείς λέμε, ή σας αποκαλούμε νεωτεριστές, πλανημένους κλπ, και μάλιστα θα προειδοποιήσουμε και το ποίμνιο… Μπορεί να κάνουμε και δική μας… “εκκλησία”!

Η κατάσταση είναι  πιο δύσκολη, όταν τα άτομα αυτά προέρχονται μέσα από τον εκκλησιαστικό χώρο, συνηθισμένα σε βροντόφωνες εξαγγελίες του τέλους που έρχεται και γι’ αυτό πρέπει να μαζέψουμε πολλά τρόφιμα για ν’ αντιμετωπίσουμε την επικείμενη πείνα, να μην πάρουμε τη δαιμονική κάρτα του πολίτη που έχει τον αντίχριστο επάνω και το 666 και σε παρακολουθούν κιόλας και έχει και μπαρ-κόουντ. Αν τους πεις πως πιθανόν να μην έχει η κάρτα τέτοια στοιχεία, ωρύονται πως θα έχει, γιατί αλλιώς… διαψεύδονται και χαλάει η δημόσια εικόνα τους ως “πνευματικών”…

Πολλοί από αυτούς ή άλλοι επηρεαζόμενοι από αυτούς, φθάνουν στο εξομολογητήριο σε άσχημη κατάσταση από τους λογισμούς τους. Μάταια προσπαθούμε να τους καθησυχάσουμε λέγοντάς τους ότι στην ουσία για κάθε χριστιανό η ημέρα η σημερινή, είναι η ημέρα κρίσης γι αυτόν, όντας, ίσως, η τελευταία του μέρα. Έχει προετοιμαστεί γι’ αυτό;

Επειδή, λοιπόν, και η δική μας υπομονή έχει όρια, και οι άνθρωποι χρειάζεται να μάθουν να μη δίνουν λαβές σε τέτοια νοσηρά άτομα, απομονώνοντάς τα, θα πούμε δυο-τρεις κουβέντες στην αγάπη σας για να ξεκαθαριστούν κάποια πράγματα:

α) Η Εκκλησία είναι ο στύλος και το εδραίωμα της αληθείας ( Α’ Τιμ 3, 15) και επιπλέον οι πύλες του Άδου δε θα υπερισχύσουν αυτής ( Ματθ 16, 18). Επομένως η Εκκλησία, της οποίας η βούληση εκφράζεται δια της Ιεράς Συνόδου, μάς λέει κάθε φορά τι πρέπει να κάνουμε, πώς πρέπει να πορευτούμε. Αν κάποιοι, λέγοντας μόνο τα δικά τους, είναι σα να μας λένε ότι η Εκκλησία δεν έχει δίκιο, δεν παίρνει θέση, πιθανόν και να πλανήθηκε, τους ρωτάμε ποιος έξω από την Εκκλησία παραμένει  απλανής; Μήπως αυτοί οι ίδιοι; Και κατηγορούμε μετά και τον Πάπα!

β) Συνήθως πίσω από το λογισμό ότι η Εκκλησία δε μιλάει, κρύβεται άλλος δαιμονικότερος λογισμός: ή ότι η Ιεραρχία συνθηκολογεί με το εκάστοτε πολιτικό κατεστημένο, ή ότι οι επίσκοποι δεν έχουν την αρμόζουσα “πνευματικότητα” για να πληροφορηθούν τα “σημεία” των καιρών, που οι εκλεκτοί ενωτίζονται. Το θέμα μάλιστα είναι ότι οι ίδιοι “πνευματικοί” άνθρωποι παρωθούν έντονα τον έρημο τον κοσμάκη να αποταμιεύει, να συγκεντρώνει χρήματα και τρόφιμα απέναντι στη θύελλα που έρχεται μη εμπιστευόμενοι, ωστόσο, τη Θεία Πρόνοια και  χωρίς να μας διευκρινίζουν αν οι αποταμιεύσεις και οι αποθηκεύσεις θα χρησιμοποιηθούν για ελόγου μας ή για να μοιραστούν στους αναγκαιούντες. Στην απορία μου αυτή, κάποιος ηγούμενος που ήδη είχε γεμίσει τα κελάρια  της μονής του, αισθάνθηκε αμήχανα, όμως του επισήμανα τον κίνδυνο να μπουν σε πειρασμό οι αναγκαιούντες βλέποντάς μας να έχουμε εμείς πλούσιο αποθεματικό, καλόγεροι πράματα- κι εκείνοι με τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους να λιμοκτονούν- και να μας σκοτώσουνε για να μας τα πάρουνε! Ωραία όντως εφαρμογή του ευαγγελικού νόμου (Ο έχων δύο χιτώνας μεταδότω τω μη έχοντι, Λουκ 3, 11)!

γ) Κυκλοφορεί  στον αέρα ότι το μικροτσίπ της “έξυπνης κάρτας”, το μπαρ-κόουντ, το 666 και η παρακολούθηση που αυτά συνεπάγονται, θα γίνει με τέτοιο τρόπο που δε θα είναι ανιχνεύσιμος, γιατί οι επιστήμονες που κρύβονται από πίσω, θιασώτες της Νέας Εποχής, χρησιμοποιούν τεχνολογίες αιχμής ασύλληπτες. Καλά, ρωτάμε εμείς, δεν υπάρχουν χριστιανοί επιστήμονες του ιδίου ασύλληπτου βεληνεκούς να ελέγξουν, όταν τους καλέσει η Ιερά Σύνοδος (έχει ήδη γίνει η αρχή), να μας πουν τι συμβαίνει; Τόσο δυσεξιχνίαστοι και απρόβλεπτοι είναι; Πόσο καλά δουλεύει ο διάβολος τον άνθρωπο!

δ) Για να κερδίσεις τον πόλεμο πρέπει να δώσεις τη μάχη όταν πρέπει, αλλιώς, δίνοντας άκαιρες μάχες θα χάσεις. Πολλές φορές φωνάξανε πολλοί στο παρελθόν και διαψεύστηκαν. Υπάρχει κίνδυνος, όταν έλθουν τα αληθινά γεγονότα, και θα έλθουν σύμφωνα με το αψευδές στόμα του Κυρίου, να φωνάζουμε και να μη μας πιστεύει κανείς, γιατί θα έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους σ’ εμάς. Θα έχουμε δίκιο τότε, αλλά κανείς δε θα το συμμερίζεται γιατί το διεκδικήσαμε πολλάκις τότε που δεν το είχαμε.  Και να μη δώσει ο Θεός τότε, μήπως σφραγιστούν κλπ όσοι τώρα κόπτονται και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου από… συνήθεια!  Κάθε τρεις και λίγο… κινδυνεύουμε! Γίναμε καταγέλαστοι με τις προειδοποιήσεις και τις ημερομηνίες.

ε) Και κάτι άλλο ακόμη: όταν προσπαθείς να πείσεις τους άλλους να μην πάρουν ταυτότητα κλπ, μήπως θα έπρεπε να αναλάβεις εσύ τα έξοδά τους, μαζί με τα δικά σου, αν η ταυτότητα χρειάζεται όντως στις οικονομικές συναλλαγές; Είμαστε έτοιμοι ν’ ανοίξουμε, όταν χρειαστεί, (και κάποτε θα χρειαστεί), ένα τέτοιο μέτωπο;

Επειδή λοιπόν τα πράγματα όντως είναι σοβαρά, μένει σ’ εμάς να δείχνουμε εμπιστοσύνη στην Αγία μας Εκκλησία, ν’ αγωνιζόμαστε πνευματικά με τα μέσα που Εκείνη μας παρέχει, ώστε όταν χρειαστεί να δώσουμε την καλή ομολογία οπουδήποτε και σ’ οποιονδήποτε χρειαστεί. Όταν χρειαστεί όμως…

Πηγή:

http://patir-e-raim0.webnode.gr/%CE%B5%CF%83%CF%87%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AC/

http://patir-e-raim0.webnode.gr

Π. ΕΦΡΑΙΜ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ

VIDEO ╰⊰¸¸.•¨* ΕΣΧΑΤΑ – ΑΡΧΙΜ. ΕΦΡΑΙΜ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ – ΠΡΩΤΟΣΥΓΓΕΛΟΣ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ & ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ

http://videosofmyheart.wordpress.com

VIDEOS OF MY HEART

a2b3e9e1-b850-499b-a2ee-20cc4ffa67f3

Έσχατα – Αρχιμ. Εφραίμ Τριανταφυλλόπουλος

Πρωτοσύγγελος Ι. Μητρόπολης Σισανίου & Σιατίστης

Πηγή – Δείτε επίσης:

ΠΕΡΙ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΤΙΝΩΝ “ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΩΝ”

http://patir-e-raim0.webnode.gr/%CE%B5%CF%83%CF%87%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AC/

http://patir-e-raim0.webnode.gr

Π. ΕΦΡΑΙΜ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ (+1991) ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΣΕ ΠΟΡΝΕΙΟ ╰⊰¸¸.•¨* Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΑΓΙΟΣ ΠΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΝΕΙΑ ΠΟΛΛΕΣ ΠΡΩΗΝ ΠΟΡΝΕΣ

https://athensofmyheart.wordpress.com

http://thesmileofgodinyourheart.tumblr.com

THE SMILE OF GOD IN YOUR HEART

ATHENS OF MY HEART

69dc6d0876b1552592fb9f1ac5a9349e

Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης (+1991)

ο Άγιος της καρδιάς της Αθήνας σε πορνείο

Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης τα 30 περίπου χρόνια που ήταν ιερομόναχος και Πνευματικός Πατέρας στο κέντρο της Αθήνας, με την αγάπη του είχε οδηγήσει στην μετάνοια και στο Ι. Μυστήριο της γλυκιάς Θείας Εξομολόγησης πολλές κοπέλες οι οποίες εργάζονταν σε πορνεία.

