ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ – ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟ ΑΝΤΙΕΞΕΛΙΚΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜ. ΙΩΑΝΝΗ ΚΩΣΤΩΦ, ΦΥΣΙΚΟΥ

http://creationlifetruth.blogspot.com

http://earthage10000yearsold.wordpress.com

http://creationtruthorthodoxy.wordpress.com

CREATION TRUTH ORTHODOXY

f8b971e40e32235ba891ee659ccaede7

ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ

Ἀπό τό νέο αντιεξελικτικό βιβλίο

τοῦ Ἀρχίμ. Ἰωάννου Κωστωφ, Φυσικού

ΒΙΒΛΟΣ & ΕΞΕΛΙΞΗ

τηλ. ἐπικοινωνίας & παραγγελιών 2108220542

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ

Σκοπός τοῦ σύμπαντος εἶναι ὁ ἄνθρωπος. Γράφει ὁ Προκόπιος ὁ Πελοποννήσιος: «Ὁ ἄνθρωπος εἶναι μέσα στόν κόσμο αὐτό, σάν ἕνας πολύτιμος λίθος, μέσα στόν κύκλο τοῦ δακτυλιδιοῦ. Δηλαδή ἡ τιμή ὅλου τοῦ ἔργου, καί ὁ σκοπός ἐκεῖνος, γιά τόν ὁποῖο ἑτοιμάσθηκε ἕνα τόσο ὡραῖο ἔργο, καθώς καί ἡ τιμή τοῦ δακτυλιδιοῦ, εἶναι ὁ πολύτιμος λίθος πού βρίσκεται σ᾽ αὐτό, καί αὐτό δέν ἑτοιμάσθηκε γιά ἄλλο σκοπό τόσο τεχνικό, παρά γιά νά δεχθῆ τόν πολύτιμο λίθο»(ΠΠ, 171).

  • Σημειώνει, σωστά, ὁ Ν. Ψαρουδάκης: «Εἶναι λογικά ἀδιανόητο νά γίνεται κάτι χωρίς νά ἀποβλέπη σέ κάτι ἄλλο. Γιατί νά δημιουργηθῆ αὐτό πού δέν ὑπάρχει, ἄν ἐπρόκειτο δημιουργούμενο νά εἶναι ὅπως καί πρίν δημιουργηθῆ, ἄχρηστο καί ἀνόητο; Ἔτσι ἡ ζωή ἔδωσε νόημα στήν ὕλη καί ἀποκάλυψε τό σκοπό τῆς δημιουργίας της. Ποιό σκοπό θά ὑπηρετοῦσε ἡ ὕλη χωρίς τή ζωή; ῞Ενα νεκρό σύμπαν θά ἦταν ἕνα παρατημένο γιαπί πού δέν ἔγινε ποτέ σπίτι! Κάθε δημιουργία εἶναι ἕνα βῆμα πρός τά ἐμπρός. Βῆμα πού ὑπηρετεῖ τήν αἰωνιότητα καί ἔτσι τά βήματα δέν τελειώνουν ποτέ!

Ἡ δημιουργία τῆς ζωῆς εἶχε ἀναγκαῖο ἐπακόλουθο τή δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου —τό τρίτο βῆμα. Γιατί, ὅπως ἡ ὕλη χωρίς τή ζωή θά ἦταν ἀνόητη, τό ἴδιο καί ἡ ζωή θά ἦταν ἀνόητη χωρίς τόν ἄνθρωπο. Ἡ ζωή ἔκαμε τό γιαπί τοῦ κόσμου κατοικήσιμο. Τό γιαπί, λοιπόν, πού γίνεται σπίτι ἔχει νόημα νά παραμένη ὕστερα ἀκατοίκητο; Εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι ἡ γῆ εἶναι ὁ τόπος τόν ὁποῖο ὁ Δημιουργός ἑτοίμασε γιά πρώτη κατοικία στόν ἄνθρωπο. Ὅπως ὁ Ἴδιος ἀποκάλυψε ἀργότερα, ὅτι μετά τήν ἐπίγεια ζωή, ὑπάρχει ἄλλος τόπος ἑτοιμασμένος στό σπίτι τοῦ Θεοῦ, καί ἐκεῖ, ὅταν θά ἔρθη ξανά, θά παραλάβη καί θά ὁδηγήση τόν ἄνθρωπο γιά νά μένη μαζί Του γιά πάντα (Ἰω 14, 1-3)!

Καί ἡ ἀτσάλινη λογική συνεχίζεται: Ἡ δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου εἶχε ἀναγκαῖο ἐπακόλουθο τήν αὐτοαποκάλυψι τοῦ Δημιουργοῦ καί τόν ἐρχομό τοῦ Χριστοῦ. Γιατί ὁ ἄνθρωπος μέ πνευματικό κόσμο (σκέψι, συναίσθημα, θέλησι, συνείδησι), ὄν πλασμένο “κατ᾽ εἰκόνα Θεοῦ καί καθ᾽ ὁμοίωσιν”(Γεν 1, 26-27), ζῆ βέβαια, ὅπως καί τά ἄλλα ὄντα μέσα στήν ὕλη καί ἀπό τήν ὕλη, ἀλλά ὡς πρόσωπο δηλαδή ὄν σκεπτόμενο, δέν σταματᾶ σ᾽ αὐτά: Ἐπίμονα ἀναζητεῖ τήν πηγή του, τόν πατρικό οἶκο, γιά νά βρῆ τό νόημα τῆς ζωῆς του καί νά σωθῆ! Καί αὐτό τοῦ τό ἔδωσε ἡ κοσμογονία τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ πού ἐνανθρωπίσθηκε γιά χάρι του!

Ἀπό τήν πορεία αὐτή τοῦ κόσμου, βγαίνει πώς ὁ κόσμος εἶναι μιά καλλιέργεια γιά μιά ὁρισμένη παραγωγή. Ἄν ἀρνηθοῦμε πώς ὁ καρπός αὐτῆς τῆς καλλιέργεας εἶναι ὁ ἄνθρωπος, τότε πρέπει νά δεχθοῦμε πώς ἡ καλλιέργεια τοῦ κόσμου δέν ἔχει καρπό. Γιατί, βέβαια, τά φυτά καί τά ἄλογα ζῶα, εἶναι μέρος τοῦ κόσμου κι ὄχι ὁ καρπός του.

Κι ὅπως σέ κάθε καλλιέργεια ἡ παραγωγή περνᾶ κινδύνους κι ἔχει ἐχθρούς, ἔτσι καί στήν περίπτωσι τῆς καλλιέργειας τοῦ κόσμου. Ὁ καρπός αὐτῆς τῆς καλλιέργειας —ὁ ἄνθρωπος— κινδυνεύει ἀπό τήν “ἀρρώστεια” πού λέγεται “ἁμαρτία” καί ἀπό τόν “κλέφτη” πού εἶναι ὁ Σατανᾶς. Καί ὅπως ὁ γεωργός προστατεύει τήν καλλιέργειά του μέ φάρμακα καί προσωπικές προσπάθειες, τό ἴδιο καί ὁ γεωργός τῆς ἀνθρωπότητος δέν ἄφησε τόν ἄνθρωπο ἕρμαιο τῶν ἐχθρῶν του. Ὁ ἐρχομός τοῦ Χριστοῦ στόν κόσμο εἶναι ἡ λογική συνέπεια τῆς ὑπάρξεως τοῦ Δημιουργοῦ-καλλιεργητῆ, τοῦ κινδύνου τόν ὁποῖο διατρέχει ἡ καλλιέργεια καί τῆς ἀνάγκης ἡ καλλιέργεια αὐτή νά σωθῆ.