Αξίζει να δούμε και το περιστατικό με τη μακαριστή Μοναχή Πορφυρία (+2015) που με τις ευχές του Αγίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτη όταν δούλευε ως οδηγός ταξί οδήγησε στην μετάνοια και στην Εξομολόγηση μια πόρνη, ελευθερώνοντάς την από τα δεσμά της πορνείας:

https://workersectingreece.wordpress.com/wind-of-change/

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΤΕΙΧΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ…!

Η μοναχή Πορφυρία (+2015), η επί δεκαετίας (1997-2007) πρώην οδηγός TAXI σε Αθήνα και Πειραιά μας αναφέρει:

«Ἡ βάρδια μου εἶναι νυκτερινή, ἡ ὥρα ἕντεκα τό βράδυ. Ἀνέβαινα τήν ὁδό Πειραιῶς, πρός Ὀμόνοια. Μέσα στό ταξί, ὡς συνήθως, μιλοῦσα μέ τόν γλυκύ μου Ἰησοῦ. Αὐθόρμητα εἶπα μέσα μου στό Χριστό μου: Τόν πρῶτο ἄνθρωπο πού θά μοῦ κάνη σινιάλο νά σταματήσω, θά τόν πάω χωρίς χρήματα, ἀρκεῖ νά τόν φέρω κοντά Σου. Δέν μέ σταμάτησε κανείς, μέχρι πού ἔφθασα Πειραιῶς καί Μενάνδρου. Ἐκεῖ στή γωνία στεκόταν μιά κοπέλλα. Σταμάτησα καί τήν κοιτοῦσα. Περίμενε πελάτη, γιά τό μεροκάματο. Χωρίς νά τό καλοσκεφθῶ, κατέβηκα καί πῆγα κοντά της.

—Καλησπέρα!

—Καλησπέρα!, μοῦ ἀπάντησε.

—Ξέρεις, αὐτή τήν ὥρα, αἰσθάνομαι πολύ πόνο στήν ψυχή μου καί θέλω μέ κάποιον νά τόν μοιρασθῶ.

Μέ κοιτοῦσε παραξενεμένη καί μοῦ λέει:

—Καλά, καί βρῆκες ἐμένα νά μιλήσης;

—Ναί! Ἡ καρδιά μου μοῦ λέει πώς ἐσύ θά μέ καταλάβης.

—Ξέρεις τί δουλειά κάνω ἐγώ;

—Τό βλέπω.

—Καί θέλεις νά μιλήσης μαζί μου;

—Ναί! Θέλω νά μιλήσω μαζί σου. Εἶσαι νά χάσουμε σήμερα καί οἱ δύο τό μεροκάματο; Ἴσως νά μπορέσης νά μέ βοηθήσης καί νά σωθῶ.

—Πᾶμε, μοῦ λέει διστακτικά.

—OΚ, φύγαμε!

Ἔρριξε μιά ματιά γύρω της καί μπῆκε γρήγορα στό ταξί.

Χαρούμενη ἐγώ, ἀλλά καί προβληματισμένη· τί θά τῆς ἔλεγα; Θεέ μου! ἔλα κάτω καί βοήθησέ με, τί νά κάνω τώρα; Τί νά τῆς πῶ; Ἀφοῦ συστηθήκαμε, τῆς λέω:

—Δύσκολα τά ἐπαγγέλματα πού διαλέξαμε νά κάνουμε, ἔ;

Καί ἔτσι ἀρχίζει μιά πολύ ὡραία συζήτησι.

Στήν ἀρχή γύρω ἀπ’ τό ταξί καί τίς δυσκολίες του. Καί δειλά-δειλά ἄρχισα νά μπαίνω στή δική της ζωή. Ὡστόσο, φθάσαμε στό Καβούρι. Τῆς εἶπα:

—Θά κατέβουμε ἐδῶ νά πιοῦμε καφέ καί νά συνεχίσουμε τήν κουβέντα μας.

Ἐκείνη τότε μοῦ εἶπε κάτι πού μέ συγκίνησε:

—Δέν ντρέπεσαι νά πᾶμε μαζί μέσα;

Ὅπως καταλαβαίνετε, τό ντύσιμό της ἦταν διαφορετικό ἀπ’ τό δικό μου, ἀλλά καί ἡ ὅλη της ἐμφάνισι. Τῆς εἶπα:

—Ὄχι! Δέν ντρέπομαι! Νά ντρέπωνται αὐτοί πού σέ ἔφεραν σ’ αὐτή τήν κατάστασι! Γιά μένα εἶσαι ἕνα γλυκό καί τρυφερό πλάσμα τοῦ Θεοῦ.

Μπήκαμε μέσα· τά βλέμματα ὅλων πέσανε ἐπάνω μας. Ὅμως, αὐτό δέν μέ ἐνδιέφερε καθόλου, οὔτε οἱ μελανιές τίς ὁποῖες εἶχε στά πόδια της μέ ἔκαναν νά ντραπῶ καί νά ἀρχίσω νά τρέχω. Γιά μένα ἐκείνη ἡ ὥρα ἦταν ἱερή. Ἔπρεπε, μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ, νά ἀναστήσω πάσῃ θυσία αὐτό τό κορίτσι.

Ὅπως κι ἄλλες φορές, αἰσθανόμουν πώς δέν μιλάω ἐγώ, ἀλλά κάποιος ἄλλος μέσα ἀπό ἐμένα· τό ἴδιο συνέβη καί σ’ αὐτή τήν περίπτωσι· κάποιος ἄλλος μέ ὠθοῦσε νά βοηθήσω αὐτή τήν κοπέλλα. Μοῦ διηγήθηκε ὅλη τή ζωή της ἀπ’ τά παιδικά της χρόνια μέχρι σήμερα. Καί, ἐπίσης, πῶς ἔφθασε νά κάνη αὐτό τό ἐπάγγελμα.

Ἕνα ἐπάγγελμα ὀδυνηρό, ὄχι ἁπλᾶ δύσκολο. Αὐτό τό ἐπάγγελμα σοῦ καταρρακώνει τήν προσωπικότητα, τήν ἀξιοπρέπεια, ξεχνᾶς ἄν εἶσαι ἄνθρωπος, ξεχνᾶς τά θέλω σου, ζῆς καί λειτουργεῖς μέ τά θέλω τῶν ἄλλων. Ἐσύ δέν ὑπάρχεις πουθενά, γιατί, ἐκτός ἀπ’ τή σάρκα σου, γι’ αὐτούς δέν ἔχεις τίποτε ἄλλο. Γι’ αὐτό καί εἶσαι ὑποχρεωμένος νά ὑπακοῦς στίς διαταγές τους. Δηλαδή, βρίσκεσαι στήν ὑπακοή τοῦ Διαβόλου καί ὄχι τοῦ Θεοῦ. Τή δυσκολία αὐτοῦ τοῦ ἐπαγγέλματος τήν ἄκουσα γιά πρώτη φορά αὐτή τή βραδιά. Πιστέψτε με, ρομφαία τρύπησε τήν καρδιά μου! Ἡ ἐξομολόγησι αὐτοῦ τοῦ κοριτσιοῦ μέ πόνεσε τόσο πολύ, πού ἀνάλογο πόνο δέν θυμᾶμαι νά ἔχω νοιώσει στή ζωή μου!

Τότε ἄρχισα νά τῆς μιλῶ γιά τό Θεό καί γιά τή μεγάλη εὐτυχία τήν ὁποία μᾶς χαρίζει, ὅταν εἴμασθε κοντά Του· τῆς μίλησα γιά τήν Παναγία μας καί τό πόσο γλυκειά, τρυφερή καί προστατευτική εἶναι γιά τά παιδιά Της. Τῆς μίλησα γιά τά θαύματα τῶν Ἁγίων μας, γιά τό Γέροντα Πορφύριο, γιά τά θαύματα τά ὁποῖα ἔζησα μέσα στό ταξί, μά καί πολλοί ἄνθρωποι μαζί μου. Τῆς μίλησα γιά τή δύναμι τῆς Ἐξομολογήσεως, τῆς Θείας Κοινωνίας καί γιά πάρα πολλά θέματα γύρω ἀπ’ τό Θεό καί τήν πίστι. Προσπαθοῦσα νά τήν πείσω νά ἀλλάξη τή ζωή τήν ὁποία ἔκανε, ἀφήνοντας τά δάκρυά μου νά τρέχουν συνέχεια, ἀσταμάτητα, κρατώντας της τρυφερά τά χέρια.

Ὅταν πιά, κουρασμένη ἀπ’ τό κλάμα μου, τῆς εἶπα: “Ὥρα εἶναι νά πηγαίνουμε”, πλήρωσα καί σηκωθήκαμε νά φύγουμε.

Ὅταν φθάσαμε στό ταξί, μέ περίμενε ἡ μεγάλη ἔκπληξι. Ἦλθε κοντά μου καί μοῦ λέει:

—Μ’ ἀφήνεις νά σέ ἀγκαλιάσω;

—Καί, βέβαια, νά μέ ἀγκαλιάσης, τῆς εἶπα μέ πολύ χαρά.

Μέ ἀγκάλιασε καί τότε ξέσπασε σέ λυγμούς. Μέσα ἀπ’ τούς λυγμούς της μοῦ ἔλεγε:

—Βοήθησέ με, βοήθησέ με, ὁ Θεός σου σέ ἔστειλε, βοήθησέ με νά ἀλλάξω τή ζωή μου, κουράσθηκα νά κάνω αὐτή τή δουλειά! Εἶμαι πολύ νέα, ὅπως λές κι ἐσύ, ἄν καί νιώθω ἑκατό χρονῶν. Βοήθησε νά κάνω μιά καινούργια ἀρχή, νά κάνω οἰκογένεια, νά κάνω παιδιά. Ἔχεις δίκηο, μπορῶ νά ξαναρχίσω ἀπ’ τήν ἀρχή. Ὁ Θεός σου σέ ἔστειλε. Σέ παρακαλῶ, πήγαινέ με στό δικό σου Θεό καί, σέ παρακαλῶ, πές Του νά μοῦ δώση καί μένα ὅ,τι ἔδωσε σέ σένα. Νά γίνω κι ἐγώ εὐτυχισμένη καί χαρούμενη ὅσο καί ἐσύ.

Τῆς ὑποσχέθηκα πώς θά τή βοηθήσω. Τή φιλοξένησα ἐπί ἕνα μῆνα σπίτι μου. Ἕνας μῆνας μαρτυρικός καί ἐπικίνδυνος γιά μένα. Γιατί, ὅπως γνωρίζετε, αὐτές οἱ κοπέλλες ἔχουν καί κάποιον πού τίς “προστατεύει”. Κινδύνευσε ἡ ζωή μου μερικές φορές. Ὅμως, ἤμουν σίγουρη πώς ὁ Θεός δέν θά ἐπέτρεπε νά μοῦ συμβῆ κανένα κακό· ἀντιθέτως θά μέ βοηθοῦσε νά σώσω αὐτό τό κορίτσι· γιατί Ἐκεῖνος μέ ἔστειλε στό δρόμο της.

Ἔτσι κι ἔγινε· ἀπό ἐκείνη τή νύκτα ἡ ζωή της ὁλοκληρωτικά ἄλλαξε. Σήμερα εἶναι παντρεμένη, εὐτυχισμένη καί κοντά στό Θεό, ἔχει καί δύο παιδάκια.

Ἐκείνη ἡ νύκτα ἦταν εὐλογημένη, ἦταν θεϊκή!».

ΠΗΓΗ:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Θεός Ἐφανερώθη – Ἀπό τόν Ἀθεϊσμό στό Χριστό

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2011

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

&

Πορφυρίας Μοναχής

Ταξιδεύοντας στα Τείχη της Πόλης

εκδ. Παναγόπουλος

Αθήνα 2010

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ – ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ & ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ ΠΟΥ ΜΑΡΤΥΡΗΣΕ Η ΑΓΙΑ ΦΙΛΟΘΕΗ Η ΑΘΗΝΑΙΑ

http://heartmusicheart.wordpress.com

http://orthodoxyislove.wordpress.com

HEART MUSIC HEART

ORTHODOXY IS LOVE

15 - 1

vasilispapa1

Χρόνια Πολλά – Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Χρόνια Πολλά στους αλήτες που αγάπησαν το Θεό…!

Χρόνια πολλά στους αλήτες που Τον ερωτεύτηκαν…!

url

Αυτα τα 4 μικρά ποιηματάκια μου είναι αφιερωμένα σε όλους τους “αλήτες” που αγάπησαν με την καρδιά τους το Θεό… και σε όσους θα Τον αγαπήσουν…!

(Είμαι κι εγώ ένας αλήτης όπου ο Θεός χωρίς να το αξίζω με αγάπησε & μένα πριν καν Τον αγαπήσω εγώ…. με αγάπησε τον καιρό που Τον μισούσα…)

Άβελ-Αναστάσιος Γκιουζέλης

papakwnstantinou11

WILD FLOWERS

Ὅποτε ἔβλεπα ἕνα graffiti στόν τοῖχο
σκεπτόμουν “ποιοί ἀλῆτες τό ἔκαναν”…

ἀλλά δέν σκέφθηκα ποτέ
ὅτι καί τά  ἀγριολούλουδα
εἶναι οἱ ἀλῆτες τοῦ Θεοῦ

πού ἀνθίζουν ἀκόμη καί τό χειμῶνα
ὅταν ἐμεῖς δέν τά βλέπουμε…

δέν σκέφθηκα ὅτι καί τά
ἀποξηραμμένα τριαντάφυλλα
κρατοῦν τήν ὀμορφιά τους
ὅλο τό χρόνο…

ὀμορφαίνοντας τό σαλόνι
τῆς καρδιᾶς μας
πού μέ τήν προσευχή
ὑποδέχεται τόν Ἴδιο τό Θεό…!

papakonstadinou1

ΠΛΗΓΩΜΕΝΑ ΧΡΥΣΟΨΑΡΑ

Θά συναντήσης ψυχές 
πού μοιάζουν
μέ πληγωμένα χρυσόψαρα

μέσα σ’ ἕνα συντριβάνι…

πού ἐνῶ προσπαθοῦν
νά ζωγραφίσουν τό

“ὅπου ἐπλεόνασε ἡ ἁμαρτία,
ὑπερεπερίσσευσε ἡ Χάρις”

ζωγράφισαν ἕνα λουλούδι
στό τοίχωμα τοῦ συντριβανιοῦ·

ἄλλο ἕνα νεανικό graffiti
ἀναζητήσεως τοῦ Θεοῦ…

ὅπου ἀντί γιά  κλονάρι ἔγραψαν, 

“Θυμήθηκα πώς εἶπες·
ἀναζητήστε Με”(Ψ 26, 8).

papakwnstantinou_basilis_-_hronia_polla_-_mpros_25

ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΝ ΖΗΤΟΥΝ

“Μέ βρῆκαν αὐτοί πού δέν Μέ ἀναζητοῦσαν.
Φανερώθηκα σ’ ἐκείνους πού δέν
ρώτοῦσαν κἄν γιά Μένα”(Ἡσαΐα 65, 1· Ρωμ 10, 20)

Ὁ Χριστός κτυπάει τήν
πόρτα τῆς ψυχῆς μας

ἀλλά ὑπάρχουν φορές…

πού μπαίνει μέ τίς
θύρες κεκλεισμένες·

φανερώνεται σ’ αὐτούς
πού δέν Τόν ζητοῦν·

σ’ αὐτούς πού δέν Τόν παρακαλοῦν ποτέ…

Τούς πέρνει ἀπ’ τό χέρι
καί τούς ὀδηγεῖ
στήν Οὐράνια Βασιλεία Του…!

xp1

ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ

Ἤθελα νά ἐρωτευθῶ
κι ἐρωτεύθηκα τό Χριστό…

Ξέρω ὅτι ἡ ἀγάπη μου γι’Αὐτόν
δέν εἶναι μεγάλη…
Ὅτι δέν εἶναι καθαρή…

Ὅτι εἶναι ἀναμιγμένη μέ
τίς ἁμαρτίες μου καί μέ τά

ἁμαρτωλά πάθη μου…

Ὅτι ἀκόμη ἔχω στά χείλη μου
τήν πικρή γεῦσι ἀπ’ τό
δηλητήριο τῆς ἁμαρτίας…

Ἀλλά χαίρομαι γιατί αὐτή τή φορά
ἐρωτεύθηκα τό Χριστό…!

Αὐτή τή φορά καί μιά γιά πάντα 

“μέ κέρδισε ὁ  Ἰησοῦς 
Χριστός”(Φιλιπ 3, 12)…!

Από την Ποιητική μου Συλλογή

“Ζωγραφίζοντας Φύλλα…”

Άβελ-Αναστάσιος Γκιουζέλης

http://paintingleavespoems.wordpress.com

PAINTING LEAVES POEMS

papakonstantinou

http://gkiouzelis.wordpress.com

http://hippiesmetorthodoxy.wordpress.com

HIPPIES MET ORTHODOXY

Αγαπητοί μου φίλοι ήθελα να μοιραστώ κάτι μαζί σας που μόλις το θυμήθηκα…. Το 2001 στην Πλατεία Αμερικης απο πίσω στο κέντρο της Αθήνας στο εκκλησάκι του Αγίου Ανδρέα εκεί που μαρτύρησε η Αγία Φιλοθέη η Αθηναία ήταν ένας πολύ καλός Κληρικός ο π. Γαβριήλ Τσάφος ο οποίος από κάποια ασθένεια ήταν υπερβολικά παχύς πάρα πάρα πολύ με αποτέλεσμα τα βράδια να μην κοιμάται και καθε βράδυ όλο το βράδυ καθόταν έξω απο το εκκλησάκι ετσι καθιστός κ εκανε από μέσα του προσευχούλα.

Ετσι καθε βράδυ περνούσαν απέξω διάφοροι αναρχικοί κλπ ροκάδες κλπ με δερμάτινα, μακρυά μαλλιά, στα μαύρα κλπ, με σκισμένα τζιν τον έβλεπαν που καθόταν καθε βράδυ έξω 1:00, 2:00, 3:00 και 4:00 η ωρα το βράδυ τα ξημερώματα και τον ρώταγαν “Παππούλη τι κάνεις τετοια ωρα εδω έξω….?” και τους εξηγούσε και έπιαναν συζήτηση και γινόντουσαν φιλαράκια, είχε κάνει όλους τους ροκάδες, όλους τους μακρυμάλλιδες κλπ φιλαράκια!!!!!!!!

Και μια Κυριακή δεν μπορούσε απτο πάχος να λειτουργήσει ο π. Γαβριήλ και είπε σε έναν άλλο ιερέα να παει να λειτουργήσει στη θέση του….. και πηγε ένας π. Γεώργιος αλλά αυτός δεν ήξερε οτι ο π. Γαβριήλ είχε κανει φιλαράκια όλους τους αναρχικούς, όλους τους ροκάδες, μακρυμάλλιδες κλπ!!!!!! Και καθως προχωρούσε η Θεία Λειτουργία ξαφνικά βλέπει μέσα στην εκκλησία ένα τσουρμο πολλά ατομα αναρχικούς, ροκάδες, κλπ με μακρυα μαλλια, σκουλαρικια, δερματινα, σκισμένα τζην και άλλοι κλπ μεσα στο ναο να είναι……!!! Προς στιγμήν φοβήθηκε αλλά δεν το έδειξε συνεχισε την Θεια Λειτουργία κανονικά….! Και όταν έφτασε η ωρα της Θείας Κοινωνίας με το που είπε “μετα φόβου Θεού και αγάπης ελάτε να Κοινωνήσετε” ήρθαν όλοι με δάκρυα στα ματια κλαίγοντας απο τη συγκηνηση για να Κοινωνήσουν…….!!!!!!!!!!!!!! Και τότε καταλαβε ο π.Γεωργιος ότι όλοι αυτοί ήταν τα φιλαράκια του π.Γαβριήλ, οι “αλήτες” που αγάπησαν το Θεό, όλοι αυτοί εξομολογόντουσαν στον π.Γαβριήλ, τον είχαν Πνευματικό τους Πατέρα…!!! Και τους ευχόμαστε φυσικά όλοι ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!!!!!! Και να προσεύχονται για μας!!!! :))))))))))))))

Τωρα ο π. Γαβριήλ Τσάφος έχει φτιάξει ένα μοναστηράκι κοντά στην Αθήνα, στο Νομο Αττικής.