Ἡ λογική συνέπεια τῶν παραπάνω προδιαγράφει ἀκόμα τό ἀναμενόμενο μέγα γεγονός τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Χριστοῦ καί τήν παραλαβή τῆς ἀνθρωπότητος, τοῦ καρποῦ τῆς δημιουργίας τοῦ κόσμου. Ὅπως θά ἦταν χωρίς νόημα ἡ ὕλη χωρίς τή ζωή, ἡ ζωή χωρίς τόν ἄνθρωπο κι ὁ ἄνθρωπος χωρίς τό Θεό, ἔτσι θά ἦταν χωρίς νόημα ἡ δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου ἄν ἐπρόκειτο νά καταλήξη σέ μιά παραγωγή ἀζήτητη ἀπό τό γεωργό της! Ἔτσι αὐτή ἡ ἴδια ἡ λογική τῆς δημιουργίας ἐπιβάλλει τή δεύτερη ἔλευσι τοῦ Χριστοῦ γιά τή μεγάλη συγκομιδή τῆς ἀνθρωπότητος. Σέ πλήρη ἁρμονία καί συμφωνία, λοιπόν, ἡ λογική τῆς ὑπάρξεως τοῦ κόσμου, μέ τό Εὐαγγέλιο τό ὁποῖο ἔφερε στήν ἀνθρωπότητα ὁ Ἰ. Χριστός.

Ἄν ἀρνηθοῦμε τή λογική τῶν παραπάνω καί δεχθοῦμε τήν ἄποψι τῶν ὑλιστῶν ὅτι ἡ δημιουργία τοῦ κόσμου καί τῆς ζωῆς εἶναι τυχαῖο γεγονός, χωρίς κανένα σκοπό, τότε πρέπει νά ἐξηγήσουμε πῶς μέσα ἀπό ἕναν ἄσκοπο κόσμο, βγῆκε ἕνα ὄν —ὁ ἄνθρωπος— πού καί βλέπει καί θέτει σκοπούς στά πάντα καί τά πιό ἀσήμαντα καί νά παραδεχθοῦμε ὅτι ἡ ζωή δέν ἔχει καμμιά ἀξία καί ἡ μόνη λογική εἶναι ὁ θάνατος καί ἡ ἐκμηδένισι τῶν πάντων! Ἄν, ὅμως, μιά τέτοια “λογική” θεωρηθῆ ὅτι εἶναι λογική, τότε τί εἶναι ὁ παραλογισμός;»(ΨΝ, 15).

  • Διαβάζουμε: «Ἰταλική παροιμία: “Ὁ ἄνθρωπος πού καλλιεργεῖ τή γῆ εἶναι πολύ κοντά στό χαμόγελο τοῦ Θεοῦ”»(BL, 96).
  • Σημειώνει ὁ Ρriit Vesilind: «Οἱ Φιλιππίνες κάποτε καλύπτονταν κατά 96% ἀπό δάση —ἕλη μαγκρόβιων, δάση τῆς βροχῆς σέ χαμηλό ὑψόμετρο, δάση κωνοφόρων στούς πρόποδες τῶν λόφων καί δάση μέ βρύα στίς κορυφές. Αὐτή ἡ ἐδαφοκάλυψι σήμερα ἔχει μειωθῆ σέ ποσοστό μικρότερο ἀπό 18% ἐνῶ ἔχει ἀπομείνει μόνο τό 7% τῶν ἀρχικῶν ἀνεκμετάλλευτων δασῶν. Ἡ ἐμπορική καί μικρῆς κλίμακας ὑλοτομία γιά τό φιλιππινέζικο μαόνι, ἡ ἀποψίλωσι τοῦ ἐδάφους γιά γεωργικές χρήσεις καί τά ὀρυχεῖα ἔχουν σχεδόν καταστρέψει κάποια νησιά πού τώρα πλήττονται ἀπό τή διάβρωσι, τίς πλημμύρες καί τήν ξηρασία. Τό λεπτό στρῶμα τοῦ ἐπιφανειακοῦ ἐδάφους ἔχει παρασυρθῆ στόν ὠκεανό καί ὅ,τι ἀπέμεινε δέν περιέχει κανένα θρεπτικό συστατικό καί δέν εἶναι κἄν καλλιεργήσιμο.