Την ευχούλα του να έχουμε όλοι μας!

Ο Θεός είναι φοβερός σε συγκλονίζει με την αγάπη Του…… και πάντα στις στραβές γραμμές μας γράφει ίσια….!!!! :))))))))) SMILE!

Επίσης αξίζει να σημειώσουμε ότι το 2001 Μεγαλη Παρασκευή γνωστός μου είδε τον αγαπητό μας Βασιλη Παπακωνσταντίνου σε Εκκλησάκι στο κέντρο της Αθήνας να αφήνει ανθοδέσμη στον Εσταυρωμένο…!! Προσωπικά πολύ συγκηνιθήκα όταν μου το είπε αυτο ο γνωστός μου εκείνος…. :)))))))

Σε ευχαριστούμε Βασίλη για τα όμορφα και συγκηνιτικά τραγούδια σου και Χρόοονια Πολλά και σε σέεεενα…!!! Και σου εύχομαι ο Εσταυρωμένος να έχει πάντα στην καρδιά σου την πιο όμορφη ανθοδέσμη…!!!

url

tumblr_n39tk7msmg1sixdhgo1_500

MAN DIGGING FOR FOOD IN TRASH SPARKS RESTAURANT TO TAKE ACTION IN VIRGINIA BEACH, USA – VIDEO

http://americaofmyheart.wordpress.com

AMERICA OF MY HEART

20150513

zorba-fotiadou-2

Eleni Fotidou is the owner of Zorba’s,

a Greek restaurant on Princess Anne Road in Virginia Beach

zorba-fotiadou-1

Man digging for food in trash sparks restaurant to take action in Virginia Beach, USA

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

A man was seen by employees of a Virginia Beach restaurant digging through a trash can looking for something to eat and the business took action.

Eleni Fotidou is the owner of Zorba’s, a Greek restaurant on Princess Anne Road in Virginia Beach.

“I never want to see anyone like that,” says Fotidou.

Last Friday, she and others were disturbed.

“We didn’t quite realize what he was doing at first, but to take a better look at it at him, you realize he’s searching for food,” says Samantha McCauley.

The owners say they were heartbroken when they looked outside and saw the man looking for food in the trash.

“No one is allowed in 2015 to go to bed starving,” says Fotidou.

The owners showed us their security video from last Friday. They said minutes after the man was searching through the trash, you can see him walking away.

A woman who works nearby ran after him to give him water. They offered him food but he declined and seemed upset.

So they took action and hung up signs near the trashcans encouraging anyone in need of food to come inside.

They said hanging the signs are easier than having an awkward conversation with someone in need who might be too embarrassed.

A restaurant in Oklahoma went viral after posting a similar sign about six weeks ago.

The owners at Zorba’s said helping others is what they are accustomed to doing.

“In Greece, it’s the home of hospitality. We learn to do that, in Greece we are all big families. We always help each other, love each other,” says Fotidou.

They said they have only seen a handful of people going through the trash and the area doesn’t see too many homeless people. But these owners said the thought of just one person without any food is too much, and they’re happy to take action and fill the stomach of someone in need.

Π. ΕΥΜΕΝΙΟΣ ΣΑΡΙΔΑΚΗΣ, Ο ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΟΣ ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ (+1999) – ΜΙΛΑΕΙ Ο Π. ΣΙΜΩΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ – ΜΑΡΤΥΡΙΑ ╰⊰¸¸.•¨* VIDEO

15 - 1

π. Ευμένιος Σαριδάκης,

ο Χαμογελαστός Άγιος της Αθήνας

Κοιμήθηκε στις 23 Μαΐου 1999

evmenio (5)

Μέρος 1ο

Μέρος 2ο

╰⊰¸¸.•¨*

π. Ευμένιος Σαριδάκης, ο Χαμογελαστός Άγιος της Αθήνας (+1999)

Μιλάει ο π. Σίμων Αγιορείτης – Μαρτυρία

SAINT JOSE MUNOZ-CORTEZ THE NEW MARTYR OF ATHENS, GREECE, FROM CHILE & CANADA (+1997)

Twelve - Photography by Thomas Fliegner www.gnomlinchen.de Twelve Apostels Australia, Great Ocean Road. #australia #seascape #sunset

http://americaofmyheart.wordpress.com

AMERICA OF MY HEART

imgres

jose_munoz_0

Saint Jose Munoz-Cortes the new martyr of Athens, Greece, 

from Chile & Canada (October 31, +1997)

http://latinamericaofmyheart.wordpress.com

LATIN AMERICA OF MY HEART

At the end of October 1997, a terrible event occurred, one that shook the entire Orthodox world. In Greece, a young Romanian brutally murdered Joseph, Jose, Munoz-Cortes, guardian of the renowned Miracle-working, Myrrh-streaming Iveron Icon of the Mother of God: The Keeper of the Portal.

An obituary compiled by the members of the “Icon’s House” Society in Montreal stated: “We live in a time of the flowering of spirituality, but only of satanic spirituality — a time when all that is of Christ, of Jesus, of God, evokes a tormenting irritation in carnal man and a rabid malice in the deluded. One of those deluded men brutally murdered Jose Munoz-Cortes, the guardian of the Miracle-working, Myrrh-streaming Icon of the Mother of God, the Keeper of the Portal.

In the fall of 1982, through ways unfathomable to the mind, an Orthodox Spaniard, an instructor of art history at the University of Montreal, was called by the Lord to a special service, which he was allowed to bring to its conclusion with a martyric death. In the face of his death, questions far from those contained in the police inquiry involuntarily arise. What did he feel when he first visited the Nativity Skete on Holy Mount Athos, where, as if accidentally, he noticed the Iveron Mother of God Icon? How did he understand the words of the Abbot of the Skete, Fr. Clement, when he unexpectedly yielded to the requests of the visiting young iconographer, saying, “The Most-Holy Virgin will leave with you”?

In what way was the gradual realization of the miracle expressed for him — from that very day, November 24, 1982, when Jose woke up in his Montreal apartment around three o’clock in the morning and noticed a blessed scent of unknown origin wafting over to him?

The Lord lead him with His mighty hand and His lofty design, and under these circumstances everything in the life of the future guardian of the Miracle-working Icon developed without artifice, and if it is possible to say so, naturally. An offspring of an ancient race, Jose was born in 1948 (1950) to a pious Catholic family in Chile. In 1962 while living in Santiago the 14-year-old boy was struck by the Orthodox divine services in the local Holy Trinity and Kazan Mother of God Church. He found himself in the church accidentally, as it were, while on the way to the Catholic cathedral. Two years later Archbishop Leonty of Chile baptized him into Orthodoxy. He studied theology in college for three years. Later, he wanted to accept monasticism, but there was not a men’s community where he had moved in Canada. Therefore, he continuously turned with prayers to the Most-Pure Theotokos that she show him his path, praying: “There I will go.”

He was certainly granted the possibility to stand before a miracle in this world, the kind of miracle that is impossible to comprehend. And the Holy miracle-working Icon, the Hope of those without Hope has healed not only the bodies but also the souls of those who turn to it, taming cruel hearts, bestowing the gift of tears, helping to find hope. Whoever saw the faces of the people, Orthodox and heterodox alike, in the many parish churches and monasteries to which Brother Jose brought the grace-filled myrrh-streaming Icon entrusted to him, the Icon of the Keeper of the Portal which opened the gates of heaven to the faithful, that person could not but comprehend, to the extent possible, how awesome and difficult to bear was the obedience given to this man, and how intolerable it must have been for the ancient serpent, the enemy of the Church of Christ.

In the sixth kontakion of the wonderful akathist to the Montreal Myrrh-Streaming Icon it is correctly noted: “You chose as the proclaimer of your miracles and the keeper of your icon in the Russian Diaspora not a bishop, not a prince, nor a monastic instructor, but an ordinary man from a foreign people, that no one might boast before God of his earthly origin. Rather that we may praise the praiseworthy, to know the Lord and in an Orthodox manner to call to Him: Alleluia.”

The more blinding the uncreated light of Christ’s miracles, the darker it is in the kingdom of this age. The murder of Jose Munoz-Cortes, guardian of the Miracle-working Icon of the Mother of God, is, we trust, still one more sign of the depletion of the branches of our time that have lived out their usefulness and a sign of the impending (rapid) approach of the victory that overcometh the world. “Even so, come, Lord Jesus!” (Revelation 22:20). 

15th_Anniversary_of_the_Martyrdom_of_Brother_Jose_MunozCortes__115810

Jose Munoz-Cortez, Brother Joseph’s Last Days

web1

roy-mart05-3

Saint Jose Munoz-Cortez & Saint John Maximovitcn

VIDEO ╰⊰¸¸.•¨* ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΗΜΕΡΟΝΥΚΤΙΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ – ΠΡΩΙΝΗ & ΒΡΑΔΙΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΗΣ ΔΙΑΚΑΙΝΗΣΙΜΟΥ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ (ΠΡΩΤΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ)

https://christisrisenltrulyheisrisen.wordpress.com

http://videosofmyheart.wordpress.com

CHRIST IS RISEN! TRULY, HE IS RISEN!

2bf89cae7506cd38c93751364876ba78

Πασχάλιος ημερονύκτιος ακολουθία

Την διαβάζουμε ή ακούμε ως πρωινή & βραδυνή προσευχή

την Διακαινισήμο εβδομάδα (πρώτη εβδομάδα μετά το Πάσχα)

ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ Η ΜΟΝΑΧΗ ΠΟΡΦΥΡΙΑ Η ΠΡΩΗΝ ΟΔΗΓΟΣ ΤΑΞΙ ΣΕ ΑΘΗΝΑ & ΠΕΙΡΑΙΑ – ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΦΕΒ 2015 ΣΤΗ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ ΤΕΛΕΣΘΗΚΕ Η ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΗΣ

σάρωση0021mm

https://athensofmyheart.wordpress.com

http://videosofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

hqdefault

Κοιμήθηκε η Μοναχή Πορφυρία η πρώην οδηγός ταξί σε Αθήνα & Πειραιά…!

Το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2015 τελέσθηκε η επικήδειος ακολουθία της

στην Ι. Μονή Αγίου Νικολάου Σαλαμίνας

 58 - 1

https://workersectingreece.wordpress.com/?s=%CE%A0%CE%9F%CE%A1%CE%A6%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%91

WORKER SECT IN GREECE:

FROM WORKER SECT TO ORTHODOXY

Όλα τα άρθρα & video από την ζωή της Μοναχής Πορφυρίας

Η Μοναχή Πορφυρία γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά. Άσκησε κατά καιρούς διάφορα επαγγέλματα. Επί δέκα χρόνια, τα έτη 1997-2007, εργάστηκε ως οδηγός Ταξί στην Αθήνα και στον Πειραιά. Γνώρισε τον σύγχρονο ενάρετο και ένθεο Γέροντα Πορφύριο από βιβλία σχετικά με την ζωή και την διδασκαλία του. Αυτή η γνωριμία την έφερε πιο κοντά στον Χριστό και τη συνειδητή χριστιανική ζωή. Με δυνατή πίστη και βαθιά αγάπη στον Θεό έβαλε στόχο τη δόξα Του και τη σωτηρία των συνανθρώπων της. Έτσι το Ταξί της έγινε ένας σύγχρονος άμβωνας, που οδήγησε πολλούς σε αλλαγή ζωής, στην ευλογημένη αλλοίωση. Το 2008 περιεβλήθη το ταπεινό μοναχικό τριβώνιο, με διπλό σκοπό: να αγωνιστεί απερίσπαστη για τη σωτηρία της και να διακονήσει τον σύγχρονο δοκιμαζόμενο άνθρωπο.

tumblr_n2qyu8ysba1rav43uo1_500

unknown-16

https://workersectingreece.wordpress.com/wind-of-change/

http://paintingleaves.blogspot.gr/2014/08/1997-2007-wind-of-change.html

Το συγκινητικότερο περιστατικό της ζωής της

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

Η μοναχή Πορφυρία, η επί δεκαετίας (1997-2007) πρώην οδηγός TAXI  σε Αθήνα και Πειραιά μας αναφέρει:

«Ἡ βάρδια μου εἶναι νυκτερινή, ἡ ὥρα ἕντεκα τό βράδυ. Ἀνέβαινα τήν ὁδό Πειραιῶς, πρός Ὀμόνοια. Μέσα στό ταξί, ὡς συνήθως, μιλοῦσα μέ τόν γλυκύ μου Ἰησοῦ. Αὐθόρμητα εἶπα μέσα μου στό Χριστό μου: Τόν πρῶτο ἄνθρωπο πού θά μοῦ κάνη σινιάλο νά σταματήσω, θά τόν πάω χωρίς χρήματα, ἀρκεῖ νά τόν φέρω κοντά Σου. Δέν μέ σταμάτησε κανείς, μέχρι πού ἔφθασα Πειραιῶς καί Μενάνδρου. Ἐκεῖ στή γωνία στεκόταν μιά κοπέλλα. Σταμάτησα καί τήν κοιτοῦσα. Περίμενε πελάτη, γιά τό μεροκάματο. Χωρίς νά τό καλοσκεφθῶ, κατέβηκα καί πῆγα κοντά της.

—Καλησπέρα!

—Καλησπέρα!, μοῦ ἀπάντησε.

—Ξέρεις, αὐτή τήν ὥρα, αἰσθάνομαι πολύ πόνο στήν ψυχή μου καί θέλω μέ κάποιον νά τόν μοιρασθῶ.

Μέ κοιτοῦσε παραξενεμένη καί μοῦ λέει:

—Καλά, καί βρῆκες ἐμένα νά μιλήσης;

—Ναί! Ἡ καρδιά μου μοῦ λέει πώς ἐσύ θά μέ καταλάβης.

—Ξέρεις τί δουλειά κάνω ἐγώ;

—Τό βλέπω.

—Καί θέλεις νά μιλήσης μαζί μου;

—Ναί! Θέλω νά μιλήσω μαζί σου. Εἶσαι νά χάσουμε σήμερα καί οἱ δύο τό μεροκάματο; Ἴσως νά μπορέσης νά μέ βοηθήσης καί νά σωθῶ.

—Πᾶμε, μοῦ λέει διστακτικά.

—OΚ, φύγαμε!

Ἔρριξε μιά ματιά γύρω της καί μπῆκε γρήγορα στό ταξί.

Χαρούμενη ἐγώ, ἀλλά καί προβληματισμένη· τί θά τῆς ἔλεγα; Θεέ μου! ἔλα κάτω καί βοήθησέ με, τί νά κάνω τώρα; Τί νά τῆς πῶ; Ἀφοῦ συστηθήκαμε, τῆς λέω:

—Δύσκολα τά ἐπαγγέλματα πού διαλέξαμε νά κάνουμε, ἔ;

Καί ἔτσι ἀρχίζει μιά πολύ ὡραία συζήτησι.

Στήν ἀρχή γύρω ἀπ’ τό ταξί καί τίς δυσκολίες του. Καί δειλά-δειλά ἄρχισα νά μπαίνω στή δική της ζωή. Ὡστόσο, φθάσαμε στό Καβούρι. Τῆς εἶπα:

—Θά κατέβουμε ἐδῶ νά πιοῦμε καφέ καί νά συνεχίσουμε τήν κουβέντα μας.

Ἐκείνη τότε μοῦ εἶπε κάτι πού μέ συγκίνησε:

—Δέν ντρέπεσαι νά πᾶμε μαζί μέσα;

Ὅπως καταλαβαίνετε, τό ντύσιμό της ἦταν διαφορετικό ἀπ’ τό δικό μου, ἀλλά καί ἡ ὅλη της ἐμφάνισι. Τῆς εἶπα:

—Ὄχι! Δέν ντρέπομαι! Νά ντρέπωνται αὐτοί πού σέ ἔφεραν σ’ αὐτή τήν κατάστασι! Γιά μένα εἶσαι ἕνα γλυκό καί τρυφερό πλάσμα τοῦ Θεοῦ.

Μπήκαμε μέσα· τά βλέμματα ὅλων πέσανε ἐπάνω μας. Ὅμως, αὐτό δέν μέ ἐνδιέφερε καθόλου, οὔτε οἱ μελανιές τίς ὁποῖες εἶχε στά πόδια της μέ ἔκαναν νά ντραπῶ καί νά ἀρχίσω νά τρέχω. Γιά μένα ἐκείνη ἡ ὥρα ἦταν ἱερή. Ἔπρεπε, μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ, νά ἀναστήσω πάσῃ θυσία αὐτό τό κορίτσι.

Ὅπως κι ἄλλες φορές, αἰσθανόμουν πώς δέν μιλάω ἐγώ, ἀλλά κάποιος ἄλλος μέσα ἀπό ἐμένα· τό ἴδιο συνέβη καί σ’ αὐτή τήν περίπτωσι· κάποιος ἄλλος μέ ὠθοῦσε νά βοηθήσω αὐτή τήν κοπέλλα. Μοῦ διηγήθηκε ὅλη τή ζωή της ἀπ’ τά παιδικά της χρόνια μέχρι σήμερα. Καί, ἐπίσης, πῶς ἔφθασε νά κάνη αὐτό τό ἐπάγγελμα.

Ἕνα ἐπάγγελμα ὀδυνηρό, ὄχι ἁπλᾶ δύσκολο. Αὐτό τό ἐπάγγελμα σοῦ καταρρακώνει τήν προσωπικότητα, τήν ἀξιοπρέπεια, ξεχνᾶς ἄν εἶσαι ἄνθρωπος, ξεχνᾶς τά θέλω σου, ζῆς καί λειτουργεῖς μέ τά θέλω τῶν ἄλλων. Ἐσύ δέν ὑπάρχεις πουθενά, γιατί, ἐκτός ἀπ’ τή σάρκα σου, γι’ αὐτούς δέν ἔχεις τίποτε ἄλλο. Γι’ αὐτό καί εἶσαι ὑποχρεωμένος νά ὑπακοῦς στίς διαταγές τους. Δηλαδή, βρίσκεσαι στήν ὑπακοή τοῦ Διαβόλου καί ὄχι τοῦ Θεοῦ. Τή δυσκολία αὐτοῦ τοῦ ἐπαγγέλματος τήν ἄκουσα γιά πρώτη φορά αὐτή τή βραδιά. Πιστέψτε με, ρομφαία τρύπησε τήν καρδιά μου! Ἡ ἐξομολόγησι αὐτοῦ τοῦ κοριτσιοῦ μέ πόνεσε τόσο πολύ, πού ἀνάλογο πόνο δέν θυμᾶμαι νά ἔχω νοιώσει στή ζωή μου!

Τότε ἄρχισα νά τῆς μιλῶ γιά τό Θεό καί γιά τή μεγάλη εὐτυχία τήν ὁποία μᾶς χαρίζει, ὅταν εἴμασθε κοντά Του· τῆς μίλησα γιά τήν Παναγία μας καί τό πόσο γλυκειά, τρυφερή καί προστατευτική εἶναι γιά τά παιδιά Της. Τῆς μίλησα γιά τά θαύματα τῶν Ἁγίων μας, γιά τό Γέροντα Πορφύριο, γιά τά θαύματα τά ὁποῖα ἔζησα μέσα στό ταξί, μά καί πολλοί ἄνθρωποι μαζί μου. Τῆς μίλησα γιά τή δύναμι τῆς Ἐξομολογήσεως, τῆς Θείας Κοινωνίας καί γιά πάρα πολλά θέματα γύρω ἀπ’ τό Θεό καί τήν πίστι. Προσπαθοῦσα νά τήν πείσω νά ἀλλάξη τή ζωή τήν ὁποία ἔκανε, ἀφήνοντας τά δάκρυά μου νά τρέχουν συνέχεια, ἀσταμάτητα, κρατώντας της τρυφερά τά χέρια.