Ἡ ἐκτεταμένη ἐπιφανειακή ἀπορροή ἔχει προκαλέσει τή ρύπανσι τῶν ὑδάτων. Ἡ ἰλύς τῶν ποταμῶν στερεῖ τό ἡλιακό φῶς ἀπό τούς κοραλλιογενεῖς ὑφάλους μέ ἀποτέλεσμα νά τούς καταστρέφη. Πολλοί πτωχοί ψαράδες ἐπιδεινώνουν τήν κατάστασι χρησιμοποιώντας κυανιοῦχα ἅλατα γιά νά ἀναισθητοποιοῦν καί νά αἰχμαλωτίζουν ζωντανά ψάρια γιά τά ἐνυδρεῖα, ἐνῶ ἄλλοι ψαρεύουν στούς ὑφάλους μέ δυναμίτη»(περ. Ng, Ἰλ 2002, 69).

  • Γράφει ὁ Νίκος Μάργαρης: «Μιά ὁμάδα φυτῶν τῆς οἰκογενείας Εuphorbiaceae ἔχουν τή δυνατότητα νά παράγουν “πετρέλαιο” ἀπευθείας. Γνωστά μέ τό ὄνομα “γαλατσίδες”, στήν Ἑλλάδα ὑπάρχουν περισσότερα ἀπό 60 εἴδη, στά ὁποῖα τό ποσοστό τῶν περιεχομένων ὑδρογονανθράκων ξεπερνᾶ συχνά τό 8% τοῦ ξηροῦ τους βάρους. Ἀπ᾽ τό εἶδος Εuphorbia dendroides χρειάζονται μόνο μερικά φυτά γιά τήν παραγωγή ἑνός λίτρου βενζίνης, ἐνῶ ἡ βενζίνη τήν ὁποία βάζουμε στό πρατήριο ἔχει “κοστίσει”, σύμφωνα μέ τόν Τζέφ Ντιούκς τοῦ Παν/μίου τῆς Γιούτα, 26 τόννους προϊστορικῶν φυτῶν!»(στό: περ. Ng, Ἰα 2004, 22 μή ἀριθ. σελ.).
  • Ὁ καθηγ. Δημήτριος Κωτσάκης γράφει: «Ἐάν θελήσουμε νά κάνουμε σύγκρισι τοῦ ἀνθρώπου ὡς πνευματικῆς προσωπικότητος μέ τούς ἀστέρες, τούς γαλαξίες καί τό Σύμπαν, τότε τά πράγματα τίθενται ἐπί ἄλλης βάσεως καί ἡ ἀπάντησι θά εἶναι διαφορετική. Γράφει σχετικά ὁ διάσημος Ἀμερικανός φυσικός (βραβεῖο Νobel), καθηγητής Α. Compton τά ἑξῆς: “Τό σπουδαῖο καί τό σοβαρό οἱουδήποτε πράγματος ἐξαρτᾶται ἀπό τό ἐνδιαφέρον τοῦ ἑνός, πού κρίνει καί ἀποφασίζει γι᾽ αὐτό. Ὁ ἄνθρωπος ἄραγε ἔχει μικρότερη ἀξία ἀπό τά ἀστέρια; Ἐρωτήσατε μία μητέρα, θά ἤθελε νά ἀνταλλάξη τό νεογέννητο παιδί της μέ τό λαμπρότερο ἀστέρι τοῦ οὐρανοῦ; Ἐπίσης, ἐάν τό παιδί συνέβαινε νά εἶναι ἕνας Νεύτων, αὐτό θά ἄξιζε γιά τούς ἀστρονόμους περισσότερο ἀπό πολλούς γαλαξίες ἀστέρων. Κατόπιν αὐτῶν ποιός εἶναι ἐκεῖνος πού θά πῆ ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι δημιούργημα πού δέν ἑλκύει τό ἐνδιαφέρον τοῦ Θεοῦ; Δέν εἶναι λογικό νά δεχθοῦμε ὅτι ὁ σκεπτόμενος Δημιουργός πρέπει νά ἔχη ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον γιά τά σκεπτόμενα δημιουργήματα;”»(ΔΚ, 114).
  • Ὁ Ἀπ. Μακράκης ἐπισημαίνει: «Ὅπως ἕνας ἀρχιτέκτων πού θέλει νά ἀνεγείρη λιθόκτιστη οἰκία, στήνει ἔξω ἀπό τούς τοίχους ξύλινες ἀναβάθρες, ἀφοῦ δέ τελειώσουν οἱ τοῖχοι, κατ᾽ ἀνάγκη τίς γκρεμίζει καί τίς ἐξαφανίζει· ἔτσι καί ὁ Θεός θά κάνη μ᾽ αὐτόν τόν κόσμο, ἀφοῦ τελειώση ἡ οἰκοδομή τῆς ἁγίας Σιών. Τό ἐργοστάσιο ἀνεγείρεται καί ὑφίσταται ὄχι γι᾽ αὐτό τό ἴδιο, ἀλλά γιά τά προϊόντα του· ἄρα τότε θά ἐκλείψη τό ἐργοστάσιο, ὅταν θά ἐκλείψη καί ἡ ἀνάγκη τῶν ἐξαγομένων. Ὁ κόσμος αὐτός, κόσμος ὑπό χρόνον, κόσμος γενέσεως καί φθορᾶς, ὀφείλει νά ἐκλείψη ἐνώπιον τοῦ κόσμου τῆς αἰωνιότητος καί τῆς στάσεως, ὁ ὁποῖος εἶναι ἄξιος τοῦ αἰωνίου Θεοῦ.