Ὅταν πιά, κουρασμένη ἀπ’ τό κλάμα μου, τῆς εἶπα: “Ὥρα εἶναι νά πηγαίνουμε”, πλήρωσα καί σηκωθήκαμε νά φύγουμε.

Ὅταν φθάσαμε στό ταξί, μέ περίμενε ἡ μεγάλη ἔκπληξι. Ἦλθε κοντά μου καί μοῦ λέει:

—Μ’ ἀφήνεις νά σέ ἀγκαλιάσω;

—Καί, βέβαια, νά μέ ἀγκαλιάσης, τῆς εἶπα μέ πολύ χαρά.

Μέ ἀγκάλιασε καί τότε ξέσπασε σέ λυγμούς. Μέσα ἀπ’ τούς λυγμούς της μοῦ ἔλεγε:

—Βοήθησέ με, βοήθησέ με, ὁ Θεός σου σέ ἔστειλε, βοήθησέ με νά ἀλλάξω τή ζωή μου, κουράσθηκα νά κάνω αὐτή τή δουλειά! Εἶμαι πολύ νέα, ὅπως λές κι ἐσύ, ἄν καί νιώθω ἑκατό χρονῶν. Βοήθησε νά κάνω μιά καινούργια ἀρχή, νά κάνω οἰκογένεια, νά κάνω παιδιά. Ἔχεις δίκηο, μπορῶ νά ξαναρχίσω ἀπ’ τήν ἀρχή. Ὁ Θεός σου σέ ἔστειλε. Σέ παρακαλῶ, πήγαινέ με στό δικό σου Θεό καί, σέ παρακαλῶ, πές Του νά μοῦ δώση καί μένα ὅ,τι ἔδωσε σέ σένα. Νά γίνω κι ἐγώ εὐτυχισμένη καί χαρούμενη ὅσο καί ἐσύ.

Τῆς ὑποσχέθηκα πώς θά τή βοηθήσω. Τή φιλοξένησα ἐπί ἕνα μῆνα σπίτι μου. Ἕνας μῆνας μαρτυρικός καί ἐπικίνδυνος γιά μένα. Γιατί, ὅπως γνωρίζετε, αὐτές οἱ κοπέλλες ἔχουν καί κάποιον πού τίς “προστατεύει”. Κινδύνευσε ἡ ζωή μου μερικές φορές. Ὅμως, ἤμουν σίγουρη πώς ὁ Θεός δέν θά ἐπέτρεπε νά μοῦ συμβῆ κανένα κακό· ἀντιθέτως θά μέ βοηθοῦσε νά σώσω αὐτό τό κορίτσι· γιατί Ἐκεῖνος μέ ἔστειλε στό δρόμο της.

Ἔτσι κι ἔγινε· ἀπό ἐκείνη τή νύκτα ἡ ζωή της ὁλοκληρωτικά ἄλλαξε. Σήμερα εἶναι παντρεμένη, εὐτυχισμένη καί κοντά στό Θεό, ἔχει καί δύο παιδάκια.

Ἐκείνη ἡ νύκτα ἦταν εὐλογημένη, ἦταν θεϊκή!».

ΠΗΓΗ:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Θεός Ἐφανερώθη – Ἀπό τόν Ἀθεϊσμό στό Χριστό

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2011

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

&

Πορφυρίας Μοναχής

Ταξιδεύοντας στα Τείχη της Πόλης

εκδ. Παναγόπουλος

Αθήνα 2010

Unknown

Μικρολίμανο, Πειραιάς

 Μοναχή Πορφυρία: Πρώην οδηγός TAXI σε Αθήνα και Πειραιά κατά τα έτη 1997-2007 

1

Αθήνα – Πειραιάς…

dswas

https://workersectingreece.wordpress.com/2014/06/19/ores-eksomologisis/

Ώρες εξομολόγησης σε Ελλάδα, Κύπρο, Γερμανία, Αγγλία, ΗΠΑ

fffd1

VIDEO – ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ (+1991): Ο ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ – Χ. ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ, CEO HELLAS SAT

http://americaofmyheart.wordpress.com

AMERICA OF MY HEART

ap13-S69-62224

Ό Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης & το Apollo 13

10565-porfyrios1

IMG_8817

Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης (+1991)

ο Άγιος της Τεχνολογίας

╰⊰¸¸.•¨*

Χριστόδουλος Α. Πρωτοπαπάς, CEO Hellas Sat

https://athensofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

Κανένας Άγιος μέχρι σήμερα από το Συναξάρι της Ορθοδόξου Εκκλησίας δεν έχει τόση μεγάλη σχέση με τη σύγχρονη τεχνολογία όση ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης.  Η σοφία που με τη χάρη του Θεού είχε αποκτήσει ο Άγιος Πορφύριος ήταν μοναδική αλλά και ο τρόπος και τα θαύματα που έκανε όταν ήταν στη ζωή ή μετά το θάνατό του ήταν τόσο σημαντικά που άφηνε εμάς τους «τεχνολόγους αλόγους» όπως σωστά λέει η αγία μας Εκκλησία.

Αξίζει να αναφερθεί  ότι ο Άγιος Πορφύριος έζησε σε μια εποχή όπου αναπτυσσόταν με ραγδαίο ρυθμό η τεχνολογία και οι διάφορες άλλες επιστήμες σε ολόκληρη την ανθρωπότητα σε τέτοιο σημείο που κάποιοι ορθόδοξοι στοχαστές της εποχής του είχαν ξεκινήσει να δαιμονοποιούν και να κακίζουν την τεχνολογική πρόοδο.

Κατά τα τελευταία 30 χρόνια της επί γης παρουσίας του  Αγίου Πορφυρίου η τεχνολογία έχει κάνει σοβαρά βήματα: Ο άνθρωπος πάτησε στο φεγγάρι, αναπτύχθηκε η ραδιοφωνία και η τηλεόραση, αναπτύχθηκε η ιατρική και η νανοτεχνολογία, προχώρησε η έρευνα για τα στοιχειώδη σωματίδια, ξεκίνησε η ανάπτυξη των υπολογιστών και της μηχανογράφησης, οι σεισμογραφικές έρευνες, η αστρονομία, η τεχνολογία των υλικών κλπ.

Ήταν πάρα πολλές οι περιπτώσεις κατά τις οποίες καταξιωμένοι επιστήμονες επισκέπτονταν τον Άγιο Πορφύριο για να του περιγράψουν και να του ανακοινώσουν με χαρά και ενδόμυχη υπερηφάνεια μια επιστημονική τους ανακάλυψη και να μένουν οι ίδιοι άφωνοι από τις επιστημονικές παρατηρήσεις, συμβουλές και συμπληρώσεις που έκανε ο Άγιος στη δική τους υψηλού επιπέδου επιστημονική έρευνα.

Αστρονόμοι πήγαιναν να του πουν ότι ανακάλυψαν πλανήτες με ισχυρά αστρονομικά τηλεσκόπια και τους καθοδηγούσε να ανακαλύψουν άλλους μεγαλύτερης σημασίας διπλανούς με αυτούς που ανακάλυψαν. Καθηγητές της Ιατρικής πήγαιναν με χαρά και ενθουσιασμό να του αναφέρουν για μια εξειδικευμένη και καινοτόμο ιατρική μέθοδο θεραπείας μιας ασθένειας και προσγειώνονταν μένοντας άφωνοι όταν με υψηλούς ιατρικούς όρους και άλλη επιστημονική ορολογία διόρθωνε την έρευνα τους.

Ο Άγιος Πορφύριος όταν ήλθε στην Ελλάδα η ιδιωτική ραδιοφωνία και  κάποιοι άλλοι ιερωμένοι έβλεπαν με σκεπτικισμό την ίδρυση και λειτουργία του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο ίδιος χαιρόταν σαν μικρό παιδί για την εξέλιξη και κρατούσε καθημερινά ένα τρανζιστοράκι για να ακούει το Σταθμό της Εκκλησίας.

Είναι πολλαπλά τα θαύματα που έχουν καταγραφεί και είχε με τη βοήθεια του Θεού κάνει ο Άγιος Πορφύριος όταν ήταν στη ζωή βλέποντας και αναγνωρίζοντας με τα δικά του μάτια τα γεωλογικά στρώματα του υπεδάφους καλύτερα και από κάθε σεισμολογική έρευνα, τους γαλαξίες και το σύμπαν ολόκληρο πιο μακριά και από το πιο προηγμένο αστρονομικό τηλεσκόπιο και τα κύτταρα και τους ιούς των ασθενειών πιο αναλυτικά και από το καλύτερο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο.

Ο Άγιος λίγο πριν την κοίμησή του, αρχές της δεκαετίας του 1990, είχε προβλέψει την επανάσταση που θα έφερνε σε όλη την ανθρωπότητα το ιντερνέτ.  Έλεγε τότε: «Τι ωραία που θα είναι όταν τα κομπιούτερ θα μιλούν μεταξύ τους!» και πράγματι το μεγαλείο του ιντερνέτ στηρίζεται σε αυτή τη δυνατότητα και ιδιότητα που έχουν τα κομπιούτερ και μιλούν μεταξύ τους στο ένα παγκόσμιο υπερδίκτυο του internet.

Το μεγαλύτερο όμως και κατά την άποψή μου μοναδικό θαύμα που έχει καταγραφεί και έχει κάνει ο Άγιος Πορφύριος που συγκλονίζει τους τεχνολόγους και τους φυσικούς είναι η συστολή του χρόνου όχι για μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου που πασχίζουν σήμερα οι φυσικοί που ασχολούνται με τη θεωρία της σχετικότητας και τη φυσική των υψηλών ενεργειών να πραγματοποιήσουν, αλλά πάνω από μια ώρα. Η μόνη αναφορά στην Ορθόδοξη Χριστιανική μας Πίστη παρόμοιου θαύματος για την επέμβαση στο χρόνο βρίσκεται στην Παλαιά διαθήκη όταν ο Ιησούς του Ναυΐ ύψωσε τα χέρια του σε σημείο του σταυρού για να «σταθεί ο ήλιος» και να παραταθεί η ημέρα για να νικήσουν οι Ισραηλίτες στο λόφο της Γαβαών.  Η διαφορά όμως στην περίπτωση του θαύματος του Αγίου Πορφυρίου, ήταν ότι η μεταβολή του χρόνου πραγματοποιήθηκε μόνο για μια ομάδα μοναχών και όχι για ολόκληρο τον κόσμο.  Μια τέτοια συστολή του χρόνου μπορεί να πραγματοποιηθεί σήμερα με βάση τη θεωρία της σχετικότητας για κάποιο αντικείμενο που κινείται με ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτή της ταχύτητας του φωτός και πραγματικά ως τεχνολόγο επιστήμονα με αφήνει άφωνο διότι ακόμα δεν πραγματοποιήθηκε παρά σε κάποια σωματίδια που δεν έχουν μάζα.

Το πιο πάνω θαύμα μαρτυρείται από τις Μοναχές και τη σημερινή Ηγουμένη της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου Μακρινού Μεγάρων σε ένα από τα πολλά βιβλία των θαυμάτων του Αγίου.  Οι Μοναχές αυτές επισκέφθηκαν τον Άγιο στο Ησυχαστήριό του στο Μήλεσι και ήθελαν να φύγουν νωρίς για να προλάβουν να πάνε στο μοναστήρι προτού κλείσει η εξώπορτα. Όμως ο Άγιος είχε μαζί τους πολύ κέφι και δεν τις άφηνε να φύγουν. Οι μοναχές του έλεγαν ότι έπρεπε να πάνε αλλά αυτός τους έλεγε, «μείνετε ακόμα λίγο και έχει ο Θεός».  Τελικά αυτές έκαναν υπακοή στον Άγιο και μετά από πολλή ώρα ξεκίνησαν με ένα ταξί για το μοναστήρι  τους πολύ καθυστερημένες.  Δεν έφτανε η καθυστέρηση που είχαν όταν ξεκίνησαν, αλλά και ο οδηγός του ταξί πήγαινε πάρα πολύ αργά διότι είχε πάρα πολύ κίνηση ο δρόμος.  Οι μοναχές ήταν απελπισμένες για την καθυστέρηση που θα είχαν όταν θα πήγαιναν στο μοναστήρι τους διότι όπως μετρούσαν το χρόνο θα πήγαιναν εκεί αρκετή ώρα μετά που θα έκλεινε η είσοδος του Μοναστηριού.  Με μεγάλη τους έκπληξη είχαν διαπιστώσει ότι είχαν φτάσει στην ώρα τους το Μοναστήρι, σαν να και είχαν περάσει μόνο δεκαπέντε λεπτά από τότε που είχαν φύγει από το Μήλεσι. Το πιο πάνω θαύμα με έχει προβληματίσει για πολλά χρόνια γιατί για μένα είναι από τις λίγες θαυματουργικές επεμβάσεις στο χωροχρόνο που έχουν καταγραφεί στην Ορθόδοξή μας Παράδοση και δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με τη συμβατική σύγχρονη επιστημονική γνώση.

Δεν θέλω να αναφερθώ στη βοήθεια που προσέφερε και συνεχίζει να προσφέρει με θαυματουργικό τρόπο από το 2001 ο Άγιος στο διαστημικό πρόγραμμα HELLAS SAT αλλά ούτε και στα άλλα προορατικά του χαρίσματα που άφηναν αμήχανο όποιο δεχόταν τη χάρη του. Εξετάζοντας όμως τον Ορθόδοξο Συναξαριστή διαπιστώνει κάποιος ότι δεν υπάρχει ακόμα Άγιος προστάτης της έρευνας και της τεχνολογίας και για αυτό θεωρώ ότι ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης δίκαια μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο σοφός Άγιος της σύγχρονης έρευνας και τεχνολογίας.

Πηγή:

Χριστόδουλος Α. Πρωτοπαπάς, CEO Hellas Sat

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

ORTHODOXY IS – ORTHODOX COLLEGE STUDENTS IN USA RESPOND TO THE QUESTION “WHAT IS ORTHODOX CHRISTIANITY”

http://americaofmyheart.wordpress.com

http://californiaofmyheart.wordpress.com

AMERICA OF MY HEART

maxresdefault

Orthodoxy Is

Discussion Questions for Use At OCF or Youth Group Meetings can be downloaded here:

http://www.ocf.net

EX 2×2 LETTERS FROM GREECE: SAINT PORPHYRIOS OF ATHENS, GREECE (FEAST DAY DECEMBER 2, +1991) & NUN PORPHYRIA, EX TAXI DRIVER IN ATHENS ON 1997-2007 (+2015)

x4

https://athensofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

146898.p

https://ex2x2lettersfromgreece.wordpress.com/?s=PORPHYRIOS

https://ex2x2lettersfromgreece.wordpress.com/?s=PORPHYRIA

Ex 2×2 Letters From Greece:

Saint Porphyrios of Athens, Greece (Feast day December 2, +1991)

& Nun Porphyria, ex TAXI driver in Athens (1997-2007)

VIDEO: Ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ, 2 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, +1991

https://athensofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

tumblr_n4t8d4Wd0U1s4e9y0o1_500

02122011_1-1

Ο Νικόλαος Σωτηρόπουλος για Άγιο Πορφύριο της Αθήνας (+1991)

Τον Άγιο του αιώνα μας, τον Άγιο της καρδιάς μας…!

2 Δεκεμβρίου

WORKER SECT IN GREECE: Ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ – 2 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ & Η ΜΟΝΑΧΗ ΠΟΡΦΥΡΙΑ Η ΠΡΩΗΝ ΟΔΗΓΟΣ ΤΑΞΙ ΣΕ ΑΘΗΝΑ & ΠΕΙΡΑΙΑ ΤΑ ΕΤΗ 1997-2007 (+2015)

images-241

https://athensofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

phoca_thumb_l_bb3

http://workersectingreece.wordpress.com/?s=%CE%A0%CE%9F%CE%A1%CE%A6%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9F%CE%A3

http://workersectingreece.wordpress.com/?s=%CE%A0%CE%9F%CE%A1%CE%A6%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%91

http://workersectingreece.wordpress.com/?s=PORPHYRIOS

http://workersectingreece.wordpress.com/?s=PORPHYRIA

Worker Sect in Greece: Ο Άγιος Πορφύριος της Αθήνας (2 Δεκεμβρίου, +1991)

& η Μοναχή Πορφυρία η πρώην οδηγός TAXI

σε Αθήνα & Πειραιά (1997-2007)

Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΛΟΥΚΑ ΤΟΝ ΙΑΤΡΟ – ΜΟΝΑΧΗ ΠΟΡΦΥΡΙΑ (ΠΡΩΗΝ ΟΔΗΓΟΣ ΤΑΞΙ ΣΕ ΑΘΗΝΑ & ΠΕΙΡΑΙΑ 1997-2007)

COMING HOME - ORTHODOXY ╰⊰¸¸.•¨* ST JOHN MAXIMOVITCH & ST KEVIN OF IRELAND

wow 1

Μοναχή Πορφυρία:

Η εμπειρία μου από τον Άγιο Λουκά τόν ιατρό

Rolling-Tide-at-Sunset-Oregon

http://workersectingreece.wordpress.com/wind-of-change/

 Μοναχή Πορφυρία: Πρώην οδηγός TAXI σε Αθήνα και Πειραιά κατά τα έτη 1997-2007 

Ἡ Μοναχὴ Πορφυρία γεννήθηκε καὶ μεγάλωσε στὸν Πειραιᾶ. Ἄσκησε κατὰ καιροὺς διάφορα ἐπαγγέλματα. Ἐπὶ δέκα χρόνια (1997-2007) ἐργάστηκε ὡς ὁδηγὸς ταξὶ στὴν Ἀθήνα καὶ στὸν Πειραιᾶ. Γνώρισε τὸν σύγχρονο ἐνάρετο καὶ ἔνθεο Γέροντα Πορφύριο ἀπὸ βιβλία σχετικὰ μὲ τὴν ζωὴ καὶ τὴν διδασκαλία του. Αὐτὴ ἡ γνωριμία τὴν ἔφερε πιὸ κοντὰ στὸν Χριστὸ καὶ τὴ συνειδητὴ χριστιανικὴ ζωή. Μὲ δυνατὴ πίστη καὶ βαθιὰ ἀγάπη στὸν Θεὸ ἔβαλε στόχο τὴ δόξα Του καὶ τὴ σωτηρία τῶν συνανθρώπων της. Ἔτσι τὸ ταξί της ἔγινε ἕνας σύγχρονος ἄμβωνας, ποὺ ὁδήγησε πολλοὺς σὲ ἀλλαγὴ ζωῆς, στὴν εὐλογημένη ἀλλοίωση. Τὰ τελευταῖα χρόνια περιεβλήθη τὸ ταπεινὸ μοναχικὸ τριβώνιο, μὲ διπλὸ σκοπό: νὰ ἀγωνιστεῖ ἀπερίσπαστη γιὰ τὴ σωτηρία της καὶ νὰ διακονήσει τὸν σύγχρονο δοκιμαζόμενο ἄνθρωπο.

View original post

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΦΟΔΙΑ 4 – ΟΜΙΛΙΑ Π. ΙΩΑΝΝΗ ΚΩΣΤΩΦ ΣΕ STYLE Q&A – ΠΟΛΥ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ!