Καί ἐνῶ τέτοια εἶναι ἡ φύσι καί ὁ προορισμός τοῦ παρόντος κόσμου, καί αὐτός εἶναι ὁ λόγος τῆς ἐνεργείας τοῦ κακοῦ μέσα του, οἱ ἄνθρωποι δέ εἰσέρχονται σ᾽ αὐτόν ὡς κατεργάσιμη ὕλη, βλέπουμε ὅτι δέν κατεργάζονται ὅλοι, καί ὅτι δέν ἀνέρχονται ὅλοι στό ὕψος τό ὁποῖο καθόρισε ἡ θεία μεγαλοπρέπεια. ῾Ο Θεός εἶπε· “Ἐγώ εἶπα θεοί ἐστέ καί υἱοί ὑψίστου πάντες, ὑμεῖς δέ ὡς ἄνθρωποι ἀποθνήσκετε”. Ἄρα τό νά μήν ἐπιτυγχάνεται σέ κάθε περίπτωσι ὁ ὑψηλός προορισμός, τοῦτο δέν προέρχεται διόλου ἐκ τοῦ Θεοῦ πού θέλει νά σωθοῦν ὅλοι καί νά ἔλθουν στήν ἐπίγνωσι τῆς ἀληθείας· ἀλλά προέρχεται ἀπό τόν ἄνθρωπο πού ἀπειθεῖ μέν στήν ἀλήθεια, πείθεται δέ στήν ἀδικία»(Π, 96).

  • Καί τελειώνουμε τό Κεφάλαιο μ᾽ ἕνα χωρίο ἀπό τή Βίβλο: «Τά ἔργα Κυρίου πάντα ὅτι καλά σφόδρα, καί πᾶν πρόσταγμα ἐν καιρῷ αὐτοῦ ἔσται»(ΣΣειρ 39, 16). Βλέπουμε τό «καλά σφόδρα» νά συνδέεται μέ τή σκοπιμότητα. Εἶναι παράλογο ἕνα δημιούργημα νά ὑπάρχη γιά ἑκατομμύρια χρόνια ἄσκοπα, ὅπως γιά παράδειγμα ἡ ἄμπελος.

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

ΒΙΒΛΟΣ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΙ

Περί Ἐξελίξεως 2

ΕΚΔ. ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

Σταμάτα 2014

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

ΑΡΧΙΜ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ

τηλ. επικοινωνίας & παραγγελιών 2108220542

Email: truthtarget@gmail.com

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s