197969091

http://www.truthtarget.gr/speeches/2012/13-05-2012.mp3

Αντιαιρετικά εφόδια 4 – Ομιλία π. Ιωάννη Κωστώφ σε style Q&A

13 Μαΐου 2012, Πειραιάς

ΠΗΓΗ:

http://www.truthtarget.gr

(Ώρες Εξομολόγησης)

TRUTH TARGET

VIDEO: “ΑΓΑΠΗ ΙΣΟΝ ΘΕΟΣ” – ΜΟΝΑΧΗ ΠΟΡΦΥΡΙΑ, Η ΠΡΩΗΝ ΟΔΗΓΟΣ ΤΑΞΙ

sddefault1

https://www.youtube.com/watch?v=0obCz0ufEwY#t=37

“Αγάπη ίσον Θεός” – Μοναχή Πορφυρία

imgres4

http://workersectingreece.wordpress.com/wind-of-change/

Το συγκινητικότερο περιστατικό από τη ζωή της ως οδηγός TAXI…

Ἡ Μοναχὴ Πορφυρία γεννήθηκε καὶ μεγάλωσε στὸν Πειραιᾶ. Ἄσκησε κατὰ καιροὺς διάφορα ἐπαγγέλματα. Ἐπὶ δέκα χρόνια (1997-2007) ἐργάστηκε ὡς ὁδηγὸς ταξὶ στὴν Ἀθήνα καὶ στὸν Πειραιᾶ. Γνώρισε τὸν σύγχρονο ἐνάρετο καὶ ἔνθεο Γέροντα Πορφύριο ἀπὸ βιβλία σχετικὰ μὲ τὴν ζωὴ καὶ τὴν διδασκαλία του. Αὐτὴ ἡ γνωριμία τὴν ἔφερε πιὸ κοντὰ στὸν Χριστὸ καὶ τὴ συνειδητὴ χριστιανικὴ ζωή. Μὲ δυνατὴ πίστη καὶ βαθιὰ ἀγάπη στὸν Θεὸ ἔβαλε στόχο τὴ δόξα Του καὶ τὴ σωτηρία τῶν συνανθρώπων της. Ἔτσι τὸ ταξί της ἔγινε ἕνας σύγχρονος ἄμβωνας, ποὺ ὁδήγησε πολλοὺς σὲ ἀλλαγὴ ζωῆς, στὴν εὐλογημένη ἀλλοίωση. Τὰ τελευταῖα χρόνια περιεβλήθη τὸ ταπεινὸ μοναχικὸ τριβώνιο, μὲ διπλὸ σκοπό: νὰ ἀγωνιστεῖ ἀπερίσπαστη γιὰ τὴ σωτηρία της καὶ νὰ διακονήσει τὸν σύγχρονο δοκιμαζόμενο ἄνθρωπο.

O ΑΡΤΕΜΗΣ ΤΩΝ TERROR X CREW ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΗΡ ΠΑΪΣΙΟ & 78 HOLY HIP HOP VIDEOS ΤΟΥ JAMSTER [ΣΕΡΑΦΕΙΜ] – VIDEO

hqdefault1

https://www.youtube.com/watch?v=Mswkc5i_uno

O Αρτέμης των Terror X Crew μιλάει για τον πατήρ Παΐσιο (από το 20:30 ως τέλος)

mqdefault

https://www.youtube.com/watch?v=uwufE08Cex8

Αρτέμης – Μαξ (Παθη & Αρετές)

Το 6ο Κομμάτι από τον δίσκο του Αρτέμη, με γενικό τίτλο “Λυκόσχημος Αμνός”, βασισμένο σε αληθινή ιστορία.

(Με εκπληκτική αναφορά στο 3:40 στο βιβλίο του πατρός Παΐσιου “Πάθη & Αρετές”)

tumblr_mmeaodzfep1sqnm0eo1_500

images-2

https://www.youtube.com/watch?v=Y9G3ugDKrNI&list=PL0C629AEEFAFB3EF7

78 Holy Hip Hop videos του Jamster [Σεραφείμ] / Rap Artist

images-1171

Lady-Musgrave-Island

“ΟΧΙ ΜΕ ΧΡΗΜΑΤΑ ΑΙΜΑΤΟΣ”… – Π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΘΗΝΑ, +1989 – Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΝΟΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

imgres-12

Νότια Ἀφρική…

Τα sites μου: http://gkiouzelis.wordpress.com

Διηγεῖται ὁ Πολυνείκης Θεοδωρόπουλος γιά τόν κατά σάρκα ἀδελφό του μακαριστό π. Ἐπιφάνιο Θεοδωρόπουλο (+1989), Κληρικό καί Πνευματικό Πατέρα στην Πλατεία Ὀμονοίας στήν Ἀθήνα:

«Ἕτος 1972. Ἔχω ἐπιστρέψη ἀπ’ τήν Ν. Ἀφρική –ὅπου ἐκείνη τήν ἐποχή οἱ φυλετικές διακρίσεις κυριαρχοῦν– μετά ἀπό δύο χρόνια παραμονῆς μου ἐκεῖ. Τήν περίοδο ἐκείνη, ἔχοντας ὁλοκληρωθῆ οἱ οἰκοδομικές ἐργασίες, προχωρᾶ ἡ ἁγιογράφισι στό ἐκκλησάκι τοῦ Ἁγ. Ἐπιφανίου σέ κτήμα τῆς οἰκογενείας μας, στό Βουρνάζι Μεσσηνίας, μέ τή φροντίδα τοῦ π. Ἐπιφανίου. Ἐρχόμενος ἀπ’ τήν Ν. Ἀφρική ἔφερα μαζί μου καί ἀρκετά χρήματα. Σκέφθηκα κι ἐγώ, ἕνα μέρος τῶν χρημάτων νά τό διαθέσω γιά τήν ἁγιογράφισι τοῦ ναϋδρίου, καί τήν ἀνωτέρω σκέψι μου τή μοιράσθηκα μέ τόν π. Ἐπιφάνιο. Ἡ ἀπάντησί του σταθερή καί κρυστάλλινη: “Ὄχι Πολυνείκη μου, ν’ ἁγιογραφήσουμε τό ἐκκλησάκι μας μέ ‘χρήματα αἵματος’ κι ἐκμεταλεύσεως” καί συνέχισε, “δέν φταῖς ἐσύ παιδάκι μου γιά τό καθεστώς πού κυβερνᾶ τή Ν. Ἀφρική, ἀλλά τά χρήματα τά ὁποῖα κέρδισες σ’ αὐτή τή χώρα προέρχονται ἀπό καταπίεσι πού ἀσκοῦν οἱ λευκοί στούς μαύρους. Στήν ἐν λόγῳ χώρα πληρώνεται ‘τό χρῶμα’ κι ὄχι ἡ ἀξία. Συγχώρεσέ με ἄν σέ πίκρανα, ἀλλά αὐτό μαρτυρεῖ ἡ συνείδησί μου”».

Πολυνείκης & Θεοφανία Θεοδωροπούλου,

στό περιοδικό Ἐνοριακή Εὐλογία, τεῦχος 115

ΠΗΓΗ: http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

Unknown

Ο π. Επιφάνιος Λειτουργός

heart-shaped-island-romantic-island-wallpapers-1920x1200

http://workersectingreece.wordpress.com/2014/02/01/98-photos-heart-shape/

 150 photos with heart shape…

150 φώτογραφίες με τοπία σε σχήμα καρδιάς

& 2+ ομιλίες του π. Ανδρέου Κονάνου για την αγάπη & την καρδιά

VIDEO – ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΜΟΝΑΧΗ ΠΟΡΦΥΡΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΗΝ ΟΔΗΓΟ TAXI ΣΕ ΑΘΗΝΑ & ΠΕΙΡΑΙΑ ΚΑΤΑ ΤΑ ΕΤΗ 1997-2007 (+2015)

https://athensofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

images-741

Συνέντευξη στη Μοναχή Πορφυρία,

την πρώην οδηγό TAXI σέ Αθήνα & Πειραιά κατά τα έτη 1997-2007

από το Μαρτυρία FM των Χανίων, Κρήτης

images-11

http://workersectingreece.wordpress.com/2014/01/14/i-sigkinitiki-allagi-mias-proin-pornis/

Το συγκινητικότερο περιστατικό από τη ζωή της ως οδηγός TAXI…

Ἡ Μοναχὴ Πορφυρία γεννήθηκε καὶ μεγάλωσε στὸν Πειραιᾶ. Ἄσκησε κατὰ καιροὺς διάφορα ἐπαγγέλματα. Ἐπὶ δέκα χρόνια (1997-2007) ἐργάστηκε ὡς ὁδηγὸς ταξὶ στὴν Ἀθήνα καὶ στὸν Πειραιᾶ. Γνώρισε τὸν σύγχρονο ἐνάρετο καὶ ἔνθεο Γέροντα Πορφύριο ἀπὸ βιβλία σχετικὰ μὲ τὴν ζωὴ καὶ τὴν διδασκαλία του. Αὐτὴ ἡ γνωριμία τὴν ἔφερε πιὸ κοντὰ στὸν Χριστὸ καὶ τὴ συνειδητὴ χριστιανικὴ ζωή. Μὲ δυνατὴ πίστη καὶ βαθιὰ ἀγάπη στὸν Θεὸ ἔβαλε στόχο τὴ δόξα Του καὶ τὴ σωτηρία τῶν συνανθρώπων της. Ἔτσι τὸ ταξί της ἔγινε ἕνας σύγχρονος ἄμβωνας, ποὺ ὁδήγησε πολλοὺς σὲ ἀλλαγὴ ζωῆς, στὴν εὐλογημένη ἀλλοίωση. Τὰ τελευταῖα χρόνια περιεβλήθη τὸ ταπεινὸ μοναχικὸ τριβώνιο, μὲ διπλὸ σκοπό: νὰ ἀγωνιστεῖ ἀπερίσπαστη γιὰ τὴ σωτηρία της καὶ νὰ διακονήσει τὸν σύγχρονο δοκιμαζόμενο ἄνθρωπο.